Tagarchief: interview

Chrisje interview with Cindy Foster: the best lesbian comedian!

maxresdefaultCindy Foster, comedian from the USA, got famous overnight with her hilarious video’s about Lesbian Life. I was lucky enough to interview this funny lady with a huge heart, all across the ocean!

At what age did you find out you were funny?
“I found out I was funny back in highschool! I was voted class clown and spent a lot of time in detention, ha! My mother was pretty strict so whenever I was in detention, she would not pick me up and I would have to walk all the way home afterwards. I always loved making kids laugh: I’d walk through the halls and do “the goat”.”

Can you do the goat for me please?
“Sure, but then you have to do it too so we can bond!”
Okay! I will!
– Cindy does an incredible imitation of a goat – I laugh hysterically and forget my next question instantly.

33734884_10215519253524097_2764570384287137792_nWhen did you come out of the closet as a comedian?
“Ha, you had me there for a second! I came out of the closet as a comedian five years ago. It’s really not long ago, is it? Before that I used to work as a social worker and a preschool teacher. My neighbour told me about a stand-up class on Monday nights for a couple of weeks, and I decided to take it. We did a stand-up show at the end of the class. That’s when I really got the bug.”

I knew right then: this is what I want to do.

“I started booking some shows. The videos that I made actually started out accidentally! The first one I did was when they decided in Indiana, you didn’t legally have to serve gays if you were religious. So I thought about it, while I was in my car in Massechusets and I had in my mind, if I went to go get pizza, how would they know I was a lesbian? Would there be some sort of a test? So I sat in the car and did my little video for my friends, and I posted it on Facebook. A day later, my son said: “Your video has 5000 views!”, so it started to get picked up. People started sharing the video. It went viral. Within a few days it went up to 400.000 views. Then I started doing more video’s. Thats how I came up with Lesbian camping season. The video’s are mostly improvisation. I don’t have a script in mind before, I just talk about what comes up in my mind.”

Your video’s are hilarious! How do you manage to keep a ‘straight’ face while recording them?
“I get in a weird place where I am really really into it, you know? The lesbian meditation video for example was recorded in my daughter’s room, cause her room is so much more zen than mine, and then I did it and I was laughing really hard on the inside. By the way, my daughter saw it on Facebook later and she was like “What were you doing in my room?!” She was a little annoyed with me, but it was for a good cause.”

32186731_10215397083149914_5223738129625645056_nYou have a huge fanbase. You are working fulltime as a commedian now?
“I just stopped doing all of it. Now I only do comedy. This was really my dream. I am waiting to make my millions yet, though, haha! But yes, I’m doing more and more shows. I don’t have a manager yet, so it’s a lot of work. I will probably get to the point where I will need a manager.

Things have really picked up over the last year in a way that I didn’t see coming. I’m also getting recognized more now, that’s so bizarre, but I love meeting new people. I love doing pictures and talking to people. Before and after my show. I love that! What you see is what you get with me. And I love connecting with people and getting to know new people.

Provence town for example was really fun. This woman came to me late at night at a bar, asking me where my friend got her pizza. She was hungry for pizza I guess! But then she found out it was me and she lost it! She took me to meet her wife. Turns out I was on their “celebrity list”! I was her “pass”! So I was apologizing laughing, and her wife was like “it’s fine, I’m actually gonna get laid well tonight,” haha!”

Are you planning to visit the Netherlands any time soon?
“You know, I really am like a gipsy. I let my passport expire. I had been without a car since February. I borrowed cars, rented cars… I did actually get a car, finally, today. I am kind of chaotic and really easily distracted, usually I am just all over the place. I can yell squirrel! in the middle of something and bam! I am on a another project. It’s actually a funny story, we were once in school because there were some suspicions that my daughter would have ADHD. She didn’t though, but in that meeting I was diagnosed with ADHD on the spot, haha! I definitely believe I have ADHD. My mind is always bouncing all over the place.”

I think many of the most creative people have ADHD.
“Oh definitely! I do meditate now though. Not in an ‘ooohhmmmmm’ kind of way. I just sit in the garden or in nature. That calms me down. Oh, look, I forgot to answer your question! Hahaha!”

I forgot it, too. I’m an ADHD interviewer.
“Hahaha! What was it again? Oh yeah: when will I come to the Netherlands! Well, when you find a venue and agree to be my Dutch tourguide, I will for sure come to the Netherlands.”

On it!

18527522_10212310533948113_2009558852133357693_nWhat was the most negative experience you ever had being a lesbian?
“Let me think… well, it actually wasn’t even really horrible, but just really weird. I was eating icecream in Nothampton, Massachussetss, which is usually a really gay-friendly place. I was sitting on the sidewalk, just eating my icecream with my former girlfriend. These guys drove by in their car and they were shouting ‘Fucking dykes!’ out of the car window. So weird! I just kept eating my icecream, kind of flabbergasted by what just happened. I really haven’t had much bad reactions to be honest. But I know that’s not the case everywhere!”

Part of why I do what I do is to make people aware, there’s lessons to be learned in much of my content. I do what I do to to open up eyes. When you do it with comedy, people have their guard down. I hope to open up minds.

“I really do hope that I open up minds, and I love connecting with people, like this! I am here talking to you all the way over there in the Netherlands, that’s just beautiful, we get to connect. Facebook can be isolating, but in a way it can also be really connecting.”

Have you ever experienced stage fright?
“You know what’s silly? Before every show I get really really nervous, I start to feel like I have to pee all the time, I’m like a cat with a urine infection. Seriously, before a show you can picture me as a a cat with a urine infection on the litter box, peeing just a little every three minutes.”

But the second I get on stage it’s gone. I get really calm. Totally grounded. It’s my form of zen.

“I still curse myself before, I think what if, I start rewriting stuff. But when I get up there I know what to do.”

What was the most special moment in your carreer so far?
“It was a benefit show at my old highschool. I knew all these people, I grew up there, with them. Friends came, their parents came. All the people of my past were there. It was really cool, I did a lot of jokes about what the town was like back then. It was a benefit for the highschool band by the way, which is funny because I was never in the band in highschool. The band played on the bleachers and I was the girl who smoked weed under the bleachers, haha!”

We know you can’t throw or catch a ball and that you automatically duck when a ball is coming your way. Is there any other type of sports you really do like?

“I played field hockey in high school for like a year, I wasn’t good at it. In my heart I really want to be athletic, but honestly: I’m just not. I do like walking, hiking, but not on a mountain, haha! I like being on a boat, but I don’t like to do anything on it.”

Basically, you just want to go on a cruise?

“Haha, yeah! Totally! Wait, my daughter just reminded me of something! I do like to swim in the ocean, and she says proudly that I can do that all by myself. Haha! I am quite clumbsy! For example, we were on vacation in seaworld once, I just tripped, fell and broke my arm. It was actually hilarious, people were stepping over me all annoyed, like “Get out of the way, lady!” and the cleaning lady was sweeping around me!”

