Tagarchief: winkelen

Een mooie, sexy beha vinden voor dames met een maatje meer? Mission impossible! – door Chrisje’s VIP blogger Inge!

– door Inge Heutenik

Beha’s kopen vind ik toch wel zó ongelofelijk vrouwonvriendelijk, althans, dat is mijn persoonlijke mening. Op dat hangertje is alles prachtig, totdat ik het aantrek. Nou ja, een poging waag om het aan te krijgen.

Mijn maat hangt er eigenlijk nooit tussen en als dat wel zo is ga ik met frisse tegenzin dat zo waanzinnig foute verlichte pashokje in. Al vloekend op mezelf (want ik had vorig jaar met kerst toch echt iets anders met mezelf afgesproken), begin ik aan poging 1. Ik voel me direct een kerstrollade. Te snel vraagt de winkel medewerkster ook nog of het allemaal lukt. Zal ik deze kans grijpen en mijn hart uitstorten of bezorg ik dat arme mens dan voor de rest van haar leven een trauma? Ik neem een wijs besluit en zeg maar even niets.

Een vriendinnetje heeft mij er ooit op geattendeerd, dat je je onderkleding met grote zorg zou moeten uitzoeken. Stel dat er namelijk wat gebeurt, dan lig je er in ieder geval nog mooi bij. Echter, lijkt het er op, dat voor vrouwen met een maatje meer deze tip niet helemaal op gaat.

Onderkleding in grotere maten zijn vooral handig, degelijk en op de eerste plaats ondersteunend (en anders vooral onbetaalbaar). De meiden zijn vooral goed opgeborgen, hermetisch ook. Sexy lijkt niet bij de maker op te komen, want “wij vrouwen met een maatje meer” hoeven waarschijnlijk niet sexy te zijn. Hè shit! Dat heb ik weer!

Dus op de afdeling gebreide onderbroeken ben ik inmiddels glansrijk geslaagd, mijn meiden zijn de komende tijd weer handig, degelijk en goed ondersteund hermetisch opgeborgen. Dat sexy denk ik er wel gewoon bij en anders zal ik maar zwoel proberen te kijken.

Ik strooi wat liefde, naar vooral de makers……

Liefs,

Inge

Inge’s blog kun je volgen via Instagram: https://instagram.com/lief.dagboek2.0?igshid=4ne1ml3a16chFacebook: lief.dagboek2.0

Advertenties

Kerstfile

‘Wat ben ik toch een goed georganiseerd persoon’, dacht ik vandaag. ‘Het is nog niet eens de dag van kerstavond en ik denk er nu al aan dat ik nog wat in huis moet halen!’

Dus toog ik vol goede moed naar een winkelcentrum in de buurt, compleet met een incompleet boodschappenlijstje. Drie straten voor het winkelcentrum ging het verkeer iets langzamer rijden.

“Het regent ook,” dacht ik nog, “dan rijden mensen wat langzamer.”

Twee straten voor het winkelcentrum reden we wel erg langzaam, waarmee ik bedoel te zeggen dat we feitelijk stil stonden. “Zou er een ongeluk gebeurd zijn?” vroeg ik aan mijn dochter. “Ik zie niks,” zei ze, “..misschien is het file.” “File? Hahaha! Hier staat nooit file!” lachte ik terug. Toch gingen we wel opvallend langzaam vooruit.

Nadat we drie kwartier later de bocht om gekropen waren werd het me pijnlijk duidelijk: er stond een file richting het winkelcentrum. Maar liefst twee straten vol. “Hier heb ik geen geduld voor.” zuchtte ik, terwijl ik mezelf in gedachten al over de hoofden zag lopen in het winkelcentrum na drie uur file en twee zenuwinzinkingen. “Gelukkig, want ik ook niet.” zuchtte dochter. Dus gingen we de eerste zijstraat in om de ontsnappen aan de file vol mensen zoals ik; mensen die op de laatste dag nog even ALLES gaan kopen.

