Tagarchief: kerstmis

Kerstfile

‘Wat ben ik toch een goed georganiseerd persoon’, dacht ik vandaag. ‘Het is nog niet eens de dag van kerstavond en ik denk er nu al aan dat ik nog wat in huis moet halen!’

Dus toog ik vol goede moed naar een winkelcentrum in de buurt, compleet met een incompleet boodschappenlijstje. Drie straten voor het winkelcentrum ging het verkeer iets langzamer rijden.

“Het regent ook,” dacht ik nog, “dan rijden mensen wat langzamer.”

Twee straten voor het winkelcentrum reden we wel erg langzaam, waarmee ik bedoel te zeggen dat we feitelijk stil stonden. “Zou er een ongeluk gebeurd zijn?” vroeg ik aan mijn dochter. “Ik zie niks,” zei ze, “..misschien is het file.” “File? Hahaha! Hier staat nooit file!” lachte ik terug. Toch gingen we wel opvallend langzaam vooruit.

Nadat we drie kwartier later de bocht om gekropen waren werd het me pijnlijk duidelijk: er stond een file richting het winkelcentrum. Maar liefst twee straten vol. “Hier heb ik geen geduld voor.” zuchtte ik, terwijl ik mezelf in gedachten al over de hoofden zag lopen in het winkelcentrum na drie uur file en twee zenuwinzinkingen. “Gelukkig, want ik ook niet.” zuchtte dochter. Dus gingen we de eerste zijstraat in om de ontsnappen aan de file vol mensen zoals ik; mensen die op de laatste dag nog even ALLES gaan kopen.

Kerstfiles: ik wen er nooit aan. Waarom doen met zijn allen alsof het de allerlaatste dag is waarop de wereld bestaat? En waarom besluiten we dan ook nog dat we -paradoxaal genoeg- wel een proviand moeten kopen voor zes jaar?

Morgenvroeg gaat de wekker extra vroeg. Dan zijn we de eersten in de winkel, filevrij, en kopen we gewoon wat er nog over is gebleven van de plunderingen van vandaag.

Liefs,

Chrisje

christianne.jpg

 

Advertenties

Kerstmis voor Moeders en Vaders

Kerstmis staat voor de deur. Jammer daar aan, is onder andere natuurlijk dat het niet sneeuwt, dat je allerlei films in de zevenhonderddertigste herhaling moet kijken, en dat je eigenlijk nog helemaal niet was toegekomen aan je goede voornemens van afgelopen oud en nieuw, wat pas drie weken geleden lijkt.

Helaas prop je jezelf dus met een pijnlijk gezicht (en door jezelf af te zetten tegen een muur) moeizaam in die jurk of dat pak waarvan je in de sale maanden geleden nog geloofde dat het tegen deze tijd wel zou passen, plan je je agenda vol met familie bezoeken en vraag je je af waarom je geen vakantie geboekt hebt naar een zonnig oord.

Als je kinderen hebt, dan heb je nog een uitdaging er bij. Want jouw dwarse ik ben twee en ik zeg nee variant gaat echt niet zitten peuzelen aan konijn of kalkoen (“IKKE WILLE MAC DONALDS MAMA!”) dus moet je daar ook iets handigs op verzinnen (zou die nog Olvarit lusten als alternatief voor zeven gangen bah?).

Toch hè. Wij gingen een keer een week weg met kerst. Met kind. En we gingen niet eens ver weg, het was redelijk dichtbij. We waren daar een week en eerst dacht ik: joepie! Rust! Vrijheid!
Geen wifi, geen drukte, geen geren van hot naar her!
Maar na een paar dagen werd ik toch best wel een beetje verdrietig. Want kerstmis zonder je eigen boom, je familie en je gratis wifi signaal, dat is toch eigenlijk helemaal om te janken.

Dus: hop! Wurm je in die jurk of dat pak, gooi een potje Olvarit in je tas en ga naar je familie. Geniet van de kerstboom en elkaar. Je hebt immers nog een jaar om al die andere dingen te doen. En je weet maar nooit: misschien maak je deze kerst wel herinneringen die je de rest van je leven zult koesteren, als die mensen er niet meer zijn.

De keerzijde van kerstmis

Veel mensen verheugen zich op kerstmis: gezellig samen zijn met familie en vrienden, pakjes onder de boom, lekker eten…. en dat is dan ook erg gezellig.

Toch is kerstmis voor sommige mensen ook een hele moeilijke, donkere periode waarvan ze hopen dat deze maar snel voorbij mag zijn.

Geliefden die niet meer in ons midden zijn, worden hard gemist, meer nog rond deze tijd van het jaar. Eenzaamheid komt harder binnen als je iedereen om je heen gezellig ziet keuvelen bij de kerstboom. Verdriet neemt dan gemakkelijk de overhand.

Dus dan bij deze een oproep: Let in deze tijd van het jaar extra goed op mensen in je omgeving die het moeilijk hebben.
Nodig iemand uit.
Ga een praatje maken.
Vraag hoe het gaat en hoor het antwoord ook echt.
Maak echt contact (dus niet digitaal, maar face to face!)

En in al dat gehaast en gejakker: Sta even stil, brand een kaars voor de mensen die we zo graag nog bij ons hadden willen hebben.

In deze maatschappij, die tegenwoordig alleen maar harder lijkt te worden, is juist die verbondenheid en betrokkenheid zo immens belangrijk. Daar kan geen kerstkaart tegenop.