What do you want to say to the people in the Netherlands?

“I really just want to thank everyone for their support and I hope you will watch my video’s… and that I’ll be able to visit the netherlands soon!”

Cindy’s video’s en informatie over haar optredens vind je hier.

Advertenties

Interview met Kamilia (24) over haar nieuwe track “Samen zijn”

Voor de mensen die je nog niet kennen: Wie is Kamilia?

“Mijn naam is Kamilia en ik ben een singer/songwriter. Ik ben van Marokkaanse afkomst en ik ben 24 jaar. Ik ben in Enschede geboren in 1993. Verder ben ik opgegroeid in Rotterdam: daar heb ik ook mijn muzikaliteit ontwikkeld. Mijn relatiestatus is samenwonend met mijn vriendin.”

Jouw track “Samen zijn” komt vandaag uit. Gefeliciteerd! Hoe is de track tot stand gekomen?

“Dankjewel! De track is in samenwerking met de bekende producer Monsif tot stand gekomen. Hij stuurde mij een opzetje, een demoversie, zoals dat heet) en daar begon mijn vriendin lollig op te zingen “ik zag je staan in de regen” aangezien ik op dat moment geen inspiratie had en het toevallig op dat moment aan het regenen was. Nadat zij met dat zinnetje kwam heb ik de track in de auto verder geschreven, onderweg naar de studio van Monsif.”

Wat is het verhaal achter de track?

“Het verhaal gaat eigenlijk over mezelf en mijn vriendin. Ik ben zelf twee jaar geleden uit de kast gekomen; daar kwamen heel wat obstakels bij kijken. Daardoor ontstond er ook een druk op mijn relatie. De boodschap achter mijn liedje is dat je lekker jezelf moet zijn, ongeacht wat of wie je bent. Stand up for who you are and what you believe in. De message is dat je niet moet opgeven en samen moet zijn/blijven, no matter what!”

Kunnen we meer van jou verwachten binnenkort, gaan we je ergens zien optreden?

“Ja zeker! Mijn videoclip komt volgende week uit. Ook ben ik bezig met een Nederlandse EP dus er volgen nog meer leuke nummers. En heel misschien sta ik 22 juli op Kwaku festival in Amsterdam.”

Je hebt zelf een relatie met een vrouw. Identificeer je jezelf als lesbisch? Hoe reageerde jouw omgeving op jouw coming out?

“Klopt. Ik ben nu twee jaar samen met mijn vriendin. De meerderheid van mijn omgeving reageerde positief, alleen mijn ouders hebben er erg veel moeite mee gehad, nog steeds wel.”

Durven jij en je vriendin hand in hand over straat? Hebben jullie wel eens negatieve of juist hele positieve reacties gekregen?

“Wij durven allebei hand in hand over straat te lopen. Tot nu toe en hopelijk in de toekomst hebben wij daar geen nare ervaringen mee. Wij krijgen juist hele positieve reacties op straat.”

Wat zou er volgens jou in Nederland moeten veranderen om Nederland tolerant(er) te maken?

“Communicatie is key! Er moet meer gepraat worden met jongeren en ouders. Heel veel dingen worden ontkend, niet gezien, of wil men niet zien.”

We zijn heel benieuwd naar je track! Waar kunnen we deze downloaden?

“Mijn track is zojuist uitgekomen op spotify/applemusic. Dit zijn de links:

Spotify : https://open.spotify.com/track/2MW6pBbRuYPmkcKzUZIb7e?si=FcvFSCo9SmK7Fb7pxxN0CA

Apple music: https://itunes.apple.com/us/album/samen-zijn-single/1385674322?app=music&ign-mpt=uo%3D4

Kamilia: Heel veel succes met je muzikale carrière!

Ellie Lust: “Mijn stress is van mij, dus die houd ik ook bij mij.”

Ellie Lust, politiewoordvoerder en bekend van Wie is de Mol?, is vanaf volgende week dinsdag te zien in haar eigen programma “Ellie op Patrouille” op NPO1.  Ik sprak met deze bijzondere vrouw over haar programma, het thuisfront en omgaan met stress.

IMG-5068

Aanstaande dinsdag verschijnt jouw eigen programma op NPO1, Ellie op Patrouille. Wat vond je van het maken van je eigen programma?

“Ik vond het ontzettend bijzonder. Dertig jaar geleden, toen ik begon aan het politiewerk, had ik nooit kunnen bedenken dat mijn loopbaan hiertoe zou leiden. Na mijn deelname aan Wie is de Mol? waren er een aantal productiemaatschappijen die interesse hadden, maar de formats die met mij gedeeld werden waren het telkens net niet. Totdat Medialane kwam met het format voor Ellie op Patrouille: ik dacht direct: dit wil ik maken. Mensen kennen me als woordvoerder, maar ik ben natuurlijk allereerst politievrouw. Ik heb twintig jaar werkervaring opgedaan op straat in Amsterdam. Na al die jaren denk je alles wel meegemaakt te hebben, maar na het maken van Ellie op Patrouille heb ik nu wel geleerd dat er overtreffende trappen zijn.”

IMG-5062
“San Fransisco heeft zesduizend daklozen en een eigen Homeless Unit. Dat hebben we in Amsterdam niet.”

Voor Ellie op Patrouille werkte je in Colombia, Kenia, Albanië, Israël, Dubai en San Francisco. Dat lijkt me heel anders dan Amsterdam, waar je al die jaren gewerkt hebt.
“Het is echt niet te vergelijken met Amsterdam. In Bogota wonen bijvoorbeeld 9,7 miljoen mensen: dat zijn dan nog alleen de mensen die ingeschreven staan. Het is gigantisch. Colombia staat natuurlijk bekend om de drugs. Men werkt er hard aan om van dit label af te komen. We zijn daar met een hele grote drugs-instap mee geweest. Ik heb vaak invallen gedaan in Amsterdam, als we bijvoorbeeld een – ik noem het even oneerbiedig – junkenpand binnen gingen. Daar werd dan een straat afgezet. In Bogota wordt meteen een hele wijk hermetisch afgesloten. San Francisco heeft zesduizend daklozen, daar hebben ze hun eigen homeless unit: dat hebben we in Amsterdam niet.”

“Dubai kenmerkt weer zich door hele andere dingen: zij willen in alles de beste zijn. Daar word je, als je een politiebureau binnenloopt, niet begroet door een mens maar door een stem. Je moet op een scherm aanwijzen wat je komt doen en die stem leidt je dan rond door het gebouw, zonder dat je een mens tegenkomt. Heel bijzonder.”

“Druk je op een knop, dan krijg je een callcenter aan de lijn.”