Kerstfiles: ik wen er nooit aan. Waarom doen met zijn allen alsof het de allerlaatste dag is waarop de wereld bestaat? En waarom besluiten we dan ook nog dat we -paradoxaal genoeg- wel een proviand moeten kopen voor zes jaar?

Morgenvroeg gaat de wekker extra vroeg. Dan zijn we de eersten in de winkel, filevrij, en kopen we gewoon wat er nog over is gebleven van de plunderingen van vandaag.

Liefs,

Chrisje

christianne.jpg

 

Hallo Jumbo, dat kan beter!

Ik ben doorgaans geen zeurpiet, maar dit moet me toch even van het hart: ik vind de vierde in de rij regel bij de Jumbo echt heel vervelend.

Vervelend voor klanten, maar ook vervelend voor personeel.

Ik stond vanochtend als vierde in de rij. Er was geen enkele andere kassa open. Ik schraap ongemakkelijk mijn keel en zeg hardop: “Ik ben de vierde in de rij.” De jongen achter de kassa schrikt zichtbaar en roept snel dat kassa drie open gaat.

Snel komt er een caissière aan gespoed die achter de kassa kruipt. Maar ik was vierde in de rij, en er was geen andere kassa open op het moment dat ik daar kwam staan. Ik zou volgens de regels mijn boodschappen dus gratis hebben moeten krijgen.

Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. Ik ben al vaker vierde in de rij geweest. Welgeteld één keer kreeg ik ook echt mijn boodschappen gratis. De andere keren werd mijn mededeling beantwoord met het haastig openen van een extra kassa.

Ik vind het maar een ongemakkelijke regel, zowel voor het personeel als de klant. Ik las op social media dat veel mensen deze ervaring hebben. Soms zelfs ronduit werden uitgekafferd door de bedrijfsleiding. Dat heb ik nog niet meegemaakt, maar ik laat het dan ook telkens gaan als ik vierde ben.

Ik vind het idee best aardig, maar dan moet men ook de klant die vierde in de rij staat eerlijk behandelen. Anders heeft zo’n regel helemaal geen zin en zorgt het alleen maar voor ongemakkelijke situaties en frustraties.

Hallo Jumbo, dat kan beter!

Als vrouwen gaan shoppen…. 😇

Vrouwen shoppen meestal graag. En veel. Zeker als er sale is, want dan kun je het procentueel voor jezelf vergoelijken, financieel gezien, ookal heb je zojuist toch een half maandloon verbrast.

Er zijn echter nogal wat valkuilen te noemen waarmee je rekening moet houden als je gaat shoppen, om het gemak te maximaliseren.

1) Blijf weg bij winkels met hard TL licht in de pashokjes.
Op de mannequin kan het heel mooi lijken; in zo’n pashokje met het sfeerlicht van een bouwlamp ziet niets er flatteus uit.

2) Let op gordijn hokjes
Oh, wat zijn ze irritant: hokjes met gordijn. Want dat gordijn is meestal net vijf centimeter te kort in de breedte. Sta je je om te kleden, zie je door die spleet hoe een wachtende echtgenoot steelse blikken je hokje in werpt 👀, terwijl jij je hemelse dijen in een iets te smalle jeans probeert te hijsen (lees: met kleine hupjes en dan heel hard omhoog trekken). Not fun.

3) Vermijd opdringerige verkoopsters
Sta je net een BH te passen, staat ze opeens naast je…. 😨 De overijverige verkoopster die nog nooit van privacy heeft gehoord, laat staan van op een deur kloppen. Terwijl ze behendig de riempjes van je beha verstelt, sta jij versteld. No-no.

4) Het te goedkoop om waar te zijn effect
Pas op hiervoor. Twee voor de prijs van een: het klinkt zo mooi…. 💕 Zo mooi zelfs, dat het soms meteen de neiging opwekt om acuut tot aankoop over te gaan. Maar twee lelijk passende truitjes voor de prijs van één is dan wel maar één keer zonde, maar daardoor niet minder zonde.

