Tagarchief: Jumbo

Jumbo avontuur in quarantaine tijden

Ik moest even naar de supermarkt. Ik reed naar de Jan Linders, maar kreeg al een lichte paniekaanval bij aanzien van de parkeerplaats. Dus reed ik door naar de kleine Jumbo in een dorpje vlakbij. Ik parkeerde mijn oldtimer op een bijna lege parkeerplaats. Mijn hart maakte een sprongetje: maar drie auto’s! Heerlijk! Rust!

Vrolijk huppelde ik naar mijn gedesinfecteerde karretje. Ik begroette vriendelijk het personeel, waarbij me langzaam maar vrijwel zeker op begon te vallen dat de enige homo sapiens die ik tegenkwam, een geel anderhalve-meter-kom-niet-in-mijn-aura-hesje droegen. Bazinga, wat een perfect moment had ik gekozen om te shoppen!

Ter hoogte van de hagelslag en afbakbroodjes werd ik vriendelijk begroet door een vulploegmedewerker. Door de afwezigheid van de mij zo bekende paniek durfde ik zowaar even een praatje met hem te maken. “Wat is het hier heerlijk rustig zeg!” zei ik.”Ja fijn hè?” antwoordde hij. Even wachtte hij, alsof hij wachtte tot er iets doordrong. Ik had echter een flatliner van wat heb ik jou daar, overdonderd door de blijdschap van de lege winkel die ik aangetroffen had. “Dat komt waarschijnlijk, omdat de winkel nu sluit.” zei hij vriendelijk. Huh?

“Oh echt? Hoe laat is het dan?” Verschrikt bedacht ik me of het ongemerkt al negen uur was geworden of zo. De tijd neemt wel eens een loopje met me sinds de quarantaine tijd. Ik vroeg me meteen angstvallig af of het nog wel 2020 was en hoe lang ik geslapen had vanmiddag. “Het is zes uur. We sluiten op zondag om zes uur, mevrouw.”

Ik stamelde wat verontschuldigingen en beloofde mijn boodschappen in no time te verzamelen. Dat ging overigens ook bijzonder snel, omdat ik om niemand heen hoefde te slalommen en niemand in mijn aura kwam, behalve nog een andere medewerker die kwam zeggen dat de winkel ging sluiten.

Bij het verlaten van de parkeerplaats slaakte ik een diepe zucht, nadat ik mezelf, mijn handtas en alle grepen van de auto zorgvuldig had gedesinfecteerd met dettol doekjes. Wat zou het toch fijn zijn als deze rare tijd voorbij was. Als doorgaans toch al erg angstig persoon krijg je er in deze periode gratis smetvrees bij kado.

Hallo Jumbo!

Soms moet je in het leven goed nadenken, voordat je een belofte maakt. Zo lijkt Jumbo het niet zo goed te doen met hun vierde in de rij = gratis boodschappen belofte.

Het schijnt toch een dingetje te zijn, dat vierde in de rij zijn bij de Jumbo.
Als er nou één of twee klagers waren, zou ik nog denken dat het wel mee valt. Of als het alleen mensen waren die gebukt achter de diepgevroren kroketten wachten tot ze kunnen toeslaan als vierde… maar nee. Steeds vaker kom ik hele waslijsten tegen aan reacties van mensen die vierde in de rij zijn, terwijl een andere kassa nog beschikbaar is, waarbij men dan toch niet de boodschappen gratis krijgt.

Sterker nog; mensen lijken te worden afgepoeierd met een bosje bloemen van drie euro, een snauw van de bedrijfsleider of een plotseling wel opvallend snel scannende kassa medewerker die zegt “Nee hoor, u bent nu derde in de rij!”

Het wordt nog sterker. Sommige Jumbo filialen lijken te lijden aan een zeer zeldzaam kassa virus, waarbij de laatste kassa die nog vrij lijkt te zijn plotseling vreselijk defect is, of niet, maar in elk geval staat er dan opeens een bordje “Deze kassa is defect.” Slimme oplossing om mensen te bedonderen, of een zeer zwak kassa systeem, zou je zo denken. Bij ons in de plaatselijke Plus is in de acht jaar dat ik er mijn boodschappen haal overigens nog nooit een kassa defect geweest, maar goed. Daar krijg je dan ook niks gratis, al ben je de zevenendertigste in de rij. Misschien verklaart dat iets.

Enfin. Ik stel voor dat er een gedegen onderzoek komt naar de kassa praktijken van de Jumbo. Verborgen camera stunts wellicht, Alberto Stegeman bijvoorbeeld, of we sturen er Willibrord Frequin naar toe die dan heel irritant “Vind je dat nou nog normaal man, hè? Hè? Hè?” gaat zeggen tegen de Jumbo.

Of we sturen Peter R. De Vries er naar toe, want als het werkelijk waar is dat zo veel onschuldige klanten per jaar geen gratis boodschappen krijgen, dan kunnen we “Hallo!” natuurlijk beter vervangen voor “Toedeledokie Jumbo!”.
Voor de medewerkers van de Jumbo lijkt me dit fenomeen overigens ook bepaald geen pretje. Misschien is het een goed idee om hier ervaringen te verzamelen, gewoon, alvast als bewijslast. Want belofte maakt nou eenmaal schuld. Toch? Ik stel voor dat we allemaal gaan proberen vierde in de rij te zijn, met camera op zak, of filmen als het defect bordje wordt weg gepakt zodra de vierde in de rij de winkel verlaten heeft.

Ik voel hier een groots schandaal aankomen. Ik krijg het er spontaan een week lang heel erg warm van. Of misschien ben ik gewoon door de hitte bevangen en is er helemaal geen complot. Wie weet.