IMG-5070“We zijn ook in de wijken geweest waar de arbeiders wonen die zorgen dat Dubai gebouwd wordt. Op een politie-trainingsterrein heb ik meegedraaid met een VIP beveiligingsunit voor vrouwen: dat is een unit die uitsluitend bestaat uit vrouwen en ook vrouwen bewaakt: bijvoorbeeld de vrouwen van het Koninklijk Huis en de vrouwen van sjeiks.
In Kenia was ik de enige blanke politieagent, dan ben je een bezienswaardigheid.
Israël is een land dat al honderd jaar in oorlog is, dat is daar ook voelbaar. Ik zou overigens dolgraag ook eens aan de Palestijnse kant mee willen draaien. Ik oordeel overigens niet over de achtergrond. Dat is ook niet aan mij. Ik draai alleen mee met mijn collega´s.”

“Het maken van het programma is voor mij een groot cadeau geweest. Het is zo ongelofelijk bijzonder om mee te maken, dat je ondanks een dag hard werken toch niet moe bent: zo veel energie kreeg ik er van. Soms was er ook wel even wat gedoe hoor, in de ploeg. Dat kwam omdat we dan zestien uur op de been waren geweest, maar dat was dan te begrijpen. Ik denk dat het een hele mooie serie is geworden, waarin ik de kijker meeneem in het werk van de teams. De verwachtingen rondom het programma zijn hoog gespannen.”

IMG-5069Drugspanden, mensensmokkel, kinderprostitutie… heb je wel eens moeite gehad om in slaap te komen?
“Weet je, het is heus niet zo dat ik mijn schouders er voor ophaal. Het doet me echt wel wat. Ik ben immers ook maar een mens. Wat me vooral aangreep was om te zien is waar mensen toe kunnen verworden, door geboren te worden op een bepaalde plek. Letterlijk op het vuilnis leven, geen ouders hebben, lijm snuiven, prostitueren om aan eten te komen. Ook schrijnend is de verslavingsproblematiek. Sommige dingen kun je niet uitzenden, bijvoorbeeld de geur die in zo´n pand hangt. Dat kan ik je niet uitleggen. Sommige mensen hebben al drie jaar niet gedoucht. Aan het einde van de dag ging ik dan douchen en eten met de ploeg, maar daarna rook ik die geur nog steeds. Dat blijft wel even bij je.”

“We nemen de kijker mee in het werk.”

IMG-5060Men heeft jou bewust geen presentatietraining gegeven voor het maken van dit programma, las ik in een artikel in de Volkskrant. De programmamakers wilden dat je zo jezelf bleef: Puur Ellie. Dat is wel een heel mooi compliment, toch?
“Ja, absoluut. Gerard Baars (AVRO TROS) zei tegen mij nadat hij een proefaflevering gezien had: “Ellie, beloof me dat je nooit een presentatiecursus gaat doen.“. Joep (de cameraman) en Maarten (de geluidsman) zijn ontzettend ervaren. Ik kwam voor het eerst in Colombia: zij zijn daar voor hun werk al tig keer geweest. Zij gingen mee met programma’s zoals het voormalige Vermist, Peter R. de Vries, Spoorloos, Kees van der Spek. Zij hebben me echt geholpen. Dan zeiden ze tegen mij: “Ellie, vertel me wat er gebeurt, waarom gaat dit zo?”. Zo nemen we de kijker mee in het werk, maar ook in het vakjargon. Dat is overigens wel een dingetje sinds de hype rondom mijn uitleg over etherdiscipline in Wie is de Mol?, haha.”

Haha, daar wilde ik al niet over beginnen. Maar dat vakjargon is voor de leek wel leerzaam, want wij weten doorgaans niks af van die termen.
“Precies. Ik probeer mensen een beter beeld te geven van het politiewerk, en daar hoort het jargon nu eenmaal bij.”

IMG-5059

Hoe ga je de eerste uitzending kijken?
“We gaan de eerste aflevering kijken bij Medialane (producent van Ellie op Patrouille), samen met zo veel mogelijk mensen die hebben meegewerkt aan het programma. Ook mijn vrouw Boukje, zus Marja en haar vrouw zullen er bij zijn. Ik vind het heel mooi om dit zo te doen. Ook spannend trouwens.”

Hoe vinden jouw collega’s het dat jij beroemd bent?
“Veel collega´s vinden het leuk. De politie heeft me ook de ruimte gegeven om dit programma te kunnen maken. Verder is er geen samenwerking geweest met de Nederlandse politie: ik heb dit programma op persoonlijke titel gemaakt.”

Hoe gaat Boukje om met jouw bekendheid en werk?
“Boukje en ik hebben sowieso elke dag contact, altijd. Ze gunt mij dit enorm, maar natuurlijk is ze ook blij als ik weer veilig thuis ben. Het scheelt dat wij elkaar al kennen sinds de tijd dat ik op straat werkte in Amsterdam: zij is in alles met me mee gegroeid. We hebben samen kunnen wennen aan het feit dat mijn gezicht steeds bekender werd. Vanaf het moment dat je op televisie komt verandert je buitenwereld, maar aan mijn binnenwereld is niets veranderd: gelukkig maar. Ik geef naast mijn werk als politiewoordvoerder ook lezingen en ben in te huren als dagvoorzitter: Boukje helpt me daarmee, bespreekt zaken voor, maakt presentaties, enzovoorts.”

IMG-5058
“Boukje en ik hebben iedere dag contact. Ze gunt mij dit enorm, maar is ook blij als ik weer veilig thuis ben.”

Je tweelingzus Marja werkt ook bij de politie. Je hoort wel eens dat tweelingen het `voelen´ op afstand, als er iets mis is met de ander. Hebben jullie dat ook?
“Nee, dat hebben wij niet. We zijn wel heel bezorgd om elkaar. Het ergste wat je kan meemaken is volgens mij als de mensen waarvan je het meest houdt iets overkomt. Daar zit dus ook mijn kwetsbaarheid. Ik kan alles aan, zolang het maar goed gaat met de mensen waar ik van hou. Boukje, Marja, mijn broer, neef en mijn allerliefste vrienden: als het daar goed mee gaat, kan ik de hele wereld aan.”

Tijdens je opleiding speelde je volleybal op topniveau. Speel je nog, of heb je daar geen tijd meer voor?
“Ik speel niet meer. Dat hoorde bij die periode. Het was overigens een fantastische tijd waar ik mooie vriendschappen aan over heb gehouden. Af en toe heb ik nog etentjes met de vrienden uit die periode. We pakken dan altijd de draad weer op waar we gebleven waren. Heel leuk is dat. Die periode in de topsport was ook heel intens. We hoeven de deur ook niet plat te lopen om in elkaars leven te blijven: daar is WhatsApp overigens ook heel handig voor.”