5) De impuls aankoop!!!!
Dit is de meest venijnige: de impuls aankoop. Ben je netjes binnen je budget gebleven, word je onderweg naar de kassa praktisch geforceerd om die leuke armbanden te kopen die in de vijf euro bak naast de kassa staan. En ja, het is moeilijk te weerstaan, zeker als er een rij staat, en je verder niets te doen hebt behalve wachten.😩
Zo heb ik in mijn leven al driehonderd waszakjes gekocht voor delicate was die ik niet heb (niet meer: die delicate was sneuvelt meestal, omdat ik de waszakjes altijd kwijt raak en mijn delicate was dus altijd kraal-loos de wasmachine uit komt), een heel peleton aan armbanden en hebbedingetjes die ik niet nodig heb, en een keer zelfs een zonnebril die al in tweeën brak voordat ik de winkel uit liep.

6. De schrijf-je-in-voor-onze-wekelijkse-spam verkoop truc
Soooo annoying! Sta je aan de kassa af te rekenen, vragen ze naar je postcode en huisnummer. Of naar je emailadres. Nog net niet naar je pincode in ieder geval. Voordat je het weet geef je antwoord, uit beleefdheid of automatisme. En voordat je het weet ontvang je dagelijkse “shop nu online met korting!” mails, die weer leiden naar een website waar je onnodig dingen gaat kopen omdat je jezelf zo zielig vindt, deze drie dagen van de maand bijvoorbeeld. Niet doe-hoen! Just say no. 😮

Dat gezegd hebbende, is shoppen geweldig op slanke dagen. En met deze tips ga jij vast veel beter voorbereid de wereld die mode heet induiken. Winkel ze! 🙂

Vrouwendingetjes: gênant of juist leuk?

Een tijd geleden begon ik met het maken van quotes onder de noemer “Vrouwendingetjes”. Ik had niet kunnen voorspellen hoe herkenbaar ze blijkbaar zijn: maar dat ze herkenbaar zijn, dat heb ik wel gemerkt aan het aantal likes en shares op mijn facebook pagina.

Vrouwendingetjes zijn van die dingen, waarvan ik dan denk ik ze alleen doe, totdat ik ze deel en merk dat nog 743 vrouwen zich er in herkennen. Hieronder een kort overzicht van typische vrouwendingetjes. Je zult je vast niet in allemaal herkennen, maar misschien stiekem toch wel.

bron foto: http://laroucheplanet.info/pmwiki/pmwiki.php?n=HaveFun.Oops
bron foto: http://laroucheplanet.info

Desalniettemin een goed overzicht om in te lijsten in je woonkamer, zodat mensen weten waar ze aan beginnen. Toch? 

  • Naar de Ikea, voor een hoofdkussen…
    Naar de Ikea gaan voor één hoofdkussen, en thuis komen met een nieuwe kamerplant, een leuk decoratief plankje, twee nieuwe sets servies en zónder hoofdkussen.
  • Even mijn pincet zoeken!
    Naar boven gaan om je pincet te zoeken, en twee uur later pas weer beneden komen, zonder pincet, omdat je ondertussen de badkamer maar even snel gepoetst hebt, een oud truitje van de H&M weer terug vond en de bedden nog even hebt verschoond.
  • Say Cheeeese……
    Op de bedrijfsborrel stond je drie uur lang je meest zelfverzekerde lach te tonen aan iedereen die hem wilde zien, om er vervolgens op het toilet achter te komen dat je nog een halve kilo lippenstift op je tanden hebt hangen.
  • Sleutels kwijt!
    Dat je je sleutelbos kwijt bent, waarna je in blinde paniek door je handtas gaat graaien. En dat je je deodorant, portemonnee, spiegeltje, make-up tasje, maandverband, haarborstel, parfum en bioscoopkaartjes van vorig jaar mei uit gooit, voordat je er achter komt dat de sleutelbos jou al die tijd al vanaf het aanrecht lag uit te lachen.
  • Gezellig, zo´n groeps-app met de meiden.
    Als je wordt toegevoegd aan een groeps-app op WhatsApp, en je denkt eerst nog `Gezellig!´. Totdat je terug komt van een uur sporten en ziet dat je batterij bijna leeg is gelopen, doordat je 358 berichten hebt gemist in de groeps-app in een uur tijd.
  • Opgedroogd straaltje kwijl
    Dat je je afvraagt hoe vrouwen op televisie dat doen: wakker worden met perfect haar, mooi opgemaakte ogen en een stralende huid, terwijl jij wakker wordt met coupe `leeggeroofd vogelnest´, kreukels in je gezicht en een incidenteel opgedroogd straaltje kwijl.
  • Bijna vriendje gevild. Reden: Te luid ademen.
    Dat maandelijkse moment, waarop je zo hormonaal bent, dat je in één dag tijd een bord vol eten op de grond smijt, je vriendje de huid vol scheldt en een vriendschap bijna uitmaakt, waarna je je vriend bijna vilde omdat hij véél te hard ademt, vlak voordat je er achter komt wat de oorzaak is van die maandelijkse tsunami van geweld die jou telkens weer overvalt.

