Tagarchief: rust

Relax en Reload: je brein heeft het nodig! Door hypnotherapeut Vivian

Door VIP Blogger en Hypnotherapeut Vivian

Ik ben een enorme fan van ons brein. Mijn grootste vraag blijft toch altijd hoe is zoiets geweldigs ooit tot stand gekomen.

Wij mensen zijn toch behoorlijk slimme wezens, vinden de ene na de andere gadget uit om nog sneller, slimmer, beter te kunnen functioneren in ons leven.

Maar dat brein.. Die hersenen!

Een systeem waarin 1.5 miljard neuronen, zenuwen verbindingen aanleggen, waardoor wij kunnen denken, zien, voelen, ruiken, handelen. En die computer daarboven die verouderd nauwelijks. Ik mag blij zijn als mijn laptop of mijn gsm na een paar jaar nog werkt. Als ik netjes de nieuwste updates installeer, hem niet helemaal vol stop met programma’s en zorg dat de batterij niet de hele tijd aangesloten is.
Dat weten we en we handelen ernaar als we tenminste een beetje zuinig zijn op deze spullen.

Maar hoe zuinig ben jij op je eigen computer? We vinden het eigenlijk heel erg gewoon dat het allemaal werkt. We weten niet beter als dat de hersenen gewoon hun ding doen. Totdat we vage klachten of serieuze klachten krijgen. Maar dan is het al wat aan de late kant.

Ze vragen niet veel, onze hersenen.

Ze hebben graag dat je gezond eet, maar wat ze echt belangrijk vinden is af en toe een beetje rust. Om op te laden. Denk jij misschien dat ze daar ‘s nachts tijd genoeg voor hebben, dan heb je het mis!

Tijdens de REM slaap zijn ze bijvoorbeeld heel druk met al jouw indrukken van die dag te verwerken. Als jij slaapt dan wordt er voor gezorgd dat je huid herstelt, je cellen worden vernieuwd, maar ook je ingewanden gaan dan extra hard aan het werk zodat jij weer fris en uitgerust wakker wordt.

Wil jij je hersenen een handje helpen en jezelf daar een groot plezier mee doen, dan weet je dat je elke dag een aantal momenten moet inplannen ..Relax & Reload.. ontspannen en opladen.

We hebben helaas geen metertje waarbij we kunnen aflezen hoeveel energie we nog hebben, zoals bij je gsm. Toch, als je je lichaam kent, dan herken je de signalen dat je energie niveau te ver aan t zakken is. Wees dan verstandig en luister naar wat je computer je verteld.

Elke dag is ontspanning een must, van levensbelang om goed te kunnen functioneren.

Ik geef je een simpele oefening:
• Je neemt een gemakkelijke stoel
• Ga er op zitten
• Laat je armen ontspannen hangen of leg je handen op je schoot
• Sluit je ogen of staar naar een bepaald punt
• Neem iets leuks in gedachten
• Hou dit 10 minuten vol.

En hup! Je batterij heeft er weer een streepje bij. Hoe vaker je dit op een dag doet, hoe meer energie jij krijgt.

Relax & Reload, je hersenen zijn je dankbaar!

Liefs,

Vivian

Meer lezen over Vivian en haar werk als hypnotherapeut? Like hier haar Facebook pagina: https://www.facebook.com/fijnlevenhypnotherapie/

Advertenties

Eerlijkheid duurt het kortst!

Over het algemeen duurt eerlijkheid natuurlijk – gelukkig! – altijd het langst.

Maar in gesprekken duurt eerlijkheid vaak het kortst.

Let er maar eens op: mensen doen er veel langer over om te liegen, dan om de waarheid te spreken. Kijk maar eens naar de volgende voorbeeldvragen en -antwoorden.

“Heb je even tijd voor me?”

Leugen: “Ja, maar ik heb een hele drukke dag vandaag en ik moet zo nog weg, maar het kan wel even.”

Waarheid: “Nee.”

“Hoe gaat het met jou?”

Leugen: “Ja, wel goed, het gaat zijn gangetje, wat druk op het werk en weinig tijd, en de kinderen zijn wat lastig te handelen de laatste tijd, maar ja, waar is dat niet hè?”

Waarheid: “Niet zo goed. Het is me te druk.”

Wie de waarheid niet spreekt, heeft veel woorden nodig.

Het gevoel zegt nee, dus het brein zoekt naarstig naar uitvluchten of andere redenen waarom iets niet kan, omdat we zelf niet durven te zeggen wat we echt bedoelen.

Of het brein zoekt paniekerig naar manieren om recht te praten wat krom is. Dat kost tijd en veel woorden.

Soms is het zelfs de vraag of we met al die woorden eigenlijk wel de ander willen overtuigen, of onszelf.

Sinds ik overspannen ben geraakt heb ik geleerd te zeggen wat ik écht voel en denk. Respectvol, maar duidelijk. Daarmee leer ik mezelf te beschermen: Tegen een agenda die te vol is, bijvoorbeeld, tegen dagen die te veel drukte hebben, tegen mensen die mij hun probleem in de schoenen schuiven- en vooral om mezelf meer rust te gunnen. Door eerlijk te leren zijn tegen anderen ben ik liever geworden voor mezelf.