IMG-5063Je lijkt altijd heel gefocust en in charge. Schiet je wel eens in de stress?
“Ja, maar mijn stress is van mij. Die houd ik dus ook bij mij. Als ik aan het werk ben, mag je van mij verwachten dat ik mijn hoofd er bij houd. Dat is mijn beroepshouding. Als mensen de politie bellen, mogen ze iets van ons verwachten. Werken ze niet mee, dan ben ik ook zo weer weg, hoor. Daar kan ik niets mee. Ik zeg wel vaker: U belt de politie, maar als u niet geholpen wilt worden, dan gaan we weer weg. Er is maar een versie van mij. Of je mij nou in Wie is de Mol? of in Ellie op Patrouille ziet: er is maar één Ellie. Ik speel nooit een rol.”

Wat zijn jouw doelen voor de komende jaren?
“Dat is altijd moeilijk om te plannen, morgen is immers niemand beloofd. Ik zou wel dolgraag een tweede serie maken van Ellie op Patrouille.”

Even iets heel anders: Ik zag op Instagram dat jullie ook een super snoezige hond hebben, Loetje.  Ik begreep dat jullie Loetje in Frankrijk ontmoetten, en dat jullie zelfs naar Frankrijk terug zijn gereden om hem op te halen. Dan was het echt liefde op het eerste gezicht?
“Ja! We ontmoetten Loetje tijdens een vakantie. Hij kwam letterlijk telkens aan onze deur en bleef de hele week iedere dag bij ons terug komen. De familie bij wie hij woonde, wilde hem terugbrengen naar de fokker. Ze hadden geen tijd voor hem. Wij hoorden dat toen we weer in Nederland waren, dus reden we inderdaad 1200 kilometer terug om hem te halen. Een van de beste beslissingen die we ooit genomen hebben. Weet je wat zo mooi is aan Loetje? Dan kom ik terug van een reis en heeft hij geen idee van wat ik heb gedaan: hij is alleen maar ontzettend blij dat ik er weer ben, klimt in me. Nou, dan smelt je toch. Home is where the heart is, en dat klopt.”

Jullie hadden ook nog twee katten?
“Ja, maar toen een van de poezen is overleden hebben we de andere poes bij vrienden ondergebracht, die een kat hebben verloren. Loetje nemen we overal mee naar toe, dus voor Josje is het prettiger bij hen: zij werken allebei niet meer dus zijn ze veel vaker thuis. Tevens zijn zij ons oppas adres voor Loetje: zo zien ze elkaar af en toe toch nog.”

IMG-5065Aanstaande dinsdag zie je Ellie in de eerste aflevering van haar programma Ellie op Patrouille op NPO1.

Wil je meer weten over Ellie, ga dan naar haar website: www.ellielust.nl

Bron foto’s: AVRO TROS

 

Interview met Aisha Scheuer van DIWMOTZ: “Ik kan heel goed loslaten.”

diwmotz
Ze is bedenker en oprichter van de populaire Facebook pagina DIWMOTZ (Dit Is Waarom Mensen Op Twitter Zitten, 116.000 volgers): Aisha Scheuer, een vrouw met een modern gezin, een neus voor grappige tweets, zakenvrouw met twee bedrijven, een achtergrond in de kinderopvang en een – tot voor kort verborgen – talent voor (slaap)coachen. Toch mag ik haar geen powervrouw noemen, tenzij ik succesvolle mannen ook powerman ga noemen. 

Hoe is het idee ontstaan voor DIWMOTZ?
DIWMOTZ is oorspronkelijk ontstaan als een grap. Ik werkte in die tijd nog in de kinderopvang. Ik ontdekte Facebook en op een gegeven moment ook hoe je een Facebook pagina kan starten. Voor de grap verzamelde ik grappige tweets en plaatste deze op mijn pagina. In het begin had de pagina maar 50 likes, voornamelijk van vrienden en familie. Maar opeens ging één van die tweets viraal, en kreeg de pagina in een paar dagen tijd 20.000 volgers.

Opvallend: op Facebook hebben jullie meer volgers dan op Twitter. Moet er dan niet ook een DIWMOFZ komen?
Het is wel eens door mijn hoofd gegaan. Mensen zeggen ook wel eens: “Moet je nu niet ook een pagina maken met Dit Is Waarom Mensen op Instgram of Facebook Zitten?”. Maar ik heb de pagina nooit zo willen uitbreiden. Daarbij vind ik dat ik dan van het begin af aan de pagina “Dit Is Waarom Mensen Op Internet Zitten” had moeten noemen.

Beheer je je pagina en website (www.diwmotz.nl) in je eentje?
In het eerste jaar deed ik alles alleen. Dat was op een gegeven moment niet meer te doen. Inmiddels werk ik met drie freelancers samen, waarvan één mijn vriendin Marleen is. Zij schrijven ook veel van de webcontent. Ik heb geen journalistieke achtergrond, het echte schrijfwerk moet je niet aan me overlaten: ik beleef daar ook niet echt plezier aan.

Werk je nog in de kinderopvang?
Nee. Sinds 31 december 2016 ben ik gestopt met mijn werk in de kinderopvang. Toen ben ik me gaan richten op de website en Facebook pagina. Daarnaast ben ik sinds kort aan de slag gegaan als slaapcoach. Een vrouw op Twitter vertelde dat haar zoontje zo slecht sliep. Ik had hier persoonlijk veel ervaring mee, vanuit mijn werk in de kinderopvang maar ook doordat mijn eigen zoon als baby ook erg slecht sliep. Hiervoor heb ik toen een slaapplan opgesteld, wat direct werkte. Voor de vrouw op Twitter heb ik een slaapplan opgesteld;  dit werkte ontzettend goed. Daarna ben ik steeds meer ouders gaan coachen. Het coachen is waar mijn talent ligt. Ik coach ouders overigens op afstand, telefonisch of via e-mail. Dit is de meest effectieve methode: ouders zitten er meestal niet op te wachten dat ik mee kom kijken. Bovendien werkt de aanpak erg goed. Ik ben me gaandeweg steeds meer in slapen en coaching gaan verdiepen, startte met een opleiding tot coach. Overige inkomsten genereer ik uit de website.Voor mij is het een combinatie die goed werkt. Af en toe geef ik social media trainingen, waarbij ik mensen inspireer met mijn levensverhaal.

080372ef-1f4d-4b7f-8085-02e30a96c5cfOp je website staat dat je ook in te huren bent om zalen leeg te laten lopen, haha.
Ja, haha, dat klopt. Dit is ook nog eens serieus zo overgenomen door een grote website: Aisha is in te huren voor feesten en partijen, haha. Ik werd ook eens genomineerd voor de VIVA400 award, als powerwoman. Ik las het laatst al op Twitter, waar iemand zei: zodra een vrouw iets bijzonders presteert is het opeens een powervrouw. Terwijl je nooit iets hoort over een powerman: succesvolle mannen noemen ze gewoon man.  Daar kan ik me ook echt over verbazen.

