Tagarchief: lachen

Lieve Fred van Leer,

Lieve Fred,

Ademloos heb ik zojuist de docu-serie over jou in één ruk afgekeken op Videoland. Jou alleen kennende van je televisie performances en je hilarische quote pagina (“Leer van Fred”) verwachtte ik één en al lachen, gieren, brullen. Precies zoals jij in je docu-serie aangeeft: mensen denken vaak dat Fred van Leer alleen maar lachen gieren brullen betekent. Ik moet bekennen dat ik me daar deels ook schuldig aan maakte voordat ik deze documentaireserie bekeek.

Maar lieve Fred, wat vind ik het ongelófelijk dapper en mooi dat je in deze docu-serie je andere gezicht laat zien. Je laat zien dat jouw bestaan twee kanten heeft: de glitter en glamour – en de echte kant. Je briljante humor is aan beide kanten aanwezig, maar je bent ook stoer genoeg om je tranen te laten zien, je pieken én dalen.

Als LHBT-persoon met een angststoornis herken ik mezelf in veel van wat jij vertelt. Ik ben natuurlijk geen BN’er of media-icoon (dat kan ik beter aan jou overlaten), maar ik herken wel wat je vertelt over wat wij mensen aan de buitenkant laten zien versus wat er werkelijk speelt op de achtergrond – in het echte leven.

Het perfectionisme in je werk om altijd maar door te gaan omdat het nooit ‘af’ is beschrijft goed de vloek van een creatief brein. Als je vertelt dat je hoofd ‘aan’ gaat zodra je hoofd het kussen raakt, wil ik je alleen maar een hele dikke knuffel geven. Na een dag vol prikkels komen alle gedachten (goed en slecht), alle angsten, alle zorgen en ideeën in één stroom op gang. Liefst nog zou je jezelf in slaap knuppelen.

Zo mooi dat je geen ‘kijk mij eens’ docu hebt gemaakt, waarin alleen de glimmende kerstballen buitenkant wordt getoond (hoewel die kerstballen wel echt superleuk zijn). Mooi dat je het publiek ook laat zien dat je kwetsbaar bent, emoties toont, hardop nadenkt over het leven en dit met ons wilde delen.

In mijn column “liever een gebroken been – wat niemand zegt over depressies en burn-out” schreef ik ook al: als je een gebroken been hebt, ziet iedereen het gips en houdt automatisch rekening met je. Als je psychische problemen hebt, ziet niemand dat van buiten aan je. Daarom wil ik je bedanken, lieve Fred, namens alle mensen met psychische problemen, aandoeningen en ziektes. Jij maakt voor ons het taboe met jouw openheid weer een stukje kleiner, voorbijgaand aan de schaamte en schuldgevoelens die er vaak voor zorgen dat mensen zoals ik hun mond er maar over houden.

Liefs,

Chrisje

Zwaar leeefuh – Must watch liedje voor pessimisten, notoire klagers en beroepsazijnzeikers! (en mensen die dat niet zijn)

 

Ken je dat lied, van Brigitte Kaandorp, ik heb een heel zwaar leven? Ik ben er zo dol op.

Op sommige dagen, waar op alles lijkt tegen te zitten, zet ik dit lied op.

Het is zo overdreven en hilarisch, hoe ze zwelgt in zelfmedelijden (“…en dan lig ik in mijn grafffff…. en dan denk ik, gelukkig is het af…”), hoe ze er bij kijkt (lodderig), hoe lang ze de woorden rekt, dat je vanzelf zo hard moet lachen dat je dag alweer mee lijkt te vallen.

Dochter kent het lied inmiddels ook. Als ze bijvoorbeeld boos op me is om de zeer logische reden dat het beláchelijk is dat ze geen snoep van me krijgt om negen uur ’s ochtends, dan verzucht ik “Ik heb een héél zwáár leeefuuuuuhh, nee maar echt waar… moeilukmoeilukmoeilukmoeiluuuuuuuuuk..”.

Ja, ik ben zo’n irritante moeder.

Maar ik mag dat, want ik heb ook een zwaar leefuh.

Ik ben niet boos: Dit is gewoon mijn makkelijkste gezicht!

Al van kinds af aan krijg ik regelmatig te horen dat ik “vuil kijk”.
Ben ik nietsvermoedend, braaf, rustig en geconcentreerd aan het werk, dan deinzen sommigen zelfs verschrikt terug als ik op kijk. “Kijk niet zo boos!” is dan steevast de opmerking. Terwijl ik het toch raar zou vinden als ik de hele dag geforceerd glimlachend naar mijn pc zou moeten staren, voor het geval dat iemand naar me toe komt.

Als ik op stap ging was het ook wel eens een pickup line die men meende te kunnen gebruiken.
“Kijk je altijd zo boos, meisje?”
Nee, dat doe ik speciaal voor jou.
Ook zo’n leuke: “Lach eens!”
Waarom eigenlijk? Geef me een reden en ik geef je een lach. Eerlijk toch?

Maar alle gekheid op een stokje, en om nu maar eens voor eens en voor altijd er mee klaar te zijn: ik ben niet boos. Dit is gewoon mijn gemakkelijkste gezicht!

