Help! Hoe voorkom ik dat ik kilo’s aan kom in de vakantie?  

De meesten zullen het vast wel herkennen…………..VAKANTIE!! En nu gaan ALLE REMMEN LOS! Maar waarom?

Jaren geleden gebeurde dat bij mij ook hoor. Lekker op vakantie, ontspannen, gezellig sfeertje en nergens op letten. Mezelf gewoon overeten, te veel lekkere dingen eten, zelfs zoveel dat ik gewoon last van mijn buik kreeg. Maar ja, het was allemaal zo lekker, dus ik had het er wel voor over. Maar eigenlijk voelde ik me er gewoon helemaal niet lekker bij.

Tegenwoordig gebeurd me dat echt niet meer. Gewoon omdat ik het niet wil. Geniet ik dan niet op vakantie, zeker wel, net zoveel als toen, het grote verschil is dat ik nu geen last meer van mijn buik heb. Hoe doe ik dat dan?

Ik zorg dat ik ook op vakantie voldoende beweging krijg. En dat doe ik door soms de hardloopschoenen aan te trekken, maar is het te warm dan doe ik het niet. Dan pak ik mijn wandelschoenen. Heerlijk een stuk wandelen en genieten van de omgeving. Je hoeft geen uren te lopen, maar loop eens een half uurtje lekker stevig door, elke dag. Wat is nu een half uurtje op een dag? Je verbrand energie en je zult merken dat je je er echt beter van gaat voelen. Je komt op mooie plekjes en geniet daardoor heerlijk van de omgeving.

Ik zorg dat ik goed ontbijt, een goed begin van de dag; ‘s ochtends verbrandt je de meeste energie, dus zorg ook dat je die binnenkrijgt. Daarnaast is het ook zo, als je zorg dat je goed gevuld bent, heb je ook niet zo snel de neiging om te gaan snaaien.

Ga lekker naar de markt in de omgeving. Koop daar het fruit van de omgeving en maak een lekkere fruitsalade, zet deze lekker in de koelkast, zodat je daar 2 x per dag een lekker schaaltje van kan eten. Doe er desnoods een beetje magere yoghurt of kwark doorheen en je hebt ook gelijk weer wat melkproducten binnen. Je zou zelfs als lunch een heerlijke fruitsalade met kwark kunnen eten.

Heb je ‘s avonds met het warme weer geen zin om te koken? Een salade is zo gemaakt. Lekker allerlei soorten rauwkost door elkaar doen en doe er een blikje peulvruchten (kikkererwten, kidneybonen) door. Je kan de peulvruchten ook afwisselen met gerookte of een hard gekookt ei of een blikje tonijn of stukjes kaas. Serveer het met een stuk brood of doe er een andere dag afgekoelde volkoren pasta doorheen of kook wat krieltjes en laat deze afkoelen tot ze lauwwarm zijn. Wissel de groente ook af, waardoor het toch gevarieerd is en je elke dag toch kunt genieten van het eten. De afgelopen weken stonden in het menu ook diverse salades, misschien kun je hier ook nog inspiratie uit halen.

Drink veel water, voeg eventueel wat fruit er aan toe of wat citroensap. Ook dat is heerlijk.

En heb je zin in wat lekkers ongezonds, ook dat moet uiteraard kunnen en daar kom je echt niet gelijk kilo’s van aan. Als je de basis goed hebt, dan kan dit prima.

Weet dat je ook van gezond eten echt kunt genieten en dat dit heerlijk is!

En vooral ook: LUISTER NAAR JE LIJF! Genoeg is genoeg, meer hoeft niet. Geniet van hetgeen je wel eet.

Heb je nog leuke tips of aanvullingen? Ik lees ze graag, reageer dan graag hieronder.

Ik wens jullie allemaal een hele fijne vakantie! Geniet er van.

Lieve groet

Babette

Je kunt me ook vinden op Facebook: www.facebook.com/FriendsofFood of op mijn website www.friendsoffood.nl

Heb je nog ideeën voor een volgende blog? Wat wil je weten? Ook dat hoor ik graag.

Ook deze week is er weer een weekmenu voor Chrisje, je ziet dat eigenlijk vooral de wijzigingen zitten in het avondeten. De rest van de dag is eigenlijk hetzelfde gebleven. Als je dat bevalt is het prima om dit hetzelfde te houden. Er zit genoeg variatie in de week. Wat werkt, hoef je niet te veranderen 🙂

Naast hetgeen wat aan drinken hier genoemd wordt, zorgt Chrisje er voor dat ze voldoende drinkt (water, koffie zonder suiker en melk, thee).