Je bent ook columnist voor KEK mama en LindaNIEUWS.
Klopt. Voor LindaNIEUWS schrijf ik geen columns, ik maak er overzichten voor van de leukste tweets. Voor KEKmama schrijf ik columns over mijn privéleven en ervaringen als moeder. Dit gaat bijvoorbeeld ook over de manier waarop Shai verwekt is: via een bekende donorvader. Mensen zijn vaak wel heel nieuwsgierig hoe dit dan in zijn werk gaat, maar durven het niet te vragen. Ik heb daar geen moeite mee: ik heb er nooit geheimzinnig over gedaan, ook naar Shai toe niet. Uiteraard bepaalt ieder koppel dit voor zichzelf.

Hoe ziet een gemiddelde doordeweekse dag er voor jou uit?
Sinds kort heb ik een kantoor. Daarvoor werkte ik vanuit thuis. Ik vind het prettig om een eigen kantoor te hebben: daar zit ik elke dag van negen tot vijf. De freelancers werken op afstand mee. Mijn kantoor is echt mijn eigen domein: door daar te werken creëer ik rust en afstand, een duidelijker afscheiding tussen werk en privé. Het coachen gebeurt ook vanuit mijn kantoor.

Doe je met jouw kanaal ook dingen voor de LGBT community?
Nee. Ik zie dit los van elkaar. Toen de pagina zo groot werd, heb ik nagedacht over welk standpunt ik ging innemen. Het enige waar ik nog wel eens een standpunt over kan hebben is bijvoorbeeld over Trump. Ik zal niet snel een politieke mening geven. Mijn site gaat over humor, over luchtige zaken. Politieke standpunten horen daar zo min mogelijk thuis, wat mij betreft.

Als je vanaf morgen nog maar één van je werkzaamheden mocht verrichten, welke zou dat dan zijn?
Het coachen. Oh, dat kwam er wel heel snel uit hè? Ja, het coachen is echt mijn talent. Mijn vriendin zei laatst trouwens, dat ik altijd heel kort en bondig antwoord kan geven en snel kan beslissen. Ik durf inderdaad duidelijk te zijn. Ik heb een burn-out gehad ten tijde van de geboorte van mijn zoontje. Misschien heeft dat er ook mee te maken: Ik heb geen geduld meer om lang te twijfelen. Je wordt ook nooit meer de oude volgens mij, na een burn-out.

Moet je dat willen dan?
Nee, ik denk van niet. Je bent immers niet voor niets in een burn-out terecht gekomen. Als je het niet nog eens wilt krijgen, zul je dingen moeten veranderen. Ik hak nu veel gemakkelijker knopen door.

Wat heeft de burn-out gedaan met jou als moeder?
Mensen doen soms zo hysterisch over hun kind. Ik vraag me dan altijd af:  hoe kun je die energie opbrengen? Ik heb niet de energie om alles zo perfect te doen. Ik ben ook heel open tegenover mijn zoon. Ik maak het leven niet mooier dan het is. Als ik druk in mijn hoofd ben, vertel ik hem dat. Dat hoort ook bij het leven. Ouders doen vaak richting hun kinderen alsof ze alles aankunnen: daarmee geef je zo´n vertekend beeld van het leven aan je kind. Hierdoor creëer je een generatie die denkt dat iedereen alleen maar altijd gelukkig moet zijn en dat alles altijd perfect hoort te zijn. Als je naar social media kijkt, zie je vaak ook alleen de mooie buitenkant. Maar schijn bedriegt: de realiteit is nu eenmaal vaak hard.

IMG-4932Daar heb je helemaal gelijk in! Om nog even terug te komen op je website en pagina. Om welke tweet moest jij zelf het hardst lachen?
De tweet van Arjen Lubach, over een uitje fruiten. En het gedichtje over pijnboompitten. Ik zal ze je doorsturen, wacht, ik app ze je nu direct even door. Daarnaast vind ik tweets over kinderen erg leuk. Op Twitter lijken mensen (goddank) veel eerlijker te zijn over opvoeden. Ik vind dat verfrissend en vaak hilarisch.

Je hebt een vriendin, Marleen. Samen met je ex heb je een zoon, Shai. Jullie zijn dus een echte ‘modern family’. Loop je tegen veel vooroordelen aan, of valt dat wel mee?

05bf4404-33a5-4f19-b187-8ad582eaf5fa
Aisha met haar vriendin, Marleen

Iedereen in onze omgeving weet hoe het zit, dus dat valt gelukkig erg mee. Toen ik nog in de kinderopvang werkte kreeg ik af en toe nieuwe collega’s; dan was het soms wel grappig om te zien hoe men reageerde als ze vroegen of ik een vriend had, en ik daarop antwoordde dat ik een vriendin had. Dan kwam ook ter sprake dat ik een zoontje heb: op dat punt werd het soms wat ingewikkeld. Toen ik een keer zei dat mijn vrouw zwanger was, kreeg ik wel eens een reactie van een heel gelovige collega,die zei dat ze daar vanuit haar geloof niets mee kon. Dat vond ik wel erg lomp: dan zeg je eigenlijk dat je vindt dat wij geen ouders zouden mogen zijn. Shai is het beste wat me overkomen is, dus daar raak je me dan wel mee, ja.

gaykrant-vlag-sloganZou je ook eens een gastblog willen schrijven voor de Gaykrant?
Oh, dat lijkt me heel leuk!

 


Waar loop jij trouwens als vrouw zijnde tegenaan in het zaken doen?
Ik heb twee bedrijven en waar ik tegenaan loop, is dat ik vind dat ik eigenlijk nog te soft ben. Ik heb geen zin om bijvoorbeeld mensen rond te commanderen. Dat zit niet in mijn aard. Ook onderhandelingen vind ik moeilijk. Vrouwen durven vaak niet te onderhandelen, heb ik gemerkt. Maar weet je wat het ook is: vrouwen die zichzelf ondergewaardeerd voelen gaan vaak zodanig uit hun plaat dat mannen daar van slag raken van raken en daar niets meer mee kunnen. Emotioneel gezien ben ik echt een vrouw, ik ben heel sensitief. Maar op het moment dat ik bij Marleen voel dat er wat gaande is en als ik dan vraag of er iets is en ze zegt nee, dan ga ik ook gerust slapen. Dat is dan misschien weer heel mannelijk van me, haha. Vrouwen wisselen vaker in hun emoties dan mannen. Als je qua emoties vijf lijnen hebt, zitten mannen meestal mooi op de middelste lijn. Vrouwen schommelen heel veel tussen de bovenste en de onderste lijn. Op het moment dat je helemaal onderin die lijn schiet heb je veel meer last van zaken zoals schaamte en schuldgevoel.

