Tagarchief: kwetsbaar

ik ben niet altijd gelukkig (en dat is prima)

Gelukkig zijn. Gelukkig worden. Het houdt hele hordes Nederlanders dagelijks bezig. We willen allemaal blakend van gelukzaligheid over straat lopen. We zijn er naar op zoek, hunkeren er naar, streven, proberen, betalen zelfs grof geld om het te bereiken: Geluk.

Maar wat als geluk nu niet zo simpel werkt? Wat als geluk soms gewoon een momentopname is? Wat als geluk komt en gaat, net zoals emoties, gebeurtenissen, herinneringen? Moeten we er naar streven om altijd gelukkig te zijn, of is dit een utopie?

Gelukkig zijn is niet iets wat je 100% van de tijd kunt halen. Er komt altijd wel een baaldag, een tegenslag, ergernissen, discussies, ziekte, pijn, problemen van jezelf of van je geliefden die er voor zorgen dat je je niet altijd constant gelukkig kunt voelen. Moet je hier dan naar streven?

Als je op Instagram en Facebook kijkt, lijkt het soms wel de grote geluksshow. Iedereen straalt, lacht zijn tanden bloot. We posten de fijne momenten, de mooie momenten, de eerste stapjes, die nieuwe coole outfit en het uitzicht met de mooie zonsondergang. Als je hier te veel naar kijkt zou je haast gaan denken dat je iets verkeerd doet: waarom zijn al die mensen constant zo gelukkig? Waarom ben ik niet constant gelukkig? Wat is er mis met mij?

Goed nieuws: er is helemaal niets mis met jou. De foto’s en filmpjes die je van je vrienden en kennissen ziet langskomen zijn momentopnames. Misschien hadden ze net van te voren wel een gigantische ruzie gehad compleet met ugly crying. Misschien kregen ze na dat uitstapje wel een flinke boete omdat ze vergeten waren het parkeergeld te betalen. Misschien huilden ze zichzelf die avond wel in slaap, hopend dat niemand daar ooit achter zou komen.

Facebook en Instagram zijn de voordeuren van de maatschappij. Je ziet wat mensen willen laten zien als ze naar buiten gaan. Je ziet niet wat er achter de voordeur gebeurt, hoe veel leed er is, hoe veel problemen. Dat ene perfecte hoekje van de woonkamer dat je zag met die leuke plant op dat kekke tafeltje? Misschien zijn er wel wasmanden vol stapels niet opgevouwen was van af geknipt. Die leuke outfit en dat stralende gezicht? Misschien heeft ze wel een eetstoornis waar ze dagelijks mee worstelt en uit schaamte niets over durft te zeggen. Die vrouw die zo mooi zingt en daar filmpjes van deelt? Misschien heeft ze wel een depressie, waarbij muziek haar helpt. Je weet het niet. Die influencer met een tijdlijn vol zen yoga houdingen heeft misschien wel een woedeprobleem waar jij niets van af weet. Je weet alleen wat men online buiten de voordeur laat zien. Je ziet niet wat er achter gesloten deuren gebeurt. Daarom is het ook niet realistisch om je hier mee te vergelijken.

Sinds enige tijd heb ik de voordeur van mijn Instagram en Facebook op een kier gezet. Af en toe laat ik zien wat er schuil gaat achter mijn voordeur. Ik vertel over mijn angststoornis, paniekaanvallen en de burn-out die ik gehad heb. Het is best eng, je ‘vuile was’ delen met de buren. Anderzijds werkt het ook bevrijdend. Je laat zien: hee, dit ben ik, ik ben niet perfect. Ik heb problemen en uitdagingen en ik doe vaak ook maar wat. De reacties van mensen hier op zijn vaak hartverwarmend, herkenbaar, mooi en liefdevol. Kwetsbaarheid kan ook je kracht zijn. Mensen herkennen zich in mijn openheid, mijn blogs en gedichten over mijn angststoornis bijvoorbeeld. Ik krijg naast de openbare reacties ook veel privéberichten van mensen waarin ze schrijven dat ze zich zo herkennen in wat ik schrijf. Ik vind dat zo fijn dat ik de kier steeds een centimetertje groter durf te maken. Ik vind het prettig dat ik mensen er mee kan helpen, troosten, zij het op afstand. Over geluk gesproken: dat zijn de momenten waar ik gelukkig van word.

Liefs,

Chrisje

Juist nu: blijf contact houden met eenzame mensen, mensen met een depressie, burnout en andere psychische klachten

Zeker nu het coronavirus het hele sociale leven plat gooit, evenementen niet meer doorgaan en thuis blijven het advies is, is het van nog groter belang dan normaal om een (telefonisch of digitaal) oogje in het zeil te houden bij de mensen in je vriendenkring die psychisch kwetsbaar zijn.

Eenzame mensen, maar ook mensen met psychische klachten zoals een depressie, burnout of andere klachten zijn juist nu extra kwetsbaar. Regelmatig even telefonisch contact zoeken, beeldbellen of een whatsapp sturen doorbreekt al de stilte, kan helpen om gedachten te relativeren en even afleiding bieden.

Houd contact via telefoon, beeldbellen of whatsapp

Niet alleen bellen of WhatsAppen is goed om te doen. Met de mobiele telefoons van tegenwoordig kun je ook nog heel veel andere dingen samen online doen, om de eenzaamheid te verminderen. Je kunt bijvoorbeeld online spelletjes met elkaar spelen, zoals Draw Something, WordFeud, Kryss (een woord puzzel die je samen maakt om beurten), Snapchat.

Contact houden is belangrijk. Zeker mensen met psychische klachten zitten vaak veel ‘in hun hoofd’, hebben moeite met het verzetten van hun gedachten. Zeker nu mensen beperkt zijn in hun doen en laten en ook de hulpverlening meestal moet werken met telefonisch contact (wat begrijpelijk is voor ieders veiligheid!) is het des te belangrijker om te laten weten dat je aan iemand denkt.

Direct hulp in crisissituatie