pexels-photo-154161Alleen wonen. Het klinkt zo treurig, een beetje eenzaam zelfs. Je krijgt misschien spontaan beelden van een zielig hoopje mens dat in de woonkamer ligt te slapen in het schijnsel van de televisie, die op testbeeld staat. Want een mens is toch niet gemaakt om alleen te zijn?

Nou, dat valt nogal reuze mee, heb ik gemerkt. Sterker nog: Alleen wonen is eigenlijk best wel een aanrader! Ik durf zelfs te zeggen: Iedereen zou het minstens een keer in zijn leven geprobeerd moeten hebben.

Alleen wonen heeft namelijk best veel voordelen. Je kunt op televisie kijken wat je wilt, muziek draaien die je mooi vindt, je kunt komen en gaan hoe het je uitkomt, je hoeft niet te overleggen of vriendinnen van je op bezoek kunnen komen en je kookt precies waar je zin in hebt.

In bed is het trouwens ook heerlijk. Je hebt alle ruimte, dus kun je diagonaal en / of ondersteboven in je bed gaan liggen met een zak Dorito’s in de aanslag en een jankfilm op de buis, zonder dat iemand daar ook maar iets van vindt. En als jij het noodzakelijk vindt om voor de driehonderdachtste keer Dirty Dancing of When Harry met Sally te kijken, nou, dan doe je dat toch lekker?

Natuurlijk zijn er ook mindere momenten. Als je ziek bent bijvoorbeeld, is het niet zo leuk. Of als je thuis komt en je hebt iets heel bijzonders meegemaakt, en je moet dat dan vol enthousiasme aan je cavia vertellen, gewoon, omdat er niemand anders is.

pexels-photo-269063Of als het kerstmis is, en je heb jezelf per ongeluk vastgedraaid in de kerstverlichting en je komt er niet meer uit. Of als het überhaupt kerstmis is en je moet in je eentje naar dingen waar mensen dan – met licht gekanteld gezicht – vragen of je nog steeds alleen bent. Maar goed, afgezien van die momenten is alleen wonen echt zo slecht nog niet.

Alleen zijn betekent lang niet altijd dat je ook eenzaam bent; dat is waar mensen zich wel eens in vergissen. Ik woon alleen, maar ik voel me maar zeer zelden eenzaam. Ik heb een dochter, een hond die altijd blij is om me te zien, lieve buren, vriendinnen die komen buurten, familie en vrienden. Eenzaam? Verre van!

Gisteren bedacht ik me: Er zijn misschien zelfs wel talloze mensen die dan wel samen op de bank zitten, maar zich vele malen eenzamer voelen dan ik. 

 

 

Advertenties

Morgen is het de landelijke Dag tegen Pesten. Dat is belangrijk, want pesten verwoest levens.
Is die stelling niet iets te dramatisch? Nee.

Als voormalig lijdend voorwerp van pesterijen kan ik beamen dat het nogal wat met je doet. Het ondermijnt je zelfvertrouwen en maakt dat je continu in een staat van angst verkeert. Het thuis vertellen, aan mijn ouders, was niet denkbaar. Dat lag niet aan mijn ouders, maar wel aan de diepgewortelde angst dat het pesten daarna alleen erger zou worden. Dus zweeg ik. Ik kan me de buikpijn op zondag nog herinneren, als ik er aan dacht dat ik de dag er na weer moest gaan. En het jezelf continu afvragen wat je verkeerd doet. Ik kon het me niet bedenken. En dat was niet bepaald goed, want daardoor ging ik er dus in geloven dat ik verkeerd was.

Toen ik naar de middelbare school ging, was ik erg bang. Ik nam me voor om de meest stoere jongen of meid uit te zoeken en daar naast te gaan zitten. Als ik maar blufte, leek ik misschien niet zo kwetsbaar. Het werkte: De middelbare schooltijd was fantastisch. Ik had vriendinnen en vrienden en zelfs vriendjes. Ik blufte mezelf gelukkig.

Uiteindelijk is alles goed gekomen met mij. De middelbare school tijd was fijn en gaf me vertrouwen. Maar het diep gewortelde, eenzame gevoel van onveiligheid in een groep kan me tot op de dag van vandaag nog wel eens overvallen. Dan zet ik mijn bluf weer in, want daar ben ik goed in. Terug pesten of zelf pesten zal ik nooit doen. Ik heb ook nooit mee gepest. Als ik het zag gebeuren, nam ik het op voor de gepeste persoon. Niet omdat mij dat bepaald populairder maakte, maar omdat ik het simpelweg niet kon aanzien (en nog steeds niet, want het stopt niet op de middelbare school; ook veel volwassenen hebben er last van).