GRATIS WEEKMENU #3

Advertenties

dieet3

Het zeven-dagen-dieet, het drie-dagen-dieet, het ziekenhuisdieet, het komkommerdieet, het soepdieet…

Crash-diëten: je kent ze wel. Van die afschuwelijke manieren om jezelf zo snel mogelijk volkomen uit te hongeren, waarna je binnen 3.2 seconden alles weer bijkomt omdat je langs een snackbar liep en per ongeluk een frikandel rook.

Dan heb ik het nog niet eens over de bijwerkingen van zo’n crash-dieet: Niemand waarschuwt je voor de bijwerkingen: de huilbuien, de agressie, de chocolade hallucinaties, de afgekloven nagels, de (bijna) verbroken relaties en het in foetus houding om je moeder roepend voor de koelkast wakker worden.

dieet2

Crash-diëten werken niet.

Ik kan het weten. Ik heb ze geprobeerd. Werkte voor geen meter. Ja: twee dagen. Of hooguit drie. Dan werd ik bibberig of viel ik gewoon om. En dan was er opeens weer een bord pasta to the rescue dat als een soort fata morgana voor me op tafel stond.

Een gezond eetpatroon aanwennen en daarvan je nieuwe levensstijl maken, dat werkt wel.

Ik ben nog niet helemaal bikini-ready voor de komende zomer; ik ben eerder nog een goed geconserveerde rolmops.

Maar het gaat wel al stukken beter. Ik maak betere keuzes, jojo niet meer. Ik haat mijn lijf ook niet meer, ik ben er van gaan houden. Met rondingen, putjes en al. Ik streef ook geen maat 36 na: dat mogen de twintigers lekker houden.

Een ding doe ik nooit meer: ik begin nooit meer aan een crash-dieet; dat is echt de beste manier om aan te komen.

dieet4

pexels-photo-723031.jpegAfvallen: het lijkt zo simpel. Je eet minder en/of beweegt meer: je valt af. Simpel, toch? Waarom lukt het dan zo veel mensen maar niet om gewicht te verliezen of hun streefgewicht te behouden? 

Diëten zijn er genoeg. Diëtisten ook. Afslank goeroes. Diëetboeken. Afslankpoeders. Shakes….. het aanbod van manieren om af te vallen is enorm: waarom zijn dan nog steeds zo veel mensen (ondergetekende meegerekend) te zwaar? 

Verkeerde focus?
Veel mensen gaan tijdelijk anders eten. Of ze gaan tijdelijk heel fanatiek sporten. Of allebei! Vol motivatie vliegen al snel de eerste kilo’s er af. Ja! Het werkt! Maar lange termijn afvallen houdt veel meer dan alleen minder eten en meer bewegen: een blijvend effect wordt alleen bereikt als je een samenwerking tussen je hersens en je lichaam bewerkstelligt. Head first, body follows!

Wie niet voldoende aandacht besteedt aan de psychologische kant van het over-eten, gaat op een dag geheid voor de bijl.

Want: oude gewoontes sluipen er vanzelf weer in. Jojo-en is niet voor niets zo’n bekend fenomeen. Er gebeurt iets naars en hup – voor je het weet zit je weer met die zak chips op de bank.

Blijvend afvallen: Hoofdzaakgirl-woman-beach-female-157662 (1)
De enige mensen die ik blijvend gewicht heb zien verliezen, pakten ook de psychologische redenen voor hun overgewicht aan. Gezonde, degelijke lifestyle programma’s (dus geen crash diëten!) hebben dit goed gezien en nemen in hun langdurige programma dan ook altijd een psycholoog of coach op, die samen met de cliënt gaat kijken naar het psychologisch aspect van het over-eten.

Gedragspatronen vanuit je verleden
Emo-eten. Stress-eten. Je kent al die uitdrukkingen wel. En ze spreken boekdelen: eten is vaak een reactie op emoties; met eten we nare gevoelens te onderdrukken. Ook cultuur en opvoeding spelen mee. Assertiviteit heeft er zeker ook mee te maken, want: hoe vaak zwicht je onder de groepsdruk als op een verjaardag drie keer er op wordt aangedrongen dat je toch gezellig een stuk taart mee moet eten?pexels-photo-799255.jpeg

Verlies het probleem achter je eetprobleem

Trauma’s uit je jeugd, een ongelukkige relatie, te veel stress of een ongezond zelfbeeld: allemaal redenen die er voor kunnen zorgen dat je na een paar dagen of drie weken weer terugvalt op je oude, ongezonde eetpatroon.