Ik kijk zo als ik er niet over nadenk hoe ik kijk. En dat is goddank best vaak. Ik ben gewoon met een boos gezicht geboren, althans, mijn baby foto’s doen dat wel vermoeden. Daar lag ik dan, helemaal rozig, kwam niks tekort, op schoot bij mijn moeder, vuil te kijken als een echte baby gangster. Vuil is gewoon mijn look.

En wie dat niet bevalt, nou, die kijk ik extra vuil aan de volgende keer! 😉

Lachen is het nieuwe Huilen – deel 1

Naar aanleiding van de veelvuldige reacties die binnen kwamen op mijn artikel over depressie en burnout, ging ik steeds meer nadenken over hoe veel depressieve mensen er rondlopen in Nederland. Het is bedroevend! Onderzoek wijst uit dat Nederland tot de meest depressieve landen behoort van Europa. Kinderen lachen nog zo’n driehonderd keer per dag; volwassenen soms nog maar 3 of 4 keer per dag.

Wat is er gebeurd met die andere tweehonderd zes- of zevenennegentig keren, dat we als kind lachten?

In de jaren vijftig lachten wij volwassenen schijnbaar nog veel meer met zijn allen, maar in de loop der jaren is het lachen Nederland schijnbaar ergens vergaan. Hoe komt dat? Waarom lachen we zo weinig? Als het zo gezond voor je is en een natuurlijk antidepressivum, waarom lachen we dan niet gewoon meer?

LachCoach
Als je wat onderzoek doet over lachen, kom je ook achter de gekste feiten, zoals bijvoorbeeld dat er zelfs mensen zijn geweest die zich letterlijk dood hebben gelachen. Dat is dan weer minder lachwekkend. Het schijnt dat (afgezien van voor die paar mensen die zich dood lachten) lachen zelfs zo goed voor je is, dat er zelfs cursussen in te volgen zijn: Lachworkshops en Lachcursussen. Ik zelf trek daar niet zo aan, persoonlijk: Volgens mij haal ik het aantal gezonde lachbuien met gemak, althans op de meeste dagen. Bovendien geloof ik zo’n LachCoach niet meer, als die betaald wordt om zijn mondhoeken continu op te krullen. Als zo iemand voor mijn neus zou staan, en geheel zonder aanleiding keihard (en ook nog best nep) zou beginnen te lachen, zou ik “Oké. Nou, doei.” zeggen, me omdraaien en naar huis gaan. Hoe goedlachs ik normaal gesproken ook ben. Want laten we eerlijk zijn; als je weet dat zo’n lachworkshop gemiddeld van €25,- tot €150,- per particulier kost, nou, dan weet je in elk geval zeker wie het laatst lacht.
Lachen vind ik bovendien iets, dat echt vanuit jezelf moet komen, vanuit je tenen, omdat je iets echt grappig vindt. Als we van lachen ook nog een verplichting gaan maken, dan vergaat ons pas echt het lachen.

Recept
Enfin, laat ik voor het gemak stellen dat we het er over eens zijn dat wij Nederlanders eens heel snel moeten beginnen met meer lachen. Het wordt wel steeds moeilijker gemaakt. Zeker de sociale media helpen niet bepaald mee; al die negatieve berichten overal! Natuurlijk is het goed om op de hoogte te blijven van wereldnieuws, maar tegelijkertijd bestaat er ook een steeds groter wordende behoefte aan positiviteit en humor.

Om tegemoet te komen aan die grote behoefte aan positiviteit en humor, ga ik dus vanaf nu regelmatig, onder de vaste rubriek “LACHEN IS HET NIEUWE HUILEN”, een aantal leuke zaken combineren in één blog, en deze online gooien om jullie aan het lachen te maken.

Zie mij maar als je gratis online LachCoach, maar dan met een echte lach en zonder dat het geld kost.

  • Bekijk dit filmpje, van de starwars kid, die zijn grote idool nadoet.
  • Of dit filmpje, van de Comedian die de evolutie van dans op hilarische wijze uitbeeldt in een paar minuten tijd:
  • Of deze baby panda, die zijn moeder enorm laat schrikken, terwijl ze net zo relaxt zat te kauwen:
  • Of deze lachende mensenbaby’s. Moet je vanzelf mee lachen.
  • Bekijk deze ingepakte kat:
  • Of deze:
  • Of deze kat:
  • Of dit plaatje, van deze geheimzinnige online gast. Zo zie je maar weer, je weet echt nooit wie achter het andere beeldscherm zit.
    10552399_10102046112870425_6319316095507258346_n
  • Of deze leuke muis.
  • 1959935_769979309756441_1633186310_n
  • Of deze Justin Bieber fan, die net iets te ver gaat.

    IMG_62990367779090

  • Of deze “vermiste” kat, die stiekem helemaal niet vermist is.

    1399318669737

  • En wat dacht je van deze:

    ba0a75053a7848dea24d07878a9ed445

  • Of dit hondje, dat er nogal beklemd bij zit:

f6020848ab1d7d54ab8dfb65d2ab40c9

  • En ten slotte, als je wel eens naar die overdreven Amerikaanse home makeover show kijkt:
    38f94536ed4ffbafdeb66b8b6627de9f