Hoe ga jij om met je eigen emoties?
Ik kan heel goed loslaten. Ik kon het altijd al best aardig, maar toen ik bewust werd van de stappen die je daarvoor moet zetten, werd ik er steeds beter in. Stel, je zit in een relatie en je wil loslaten maar je krijgt de boel niet veranderd, dan stop je met de relatie omdat je niet verder kan. De kunst is dan om dit te blijven volhouden, niet terug te krabbelen en diegene los te laten.  Veel mensen blijven veel te lang denken: ja, maar als dit nu verandert, dan zou het misschien toch kunnen werken.. terwijl dat meestal niet kan.

39a40fe8-f1cf-41f6-bd10-969553d72c3eTen slotte: als je het stokje moest doorgeven, wie zou je aanraden om als volgende te interviewen? Waarom?
Ik was al aan het hopen dat je dat zou vragen! Zjos Dekker, zij is zo ontzettend leuk. Ze is autistisch, lesbisch, depressief: over het laatste wil ze graag vertellen. Zjos wil namelijk dat er meer ruimte komt voor mensen die depressief zijn en het is haar missie om zich er hard voor te maken dat mensen op een goede manier worden geholpen. Ze schrijft heel open over haar depressie. Ze is bovendien ook echt een leuk mens. Ik ga met haar midgetgolfen in het donker binnenkort.

Meer over Aisha of DIWMOTZ? Ga naar www.diwmotz.nl of naar de gelijknamige Facebookpagina.

Interview met Trendwatcher Lieke Lamb

27751709_1996612403688422_2558537857180198047_n
Trendwatcher Lieke Lamb voor RTL nieuws

Ik sprak met Nederlands bekendste Trendwatcher: Lieke Lamb. Een veelzijdige vrouw: spreker, trendwatcher, radiobekendheid, columnist en mede-eigenaar van het bedrijf Trendwatcher.com, dat zij samen met haar man Richard runt. Daarbij is ze moeder van vier kinderen en hoofdredacteur van de websites www.balancebabes.com en mama.nl. Geboren in Rotterdam in 1973, werkend en wonend met Richard en hun vier kinderen in Wassenaar. Een getalenteerde zakenvrouw met een neus voor trends, maatschappij en technologie. 

Je bent een veel gevraagd spreker. Hoe verliep jouw weg naar het podium?

“In de begin periode van ons bedrijf ging ik zelf het podium niet op. Ik vond dat niets voor mij. Er kwamen echter steeds meer aanvragen binnen voor lezingen over vrouwenzaken, waarop ik besloot het toch te doen. Mijn eerste lezing was meteen een grote: een zaal vol vrouwelijke CEO’s; de lezing moest bovendien in het Engels gegeven worden. Een echte sprong in het diepe dus, ontzettend spannend om te doen. Richard heeft me hier vanuit zijn ervaring in begeleid; ik heb er geen trainingen voor gevolgd. Na een heleboel lezingen te hebben gegeven over vrouwenzaken zoals het glazen plafond, ben ik ook langzaam steeds meer lezingen gaan geven met een technische achtergrond: ook over zaken waarmee ik vanuit mijn andere werkzaamheden (bijvoorbeeld adviestrajecten) te maken had.  Richard heeft aan de TU Delft gestudeerd: hij heeft van huis uit die technische achtergrond. Ik ben veel praktischer ingesteld en maak de vertaalslag naar de maatschappij: wat betekenen al deze ontwikkelingen voor het dagelijks leven? Hoe passen we de nieuwe technologieën toe?”
img_4705

Hoe heeft jullie bedrijf zich ontwikkeld?

“Als bedrijf zijn we snel gegroeid maar tegelijkertijd ook bewust klein gebleven. Er deden zich mooie kansen voor om ons bedrijf groter te maken, met een groter pand en personeel. Toch hebben we hier niet voor gekozen, ook vanwege onze vier kinderen. Ik ben naast zakenvrouw ook echt een familiemens. Mijn gezin staat voor mij altijd op één. Ik heb regelmatig nee gezegd tegen mooie carrière kansen. Ik zou dan zo veel in het buitenland moeten verblijven dat ik mijn kinderen amper zou zien. Dit was voor mij geen optie. Richard liet me hier overigens geheel vrij in: hij support alles wat ik wil doen.

16105560_1552721784744155_8533150096816045241_n
Lieke bij Omroep Max

Je gezin staat dus echt altijd op nummer één.

“Absoluut. Onze oudste dochter valt bijvoorbeeld buiten het onderwijssysteem. Wij hebben er een tijd voor gekozen haar toch zelf vanuit thuis  te gaan scholen. Dit jaar doet zij eindexamen aan het VMBO. Dat we haar op deze manier kunnen begeleiden kostte weliswaar veel tijd, maar ik zou het allemaal exact zo overdoen. Vanuit deze ervaring heb ik overigens ook de drive gevonden om het onderwijssysteem te wijzen op mogelijke verbeteringen. We moeten er voor vechten om kinderen die hun eigen manier van leren hebben, toch te laten leren.” 

14947892_1461215817228086_5988439113813996392_n

Samen wonen én werken. Is dat niet lastig? 

“Toen Richard en ik elkaar leerden kennen was hij al bezig met het oprichten van een eigen bedrijf, ik ben er dus vanuit mijn studententijd direct in mee gegroeid. We gingen samenwonen vlakbij een bedrijventerrein, waar we letterlijk briefjes in de brievenbus stopten van bedrijven, met de mededeling dat ze een website moesten hebben en dat wij die konden maken. Achteraf zo leuk om aan terug te denken! Richard en ik werken goed samen, onze huiskamer is ingericht in een L-vorm, waarbij de punt van de L met een glazen deur is afgescheiden: daarin zit onze werk-cockpit zoals we deze altijd noemen. Hierin werken wij samen. We weten altijd precies met welke projecten de ander bezig is, we vullen elkaar goed aan. Richard geeft me alle ruimte om te groeien. Ook met het betreden van het podium voor lezingen heeft hij me altijd gestimuleerd en gemotiveerd. Hij is dan heel trots. Ik heb geen trainingen gevolgd in het geven van lezingen, maar voordat ik het podium zelf betrad had ik wel al talloze lezingen bijgewoond en geanalyseerd, van Richard en andere sprekers. Toch is het dan weer anders om het zelf te gaan doen! Op een podium staan is confronterend; je kunt last krijgen van je eigen onzekerheden. Ik ben over die onzekerheid heen gegroeid, enerzijds door het opbouwen van steeds meer expertise en kennis, maar ook door het simpelweg te blijven doen. Wat mij in het begin hielp, was doen alsof ik een actrice was die speelde dat ze een spreker was met jarenlange ervaring. Klinkt gek, maar dat werkte onwijs goed.”