Ik durf dan ook te stellen: Wil je afvallen? Dump dan dat ongezonde crashdieet en ga op zoek naar een goede coach of psycholoog!

Heb jij ervaring met blijvend afvallen? Hoe is het jou gelukt? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen! 

 

De titel van deze blog gaat eigenlijk compleet tegen mijn natuur in. Normaal gesproken ben ik er helemaal vóór, dat mannen gehoor geven aan wat hun vrouw vraagt.

Er zijn echter een paar gevaarlijke strikvragen, waarbij ik dat juist ten strengste afraad.

Om een voorbeeld te noemen van zo’n strikvraag moment, put ik nu ik er toch ben maar even uit eigen ervaring: ik ben al een tijdje een beetje bezig met afvallen. En met een tijdje bedoel ik al sinds mijn puberteit. En met een beetje bedoel ik dag en nacht, continu, onophoudelijk. Enfin.

Ik vroeg mijn man op een helder moment, om mij in het vervolg tegen te houden, als ik wilde gaan snoepen. Argwanend keek hij me aan: “Dat lijkt me niet zo’n goed idee schat.” Maar, zoals het een echte vrouw betaamd, haalde ik hem al snel over dankzij ontzettend overtuigende argumenten (“Ik eet vaak onbewust, ik wil me er bewust van worden, maar ik heb het vaak te laat pas in de gaten, dus jij kunt me daar perfect bij helpen”, et cetera.)

Drie dagen later liep ik toevallig ’s avonds laat door de keuken. Ik had een ontzettende rotdag gehad, voelde me moe, hormonaal en gestrest, ik had al twee weken geen snoep aangeraakt en voelde me op dat moment zo slap als een vaatdoek.

Om even snel mijn energie weer op te vijzelen, pakte ik een klein handje chips uit de open zak. Het zullen hooguit drie chipjes geweest zijn, echt waar. Terwijl ik het eerste chipje in mijn mond stopte, hoorde ik achter me voorzichtig klinken: “Ehhh… moet je dat nu wel doen?”

En alhoewel ik me ergens achter in mijn door honger en hormonen vervulde hoofd nog heel vaag herinnerde dat ik hem gevraagd had dit te doen, werd ik overmeesterd door een intens gevoel van afkeuring, bekritiseerd worden en een vleugje betraptheid.

Mijn reactie op zijn goed bedoelde actie zal ik u besparen; dat staat niet zo netjes, zwart op wit. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat mijn man mij daarna heeft medegedeeld, niet meer mee te doen aan deze landmijn van een grap van mij. Waarin ik hem overigens schoorvoetend gelijk heb gegeven.

Zo zijn er nog een aantal valkuilen waar mannen in kunnen trappen. Ik kan ze wel allemaal gaan toelichten hier, maar zeg nou zelf: het is veel leuker om ze samen te ontdekken. Toch?

Gastblog door blogger Sytse:

image

19 en slank
Trots ben ik op mezelf. Dat klinkt misschien een beetje arrogant. Maar zo is het absoluut niet bedoeld hoor. Ik vind dat ik het deze keer best mag uitspreken omdat ik lange tijd niet zo trots op mezelf was. Verslonzen noem ik dat. Dat is natuurlijk niet goed voor je lichaam maar ook niet voor je gemoedstoestand. Daar ben ik inmiddels wel achter.

Sinds een aantal dagen ben ik weer onwijs bewust van wat ik nou eigenlijk mijn “pie-hole” in duw. Tot voor kort haalde ik mijn (ahum) voedingswaarden uit chips, koek, snoepjes, redbull en koffie. Ik at wel eens een hapje groente of per ongeluk een stuk fruit tussendoor maar dat was het dan. Lekker ongezond hè? Sinds ik dat heb omgedraaid, meer groente en fruit, minder snoep, koek, chips en andere lekkere crap, merk ik dat ik direct wat vitaler word. En dat na 4 dagen al!