In plaats van voornamelijk te focussen op de twee meest in het oog springende groepen, de gepeste en de pestende  kinderen, moet naar mijn mening ook veel meer gelet worden op de middenmoot; de kinderen die niet gepest worden maar ook niet pesten. De kinderen die aan de zijlijn staan en toekijken. Als die zich inzetten om de gepeste persoon te beschermen en verdedigen, wordt de pester vanzelf meer geïsoleerd. En dat maakt dat de pester juist niet bereikt wat hij wil: macht over de groep.

Misschien iets om over na te denken.

Stel je voor, je ligt alleen in een bed. Je voelt je niet goed, hebt behoorlijke buikpijn, of je voelt je erg alleen en angstig. Of je hebt jezelf onder gespuugd, of onder gepoept in je slaap!
Probleem is alleen: je kunt niet uit bed komen. Het is donker, de spijlen om je bed heen zijn te hoog om er uit te klimmen. Bovendien lig je stevig ingepakt in bed en heb je niet de kracht om jezelf los te wurmen. Je begint te huilen; eerst zacht, maar daarna steeds harder.
Je voelt je opgesloten in je eigen bed, helemaal alleen met je pijn of angst. Iemand moet je toch horen? Er zijn toch nog andere mensen in huis? Ondertussen wordt de pijn alleen maar erger, door de stress die je voelt. Je wordt wanhopig; een gevoel van eenzaamheid maakt zich meester van jou. Je kunt niet praten, niet opstaan uit bed, niets.

Zo – stel ik me voor – voelt een baby zich, die men door laat huilen. En bovenop al die gevoelens van angst, stress en pijn, is die baby dan ook nog eens niet in staat te praten, niet in staat om om hulp te roepen. Het enige wat hij kan, is huilen.
Dankzij allerlei “opvoedingsadviezen” zit beneden, een verdieping lager, een moeder die het huilen van haar baby door merg en been voelt gaan, maar er niet op af durft te gaan, omdat ze bang is dat ze haar baby daarmee zou verwennen. Terwijl verwennen bij kleine baby’s helemaal niet mogelijk is. En het wetenschappelijk is aangetoond dat baby’s door het (lang) huilen te veel stresshormonen aanmaken.

Bron foto: lekker slapen zonder huilen: http://www.bol.com/nl/p/lekker-slapen-zonder-huilen/1001004002604885/
Bron foto: lekker slapen zonder huilen: http://www.bol.com/nl/p/lekker-slapen-zonder-huilen/1001004002604885/

Uiteraard is het niet aan te raden om je baby bij ieder geluidje uit bed te pakken. Je mag je baby best eens een paar minuten laten huilen. Maar voor de gevoelens van geborgenheid, troost en veiligheid is het voor je baby nu eenmaal beter als je wel iedere vijf minuten even naar hem of haar toe gaat, al is het maar om te zien of ze geen volle luier hebben of bijvoorbeeld klem zitten, gespuugd hebben, of niet fijn liggen.

Er zijn overigens talloze tussenoplossingen die uitgeprobeerd kunnen worden, zoals de “Lekker slapen zonder huilen” methode, waarbij je je baby in elk geval geen uur aan een stuk door hoeft te laten huilen in zijn uppie. Je baby huilt immers niet om jou te pesten. En laten we eerlijk zijn, hoe zou jij je voelen, als je geen kant op kon?

Smijt al je voorgaand opgedane kennis over schoonheid maar overboord. Dit zijn die tien gouden tips om er fantastisch uit te blijven zien, ook na je twintigste, dertigste, veertigste en ja, zelfs na je tachtigste:

1. Beweeg je gezicht minder
Lachen is misschien wel leuk, maar je gezicht lijdt er enorm onder. Zo krijg je op den duur kraaienpootjes. Lach dus bij voorkeur niet, of zo weinig mogelijk. Laat het contact met grappige vrienden zo snel mogelijk verwateren, als je rimpelloos oud wilt worden.