22688887_1866740123342318_2409836117543477088_n - kopie

Wat is jouw grootste talent?

“Met humor kort en krachtig informatie overbrengen. Daarnaast ben ik goed in het toepassen van de informatie op de luisteraar. Ik weet snel voor welk publiek ik spreek, wie mijn doelgroep is. Ik praat gemakkelijk, dat helpt. Ik zet de boodschap altijd duidelijk neer met concrete voorbeelden.”

Je bent van heel veel markten thuis en doet ontzettend veel. Als je vanaf vandaag nog maar één ding mocht blijven doen, wat zou dat dan zijn?

In het leven: Mijn kinderen begeleiden. Op werkgebied: Spreker zijn. Televisie maken is heel leuk maar ook eng: voor een zaal staan is veel fijner dan ik vroeger ooit zou hebben gedacht. De energie die je direct uit de zaal krijgt, de interactie met het publiek en daarop inspelen. Dat blijft uitdagend, ontzettend leuk en leerzaam. Een zaal meekrijgen geeft elke keer weer een enorme kick.”

Je richt je in je werk ook op trends rondom de feminisering van de maatschappij. Waar moeten we dan aan denken?

“Ik heb ontzettend veel lezingen gegeven over feminisering: lezingen over het glazen plafond en de work life balance. In eerste instantie was ik niet zo geëmancipeerd: ik was bijvoorbeeld de eerste van mijn vriendinnen die trouwde, ik nam Richards achternaam aan en startte als eerste met een gezin. Wel had ik een geëmancipeerde familie. Een van mijn tantes was zelfs een van de eerste gynaecologen in Nederland. Mijn moeder hamerde er ook altijd op dat vrouwen hun eigen broek moesten kunnen ophouden: mijn zus ging dan ook medicijnen studeren en werd huisarts. In de loop der jaren ben ik gegroeid in mijn emancipatie; door de lezingen die ik bijwoonde én zelf gaf, ging ik steeds meer nadenken over feminisering. Ik vind het belangrijk om onderwerpen bespreekbaar te blijven maken. Ik ben daar ook ontzettend mee aan de slag gegaan in de periode dat ik lezingen over deze onderwerpen gaf en heb een enorme liefde voor vrouwen vanuit de historie die iets groots hebben gepresteerd. Deze voorbeelden gebruikte ik dan ook in mijn lezingen. De maatschappij richt zich op een bepaalde manier in; ik vind het dan interessant om te kijken naar of iets heel gefeminiseerd of juist heel onderdanig is? Waar ligt de grens?”

23905636_1907024252647238_3138319992146646327_nWat is jullie toekomstvisie?

“Elk jaar geven wij een trendverwachting uit (gratis te downloaden op Trends2018.nl) waarin we ontwikkelingen samenvatten en op papier zetten. Richard en ik worden vaak geleefd door ons bedrijf en gezin. Eigenlijk willen we graag voor ons eigen bedrijf eens een heidag organiseren om met zijn tweeën onze toekomstvisie ook helder in kaart te brengen, maar het komt er tot nu toe nog niet van. Van de andere kant zijn we allebei ook erg flexibel en blij met hoe goed we kunnen inspelen op de behoefte vanuit de markt. Daar ligt ook onze kracht: we kijken wat er op ons pad komt. Zo vond ik het bijvoorbeeld fantastisch toen ik  politici mocht onderwijzen over wat er op technologisch gebied gebeurt: dit was echt onwijs gaaf om te doen en leverde weer een bak aan kennis en ervaring op. Onze manier van werken in combinatie met dat we klein zijn gebleven, maakt ons erg flexibel en snel. 

Die flexibiliteit past dus echt bij je bedrijf.

“Absoluut. Ook op persoonlijk vlak bleken we overigens enorm flexibel te zijn:  Vorig jaar hadden we een grote brand in ons huis, waardoor we acht maanden lang met ons gezin en bedrijf in andere huizen moesten bivakkeren. We hebben in die periode echt per dag geleefd. We moesten wel: iedere dag was het weer afwachten of het huis waar we in woonden nog wel beschikbaar zou zijn. Het was lange tijd ook maar afwachten wanneer ons eigen huis weer bewoonbaar zou zijn. Mijn kracht is om daar dan ook weer iets leerzaams uit halen. Ik vond het een waardevolle ervaring om mee te maken. Ik heb Syrische mensen Nederlandse les gegeven, die alles achter hadden moeten laten. Pas toen ons eigen huis in brand vloog, we onze eigen spullen kwijt waren, voelde ik zelf hoe je blijkbaar dus toch hecht aan je huis en spullen. Hier heb ik heel veel met de Syrische mensen over gepraat: zij lieten niet alleen hun huis achter, maar maakten daarbij natuurlijk ook nog verschrikkelijke dingen mee. Het relativeert je eigen situatie.”

Wat kunnen we nog verwachten? 

“We zijn momenteel bezig met de opstart van www.Trendwatcher.TV, omdat we zien dat veel kleine bedrijven zoeken naar een uitlaatklep in de media om zich te uiten. We willen via een eigen kanaal, Trendwatcher TV, bedrijven de kans geven om hun verhaal te doen.”

Voor meer informatie over Lieke en haar werk kun je terecht op haar website, www.liekelamb.nl

Chrisje interviewt Mariska Bauer!

IMG_8198 KL
Chrisje op de bank bij Mariska Bauer              Foto door: TwinFlame Photography

Voor mijn blog mocht ik Mariska Bauer, echtgenote van de bekende zanger Frans Bauer, interviewen in hun huis in Noord-Brabant. What you see is what you get, dat is wat me het meest bij is gebleven van de ontmoeting met deze hartelijke, spontane vrouw. Naast vrouw van een van de meest geliefde zangers van Nederland is ze vooral ook trotse vrouw en moeder met een grote liefde voor haar gezin.

Mariska leer ik kennen als een vrouw die midden in het leven staat en met veel liefde zorgt voor haar gezin; nuchter, met een grote dosis humor en gastvrijheid. Geen sterallures hoor, al helemaal geen kapsones: gewoon een hele leuke vrouw met een net zo leuk gezin. 

Vier kinderen hebben, een druk bezette echtgenoot: hoe krijg je dat allemaal geregeld?
Dat gaat eigenlijk vanzelf! Mijn motto is: gewoon doorgaan. Ik heb ook een flexibele instelling. Ik rijd met de kinderen 35.000 kilometer per jaar. Ik vind het eigenlijk helemaal niet erg dat het druk is; ik ben dat zo gewend! Als moeder ben je politieagent, chauffeur, huiswerkbegeleider, Wikipedia, verpleegster… haha! Dat hoort er bij, en ik geniet er van.