Pubertijd

Toen ik 18 was deed ik wel eens een fotoshootje. Op een dag had ik een fotoshoot in Zwolle en daar was ik eigenlijk best behoorlijk nerveus voor. Alsof ik wist dat er een belangrijk moment aan zat te komen. Eerder had ik er alleen maar zin in, nu was ik een beetje bang. Mijn angst was terecht. De fotograaf, vriendelijke vent zo ik mij herinner, vond dat ik er goed uit zag maar dat er toch minimaal een kilootje of 5 af moest. Leuk is dat, voordat de foto’s gemaakt werden. En met die uitspraak begon de ellende.

Onzeker

Ik was in de bloei van mijn puberjaren, net uit de kast (dat was me toch ook een happening) en dus erg vatbaar voor kritiek. Ik kreeg iets in mijn hoofd waardoor ik alleen maar bezig wat met (niet) eten. Ik ging op dieet en werd dikker. In paniek greep ik naar alle mogelijke opties. Herbalife, Weightcare, Stackers (dieetpillen die eigenlijk illegaal zijn), niet eten, pro-ana websites ter inspiratie, speed, ga zo maar door. Het werd (en is) een obsessie. Ik at 250 ckal per dag en viel al gauw 10 kilo af, toen ik weer normaal ging eten kwam ik al gauw 20 kilo aan. Het jojoën was een feit. Die tijd is voorbij.

Zeker

Dat ben ik nu. Zeker van mezelf, zeker van mijn omgeving en ik weet zeker dat ik alles aan kan wat op mijn pad komt. Ik ben nu sterker dan ooit. Ik heb de liefste vriend van de wereld, een leuke baan, een knappe auto én ik zie er nog best aardig uit (mag ik dat over mezelf zeggen?). Eindelijk is het tijd voor mij. Tijd om te stralen. En dat, dat ga ik bereiken dankzij al het fruit en de groente dat moeder natuur me maar schenkt.

Zijn artikel vind je ook op de website van Sytse.

Wil jij snel een paar kilo afvallen?
Heb je alles al geprobeerd, maar lukt het telkens niet?
Probeer dan het ASMD: het Anti Social Media Dieet. Dit dieet is baanbrekend, vernieuwend, nog nooit eerder prijs gegeven. Het staat garant voor kilo’s weg smeltend vet.

image
Bron: gezond-afslanken.info

Als je je aan onderstaande 8 gouden tips houdt, zeg je in no time byebye tegen die overtollige kilo’s!

De belangrijkste regel
1. Dit is de belangrijkste regel. Gebruik om de dag geen social media. Dus geen Twitter, geen Facebook, geen pinterest, geen Instagram. De tijd die je overhoudt, ga je gebruiken om te wandelen, rennen, sporten, poetsen of touwtje springen. Last van afkick verschijnselen? Ren nog een extra rondje, sleur je lover met toestemming richting slaapkamer, of neem een uitgebreid bad, met boek. Je slaapt gegarandeerd ook beter!

Nobody cares!
2. De tijd die je normaal gesproken kwijt bent aan het delen van je ren tracks op facebook gebruik je om nog wat langer te rennen. Want laten we eerlijk zijn: nobody cares!

Je eigen filter
3. Die mooie gloed die je op Instagram op je gezicht tovert met een filter? Ga een rondje wandelen en creëer je eigen natuurlijke filter.

Scoor verse groenten
4. De tijd die je normaal gesproken op YouTube, internet en Twitter spendeerde aan het zoeken naar afslank methodes, gebruik je nu door verse groenten te gaan scoren bij de groenteboer. En nee, een selfie met de groenteboer is niet nodig. Inchecken “fresh vedgetables halen bij mijn homie de groenteboer!” is verboden.

Gewichtselfie
5. Als je toch de grote neiging voelt om een selfie te maken, is het verplicht om een gewicht van 10 kilo aan je telefoon te hangen en met beide armen 25 selfies te maken. Je mag links en rechts afwisselen.

Een, twee, drie… eh…
6. Een sterke geest is een sterk lichaam. Laat je online stappenteller liggen en tel je stappen zelf. De tel kwijt? Ga terug naar start en begin opnieuw. Elke dag minstens 5000 stappen is een mooi doel om mee te beginnen.

“Naakt” op stap!
7. Als je op stap gaat, laat je telefoon dan thuis. De tijd die je normaal spendeert met het maken van selfies en het delen daar van, ga je gewoon door met dansen. Winst: minstens een paar honderd calorieën.

#Boomboomboom
8. Als je per se muziek wilt tijdens het rennen, neem dan een draagbare radio mee. Kun je ondertussen meteen gewicht heffen.