Eerlijk zijn werkt bijzonder verfrissend. Mensen kunnen best goed tegen de waarheid, merkte ik. En soms is het ook goed als sommige mensen er niet tegen kunnen, want:

Als iemand mijn grenzen niet kan of wil respecteren, wil ik zo iemand dan überhaupt in mijn leven?

Ik stond in de supermarkt, van de week. Ik was aan de beurt toen een man voorkroop om tussendoor nog snel een los item te betalen. Schijnbaar was hij al aan de kassa geweest, en was hij dit item vergeten. Hij vroeg echter niet aan me of hij even tussendoor mocht komen: waarschijnlijk had ik hier overigens geen punt van gemaakt- als hij het gevraagd had. Maar hij vroeg niets, hij deed het gewoon. Vervolgens begon hij luidkeels grappen te maken en wilde hij zijn eigen gedrag vergoelijken door tegen mij te bulderen: “Wel onbeleefd van mij hè, dat ik zomaar voorkruip? Hahaha!”. Vroeger zou ik gezegd hebben “Ach, kan gebeuren.” Of “Geeft niks hoor.” Maar tijden veranderen: vroeger was ik immers ook niet eerlijk naar mezelf toe en kwam ik zelden voor mezelf op.

Dus keek ik hem aan en zei ik simpelweg “Ja.”

Want tja, het wás ook onbeleefd.

“Hahaha, haha, ha, eh, oh.” stamelde de man, terwijl hij mijn bevestigend antwoord liet inwerken. Ik bleef hem rustig aankijken, toen tot hem doordrong dat ik bevestigde dat het onbeleefd van hem was. Hij liep wat rood aan, liet zijn kleingeld van ongemakkelijkheid bijna uit zijn portemonnee rollen en maakte zich snel uit de voeten. De caissière wachtte tot hij weg was, knikte toen naar me en zei “Goed gezegd!”.

Die man wist zelf ook donders goed dat zijn actie onbeleefd was, anders had hij het zelf niet benoemd. Waarom zou ik het dan voor hem moeten vergoelijken?

Het kost veel tijd om te liegen. Eerlijk zijn kost weinig tijd, maar wel wat moed. Bovendien maak je met iedere leugen niet alleen anderen, maar uiteindelijk ook jezelf wat wijs.

Hoe groter de leugens of hoe vaker je liegt, des te verder raak je verwijderd van jezelf. En van een fijn leven.

Dan verzamel ik liever elke dag een paar keer wat moed.

Chronisch tijdgebrek? Lees dit!

Iedereen is tegenwoordig druk, drukker, drukst. Deze tips gaan jou ontzettend veel tijd besparen!

Een tijdje geleden zag ik voor het eerst dit magische filmpje over problemen op YouTube. Het is een filmpje van een paar minuten, maar de boodschap is zo krachtig dat het ook niet langer hoeft te duren. Kijk zelf maar: Why Worry. Als je geen zin of tijd hebt om op de link te klikken: Kort samengevat komt het filmpje neer op de volgende boodschap: Mensen spenderen veel te veel tijd aan piekeren. Terwijl piekeren nooit nodig is, want:

Heb je een probleem?

A) nee —> waarom zou je dan piekeren?

B) ja —> Kun je er iets aan doen?

A) ja —> waarom zou je dan piekeren?

B) nee —> waarom zou je dan piekeren?

Kort en krachtig vat dit filmpje dus samen dat het eigenlijk nooit nut heeft om (overmatig) te piekeren over je problemen.

Maar daar komt nog een belangrijke les bij, die jou ook veel tijd kan besparen.

We hebben allemaal best veel problemen, vinden we. Maar ís dat ook echt zo? Of zijn het problemen die we ons laten toebedelen?

Maak eens een lijstje van je problemen. Vraag je dan eens af, welke problemen écht van JOU zijn.

Heb je bijvoorbeeld problemen die je door een ander in de maag zijn gesplitst, omdat die ander geen zin, tijd of energie had om het op te lossen, of omdat jij te gemakkelijk ja zegt, dan kun je dat probleem terug geven aan de rechtmatige eigenaar.

Heeft iemand je bijvoorbeeld opgezadeld met iets wat hij zelf net zo goed kan oplossen: geef het probleem terug.

Heeft iemand jou gevraagd een oplossing te bedenken “want ik weet het allemaal niet meer hoor en jij bent daar zó goed in!”: besef dan dat diegene jou misschien voor zijn karretje probeert te spannen of (on)bewust probeert te manipuleren, want diegene doet vaak niet voor niets een beroep op jou!

De combinatie van hulpvaardigheid, inlevingsvermogen en gebrek aan assertiviteit is een gevaarlijke, waar mensen die gewoon liever lui dan moe zijn graag slim gebruik van maken.

Stel jezelf elke dag de twee simpele vragen:

Welke problemen ervaar ik en welke daarvan zijn echt van mij?

Welke problemen zijn van een ander? Geef die problemen terug aan de afzender.

Als je dit toepast zul je er versteld van staan hoe veel tijd je terug krijgt voor jezelf.