2. Baar geen kinderen
Heel schattig hoor, baby’s. Maar ze zijn een aanslag op je lichaam en huid. Je boezem wordt nooit meer zoals voorheen en het bijbehorende slaapgebrek zorgt er voor dat je er moe en bleek uit ziet. Voorkomen is beter dan genezen! Natuurlijk zijn kinderen fantastisch en een verrijking, maar de diehard fashionista die er eeuwig goed uit wil zien, schaft liever een hondje aan, formaat handtas natuurlijk.

3. Geniet zo weinig mogelijk
Genieten van het leven is een must, zegt men. Pas op: dit is een val. Trap er niet in! Genieten is dan misschien wel een genot, maar funest voor je huid en haren. Schrap permanent alle alcohol, sigaretten, gebak, hartig eten, alle soorten koolhydraten, e-nummers en stap avonden uit je dagelijks leven. Saai? Misschien wel. Maar wie wil er nu niet blakend van gezondheid uitzien?

4. Lees niet te veel
Boeken bevatten veel wijsheid, maar laten we eerlijk zijn; Books zijn niet goed voor je Looks. Vermijd vooral boeken waar je hard over na moet denken, zoals studie boeken en andere ingewikkelde materie. Zo voorkom je onnodige denkrimpels in je voorhoofd. Wie mooi is heeft amper kennis nodig, moet je maar denken.

5. Vermijd emoties!!!
Heel leuk om een gepassioneerde relatie te hebben, of om een diep gesprek te hebben. Maar om een eeuwige uiterlijke jeugd te hebben, vermijd je beter alle mogelijke diepgang. Diepe gesprekken of moeilijke confrontaties zorgen voor permanente groeven in het gezicht. Van huilen is nog nooit iemand mooier geworden! Oppervlakkige contacten zijn veel beter.

6. Beperk sociale contacten tot sociale media
Er gaat niets boven echt contact, zeggen ze. Hell no! Als je een ras echte fashionista bent, beperk je real life contacten tot een absoluut minimum. Want in de buitenwereld loop je voordat je het weet een virus op. En door dat virus ga je hoesten, of overgeven, en dat is natuurlijk een grote NoNo voor je lichaam en gezicht. En daar draait het leven nu eenmaal om natuurlijk. Bovendien: wie heeft echte contacten nodig, als je ze hebt op Facebook, WhatsApp, Twitter, Pinterest en Instagram?

7. Zeg nee tegen Zon
De zon lijkt een bron van vreugde: strand, zee, buiten wandelen, noem maar op. Vergis je echter niet in deze gele Bol des Verderfs. Je huid kan er niet tegen, je haren worden er droog van en je extensions vallen eerder uit. Weg blijven dus uit die zon!

8. Vermijd Vriendschappen
Vriendschappen zijn goed tegen eenzaamheid. Maar laten we wel wezen: wat heb je aan vrienden als je oud en gerimpeld uit gaat zien?
Ditchen die hap. Vriendinnen zorgen er voor dat je veel lacht (rimpels!), dat je met ze mee huilt als ze verdriet hebben (rimpels!). En alsof dat nog niet genoeg was, zorgen je vriendinnen er ook nog voor dat je regelmatig de deur uit moet. Kies voor jezelf!

9. Slaap minstens 20 uur per dag
Slaap is essentieel voor je huid. Aangezien je als echte fashionista het grootste deel van je sociale contacten, buiten activiteiten, vriendschappen en eten hebt geëlimineerd, heb je hier tijd genoeg voor.

10. Komkommer en kwel
Tijdens je slaap is het goed voor je jeugdige blik als je komkommerschijfjes op je ogen legt. Nog beter is het, als je ze ook op je ogen plakt tijdens de vier uur dat je wakker bent. Het beperkt wellicht je zicht enigszins, maar hee,  je bent een fashionista, of je bent het niet.

Als je je aan deze tien tips gaat houden, kan het zijn dat je op weerstand zult stuiten vanuit je omgeving. Ga niet twijfelen! Dit is echt de enige manier om je jeugdige looks te vereeuwigen. Val je in een gat na het gebruiken van de tips, dan kun je de resterende tijd gebruiken om zo veel mogelijk fabuleuze selfies van je sprankelende zelf te maken (in kunstlicht!!), om deze te delen met je jaloerse ex vriendinnen op alle verschillende social media. Ze zullen je benijden! Dat is immers de sleutel tot eeuwig geluk.

PS. Gebruik van deze tips is geheel op eigen risico.