Ben je je eerste ASMD kilo’s kwijt? Meld het dan hieronder in een reactie en vind lotgenoten! (Uiteraard alleen op de dagen waarop het mag.)

Zo, en nu ga ik even offline. Tot overmorgen! 😉

Ik word soms zo moe, zo ontzettend moe, van al die reclames, tijdschriften, series en advertenties, waarin ons haarfijn wordt uitgelegd hoe we het perfecte haar krijgen, het perfecte lijf, de perfecte lippen, wimpers, benen, buik, wangen, nagels, tenen, noem maar op. Ik word doodmoe van de “super”modellen die me aanstaren vanaf het papier; graatmager, met een lege blik in hun ogen, botten links en rechts uitstekend. Moe van crash diëten in mijn spam email, moe van advertenties over hoe je zo snel mogelijk het perfecte lijf kunt bereiken. Moe van botox, fillers en liposucties op televisie, moe van het idee dat je aan dat ideaalbeeld moet voldoen om een mooie vrouw te zijn.

Ik krijg er echt steeds meer een hekel aan, hoe oppervlakkig het allemaal is. Ziet dan niemand meer, dat het leven gewoon wat meer een feest moet zijn? Is er geen oog meer voor echte schoonheid? Waarom moeten lachrimpels opgevuld worden? Ziet dan niemand, wat we onze dochters aandoen, met al die modellen, die foto’s in de bladen en op reclame borden, die crash diëten? Is dat wat we jonge meiden (en zeker ook jongens!) willen leren: het maakt niet uit hoe slim of grappig je bent, als je er maar “perfect” uitziet?

Ik heb niets tegen op afvallen, als je het doet voor je gezondheid of om je lekkerder in je vel te voelen. Ik heb niks tegen op een gezond gewicht willen bereiken of houden. Ik heb ook niks tegen op “blingbling”, want ik versier mezelf graag als ik me feestelijk voel. Maar kunnen we met zijn allen even normaal blijven doen?

Laten we eerlijk zijn: Die graatmagere modellen, die waarschijnlijk 40 kilo wegen, zijn meestal niet gezond. Die modellen die je in de bladen ziet zijn bovendien geretoucheerd, uitgehongerd en hebben waarschijnlijk al in geen jaar meer een volledige, gezonde maaltijd gegeten. En dat moet dan rolmodellen voorstellen? Onze dochters hongeren zichzelf uit. Veel meisjes (en een groeiend aantal jongens) gaan veel te vroeg al op dieet terwijl ze niet te zwaar zijn. Er wordt een onrealistisch beeld geschetst van hoe ze er uit zouden moeten zien. En kinderen trappen er in.

Mooie vrouwen, dat zijn echte vrouwen. Vrouwen met een kont, met heupen. Vrouwen met een decolleté. Vrouwen met vormen. Vrouwen met striae, of met schoonheidsfoutjes. Marilyn Monroe had maat 42. Ze was geen uitgemergeld skelet met een toefje haar er op. Haar ogen lagen niet diep in de kassen en ze had geen uitstekende botten. Ze had billen, en borsten, en een echt figuur. Ze was een van de mooiste vrouwen ooit.
Toch zie je nog te weinig realistische modellen, “plus size modellen” zoals ze die noemen, een modellen wedstrijd winnen. Te weinig realistische modellen in bladen, in reclames, op televisie. Te weinig echt, te veel nep. En daar word ik niet alleen moe van, maar onderhand ook een beetje boos. Vrouwen kunnen prachtig zijn, of ze nu maat 36 hebben, of maat 48.

Tot de tijd dat de media eindelijk eens echte vrouwen, in alle maten en vormen gaan laten zien, zit er niets anders op dan in ieder geval aan onze kinderen te laten zien, dat echte vrouwen, ongeacht de kledingmaat, wel rolmodellen zijn. Dat we genieten van het leven, zelfverzekerd zijn, ons niet meten aan verkeerde maatstaven, maar juist gezond met ons lichaam om springen zonder het uit te hongeren. Dat we juist mooie vrouwen zijn, mede door onze imperfecties. Dat we af en toe zeker onzeker zijn, maar ook vaak wel zeker van onszelf. Dat een vrouw voor zichzelf op mag komen, en zich mooi mag voelen, ongeacht de maat die ze draagt. Hopelijk biedt dat genoeg voorbeeld en tegenwicht, tegen wat de media blijft portretteren als de perfecte vrouw.