Hoe om te gaan met de gevaarlijke dagen die PMS heten

Diep van binnen wordt haar ziel binnen een paar uur tijd aardedonker. Haar zachtaardige karakter zet het op een hollen om plaats te maken voor deze andere kant van haar, die zich eens per maand bruut opdringt.
Het fluiten van de vogels verstomt, de hond laat zichzelf maar even uit; zelfs de melkboer rijdt vrijwillig een blokje extra om. Donkere wolken pakken zich samen boven haar huis, waar de mensen die met haar samen wonen op hun tenen proberen te ontsnappen. U raadt het al, het is  die tijd van de maand.
Ze heeft PMS, en wie slim is, laat haar vooral met rust.

Ah, PMS. Wat is het toch een verschijnsel. Ik blijf me er over verbazen. Zodra de hormonen vrij spel hebben verander ik – en met mij velen – van een vrolijke, doorgaans lieve vrouw in een lijpe versie van mezelf, met een strikt zero tolerance beleid, minder inlevingsvermogen dan een stoeptegel, met instortingen en explosiegevaar.

angry womanWie toch probeert me iets te vragen krijgt geen normaal antwoord, hooguit een sissend zoek het je zélf eens even lekker uit of een WAA-ROM MOET IEDEREEN MIJ ALTIJD ALLES VRAGEN!?.
Als je minder geluk hebt terwijl je per ongeluk de fout maakte een vraag te stellen, zet je dan schrap voor een stroom verwijten, inclusief dingen die je zelfs nog voor de eeuwwisseling fout hebt gedaan. Gewoon, omdat ik me die dan opeens herinner, en ze je opeens ook weer enorm kwalijk neem. Omdat het kan.

Ik hoorde tijdens een training eens dat ik als vrouw mijn innerlijke bitch wat meer zou mogen koesteren. “Dan heeft u mijn innerlijke bitch net gemist, vorige week was ze er nog.” zei ik.

Als ik iemand een tip zou mogen geven, hoe met mij om te gaan tijdens die dagen, dan zou ik als eerste zeggen: Hoe? Nou, gewoon, niet. Maar kun je er nu echt niet omheen, voer me dan chocolade (het mag vanaf gepaste afstand toegeschoven worden, onder de badkamerdeur door mag ook), vermijd oogcontact, geef waar mogelijk voorzichtige aaitjes, vertel me dat ik lief ben. Geef me vooral en boven alles chocolade. Als het kan, laat me dan in foetushouding in de bank opkrullen met Knuffelrock muziek op repeat, zodat ik kan zwelgen. Het zijn de hormonen, heus. Ik kan er niets aan doen.

En daarna, als de hormonen weer gekalmeerd zijn en de lucht is geklaard, is er opeens niets meer aan de hand. De vogels fluiten weer voorzichtig een lied, de hond kwispelt weer, het grootste deel van het servies is nog heel. Het enige waaraan je nog merkt dat de PMS-orkaan zojuist hier gewoed heeft, is een leeg pak melk chocolade vlokken en een geplunderde koekjeskast.

What Mothers Want

Als ik in de bladen kijk, dan lijkt het alsof moeders alleen maar een nog grotere buggy willen. Of een betere verzorgingstas. Of een betere buikcrème. De bladen hebben het mis.
Als je de reclames moet geloven, willen moeders alleen wasmiddelen die alle vlekken van hun kroost doen verdwijnen als sneeuw voor de zon, althans, zo krampachtig geforceerd lachen ze er wel bij.
De reclames hebben het mis.

Ook willen we geen braadzak, geen stoommaaltijden en geen afwasmiddel dat drie eeuwen langer mee gaat dan andere afwasmiddelen. We worden ook al niet gelukkiger van een betere tandenborstel met Sponge Bob er op. Zelfs de stofzuiger die zichzelf door ons huis rijdt om stofjes te vangen, laat ons niet jubelen van geluk.

Nee. Het echte, onvervalste geluk van een moeder (naast gezonde, gelukkige kinderen hebben die elkaar – of anderen – niet afmaken),  ligt in iets wat zeer delicaat is, uiterst zeldzaam en behoorlijk ongrijpbaar. Wie een moeder gelukkig wil maken, zorgt voor het ondenkbare: stilte.

En nee, niet de onheilspellende soort stilte, die klinkt wanneer kinderen iets gevaarlijks uithalen. Niet de stilte voor de storm, vlak voordat het gegil begint. Niet de boze stilte aan tafel, voordat de verwijten samen met het peper en zout vaatje over tafel vliegen.

Nee: pure, ongerepte stilte. Tijd om in stilte een half uur in bad te liggen. Tijd om in stilte naar het toilet te gaan, zonder open vliegende deuren en onmogelijk vanaf het toilet beantwoordbare vragen.

Stilte dus. Om even na te denken. Om te ademen. Om die lieve stemmetjes te kunnen missen. Om te voelen hoe het ook alweer was, om heel even alleen te zijn met je gedachten.
Wie dat regelmatig voor een moeder geregeld krijgt, mag zich klaar maken voor een zee van liefde.