Lukt het jullie om met al die drukke schema’s nog quality time te hebben als gezin en als koppel?
Ja hoor. Dat hoeven we overigens niet te plannen; dat doen we gewoon. Frans en ik gaan graag winkelen; in Rotterdam, Antwerpen of Eindhoven.. heerlijk vinden we dat! We gaan ook heel graag samen uit eten. We zijn gewend aan veel reizen, dus dat vinden we niet erg. Als we thuis zijn eten we elke dag om vijf uur gewoon samen. Dat vind ik belangrijk. We maken ook graag regelmatig uitstapjes naar het strand, of naar Alphen aan de Rijn voor de sushi! Heerlijk.

Is er binnen zo’n druk gezin ook tijd voor jezelf? Wat doe je om te ontspannen?
Een goede vriendin van me heeft een kapsalon. Daar ga ik graag naar toe, alleen heb ik niet altijd even veel geduld. Vroeger speelde ik het zelfs wel eens klaar om met de haren nog in de verf naar huis te rijden. Alleen, als er dan toevallig net een camera ploeg voor je deur staat, rijd je vanzelf een blokje om, haha! Dat doe ik dus maar niet meer. Ik heb eigenlijk niet echt specifieke hobby’s. Die heb ik ook niet echt nodig, want ik vind eigenlijk alles leuk wat ik doe. Ik kan gerust een tijdje fanatiek gaan hardlopen bijvoorbeeld, om het vervolgens weer weken niet te doen. Maar dat vind ik ook prima.

Als jij Frans in vijf woorden moest omschrijven, welke vijf woorden zou je dan kiezen?
Geweldig, lief, romantisch, humoristisch, maatje! En als ik het in één woord moest doen: Alles!

Foto door: TwinFlame Photography (www.twinflame.nl) En als Frans jou in vijf woorden moest omschrijven, welke vijf woorden denk je dat hij zou kiezen?
Dezelfde! Frans en ik zijn al samen sinds ik 16 jaar was. We zijn echt samen volwassen geworden. We zijn beste vrienden, en echt met elkaar vergroeid. We hebben aan één blik genoeg.

Wat is jouw beauty geheim?
Ik kan niet echt één geheim noemen. Ik zorg graag goed voor mezelf. Maar ik loop er heel graag casual bij hoor! Ik loop echt niet altijd perfect gekapt rond. Ik ben ook gewoon een moeder en ik heb er geen problemen mee om zonder make-up de boodschappen te gaan doen bij de Jumbo in het dorp. Het is niet allemaal zo glitter en glamour als mensen verwachten. Althans, niet bij ons!

Wat is je grootste angst?
Dat er iets met mijn kinderen gebeurt. Ik heb mijn broertje op zeventienjarige leeftijd verloren, de pijn die daarbij komt kijken hoop ik nooit meer mee te maken. Ik heb enorm respect voor mijn moeder, dat ze ondanks dat grote verlies toch de kracht vond om door te gaan, iedere dag weer opnieuw. Het maakt niet uit hoe oud je kind is; je hoort je kind niet te overleven. Dat is gewoon niet natuurlijk.

Foto door: TwinFlame Photography (www.twinflame.nl)

Hoe ervaar je het om BN’er te zijn?
Ik weet niet beter. Ik ben daar samen met Frans in meegegroeid. Ik vind het ook helemaal niet erg als mensen me herkennen of aanspreken. Sommige fans van Frans, de fans van het eerste uur, zijn zelfs vrienden van ons geworden. Ik vind het helemaal geen probleem, ben er helemaal aan gewend! Wel houd ik rekening met de privacy van de kinderen. Zij hebben recht er op om op te groeien in een zo normaal mogelijke gezinssituatie. Daarom zal ik niet meer zoals vroeger iedereen zomaar verwelkomen. Zij hebben ook recht op hun rust. Dat moet je respecteren als ouders zijnde.

Waar gaan jouw nekharen van overeind staan?
Mensen die hun kinderen of dieren in de auto achterlaten op een warme dag. Vréselijk! Je vergeet je autosleutels niet, maar je kind of dier wel? Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Je weet toch dat die auto een oven wordt op warme dagen?
Of mensen die hun hond in het bos aan een boom binden. Daar kan ik écht niet tegen! Als je dan zo graag van je hond af wilt, breng hem dan op zijn minst naar het asiel, dan heeft het beestje nog kans op een nieuw leven. Ik begrijp dat gewoon echt niet.

MariskaMariska’s Favorieten

Favoriete kleding: Jeans.
Favoriete eten: Vietnamese loempia’s. Héérlijk!
Favoriete merk: Heb ik niet. Ik koop wat ik leuk vind.
Favoriete film: The Hobbit!
Favoriete boek: Alles van Saskia Noort. Fantastische boeken!

Waarop ben je het meest trots als je naar jullie kinderen kijkt?
Op alles eigenlijk, alle vier, alles wat ze doen! Ik vind ook alle leeftijdsfasen leuk! Toen mijn oudste zoons nog zo klein waren dacht ik vaak, bleven ze maar zo klein! Maar nu ze ouder worden denk ik: ook die fase is weer zo ontzettend leuk!

Waarop ben je het meest trots van jezelf?
Ik zeg altijd: als je niet van jezelf houdt, kun je ook niet van een ander houden. Ik ben er trots op dat alles hier thuis goed loopt .Ik ben wel een perfectionist, dat geef ik eerlijk toe. Als Frans kookt moet ik eigenlijk maken dat ik de keuken uit kom, anders ga ik me overal mee staan bemoeien, ha ha! Ik ben gewoon heel blij met ons leven en hoe alles loopt. Ik ben zelf opgegroeid in een groot gezin waarin iedereen zijn steentje bij moest dragen. Dat probeer ik onze kinderen ook bij te brengen.

Heb je een gouden tip voor andere moeders?
Adem in, adem uit! Ha ha! Dat zeg ik wel eens tegen mezelf als alles in het honderd loopt. Je moet gewoon doorgaan. Klagen helpt toch niet, ha ha!

Wat zijn jouw persoonlijke ambities?
Als de kinderen groot zijn, wil ik misschien ooit wel weer iets voor mezelf gaan doen. Wellicht iets in de kleding, daar heb ik veel affiniteit mee.

Als je een dag voor jezelf hebt, wat doe je dan?
Als de kinderen op school zitten, ga ik graag boodschappen doen, lunchen met een vriendin of ergens koffie drinken. Maar ik ben ook gewoon heel graag thuis; je zou mij wel een echte huismus kunnen noemen! There’s no place like home.

Als je als dier terug mocht komen in een volgen leven, welk dier zou je dan kiezen en waarom?
Een hond! Heerlijk lijkt me dat. Lekker wat rennen, languit liggen, af en toe een aai over mijn bol krijgen, zalig, haha!

Foto’s door: TwinFlame Photography