Het zijn van die mooie, gênante momenten, die je het liefst niet deelt met je vrienden. Maar waarom eigenlijk niet? Zijn het niet juist de chaotische, gênante en lachwekkende situaties waar we in verzeild raken, de mooiste of leukste momenten om op terug te kijken?

Welke gênante of lachwekkende situatie durf jij te delen?

Waarom mannen niet van winkelen houden

Ik begrijp echt heel goed, waarom het gros van de mannen niet van winkelen houdt. Ik houd er zelf ook niet van, althans, niet van de manier waarop de meeste vrouwen die ik ken winkelen. (sorry, meeste vrouwen die ik ken)
Als ik ga winkelen, doe ik dat zoals de meeste mannen dat doen: ik loop een winkel binnen, kijk door de rekken (twee minuten in plaats van twee uur) en als ik iets zie dat me bevalt, pas ik het. Staat het niet, dan loop ik niet nog drie rondjes door de winkel, maar ga ik naar de volgende. Of beter nog: naar een bruin café. Of een terras. Ik twijfel ook geen uur of ik iets wel of niet moet kopen: als het goed zit, zit het goed. Zo niet, dan niet. Bij twijfel doe ik het niet. Want laten we eerlijk zijn: als je in de winkel al zo twijfelt, wordt dat thuis echt niet minder.

Slimme winkels hebben in de loop der jaren handig ingespeeld op de verveling die optreedt bij mannen tijdens het wachten: ze plaatsen bankjes en koffie corners in hun winkels om het wacht leed te verzachten. Dat scheelt een hoop ongeduld en bovendien gemiddeld twintig voor de deur wachtende mannen per dag. Toch zie je ze nog wel eens staan, buiten de winkel deur, meestal met een paar tassen in hun handen, want “als je toch buiten wacht dan houd dit maar even vast”. Arme kerels.

Ik ben wel eens vaker naast ze gaan staan, als ik met een vrouw aan het winkelen was die er langer over deed dan ik mentaal aan kon. Verbaasd werd ik dan terloops bekeken, vanuit hun ooghoeken. Ik kan er niets aan doen: ik heb na een tijdje gewoon niets meer te zoeken in zo’n winkel. Met de seconde groeit dan mijn verlangen stilte en frisse lucht. Veel vrouwen praten namelijk ook oeverloos over of dit wel past bij dat, of dit nog ingenomen of verkort kan worden, en het aller ergste: of dit misschien even achter de toonbank bewaard kan worden bij wijze van reservering, totdat ze zeker weet dat die broek die er bij leek te passen in die winkel aan de andere kant van de stad, er nog is.

Nee, dan sta ik liever buiten, op straat, tussen mijn lotgenoten, de zwijgende mannen. Ze begrijpen misschien niet waarom ik daar naast ze sta, maar dat is het fijne aan mannen: het interesseert ze ook niet echt. Zo lang ik maar mijn mond houd, word ik stilzwijgend geaccepteerd.