Ik wil mijn autisme niet meer verantwoorden!

Door Chrisje VIP Blogger Rosan van der Zee Autisme? Dat hebben we toch allemaal wel een beetje… Labels, we zien ze overal. Op jassen, broeken, shirts en tegenwoordig zelfs op mensen. Het lastige van deze labels bij mensen is dat het ervoor zorgt dat we onbewust mensen gaan categoriseren alsof het kledingstukken zijn. Een vanMeer lezen over “Ik wil mijn autisme niet meer verantwoorden!”

“Ik ben een verschrikking voor deur aan deur verkopers!” – door Chrisje VIP blogger Rosan

Ik ben mij er altijd erg van bewust dat ik een verschrikking ben voor deur aan deur verkopers. Niet alleen omdat ik thuis standaard de meest lelijke pyjama combinaties draag en de ‘zombie-look’ als een fashionstatement zie, maar vooral omdat ik ze altijd netjes uit laat praten en ze onbedoeld net te veel hoop geef.Meer lezen over ““Ik ben een verschrikking voor deur aan deur verkopers!” – door Chrisje VIP blogger Rosan”

Het accepteren van een lichamelijke of psychische aandoening: hoe doe je dat?

Reuma, fibromyalgie, depressie, angststoornis… het maakt niet zo veel uit of de diagnose die je krijgt een lichamelijke of psychische aandoening betreft: indien het gaat om chronische klachten, doorloop je na het ontvangen van de diagnose een proces. “Leer er maar mee leven.” of “Je kunt er honderd jaar mee worden!” zijn niet bepaald bemoedigendeMeer lezen over “Het accepteren van een lichamelijke of psychische aandoening: hoe doe je dat?”

Cupcakes, unicorns en tien (insta)gram lak aan de wereld

Daar zat ik dan aan mijn keukentafel: lichte stress borrelde vanuit mijn maag op richting mijn hersenpan en bleef steken tussen mijn oren. In mijn handen een zakje kant en klare glazuur, roze. Af-zich-te-lijk. Mijn zus en ik zouden vrolijke cupcakes bakken voor het verjaardagsfeestje van mijn jongere zusje Madelief, inclusief eenhoorn sprinkles en prinsessenglazuur.Meer lezen over “Cupcakes, unicorns en tien (insta)gram lak aan de wereld”

“Ach, elk kind heeft wel wat!”

Als moeder van een kind met een diagnose zoals autisme krijg je vaak nogal wat voor de kiezen, qua onwetendheid van mensen. “Ach, elk kind heeft tegenwoordig wel iets!” “Tegenwoordig delen ze etiketjes uit, niemand is meer normaal!” “Mensen moeten hun kinderen gewoon weer gaan ópvoeden!” Deze – en talloze andere – tenenkrommende opmerkingen krijgenMeer lezen over ““Ach, elk kind heeft wel wat!””

Wie niet horen kan, moet maar voelen! De Horen, Zien en Zelf Ervaren-methode voor anders lerende kinderen

Wie niet horen kan, moet maar voelen. Dat werd vroeger – toen dat nog normaal gevonden werd – vast ook vaak gezegd tegen anders lerende kinderen. Maar wat ik te vertellen heb, komt op een positieve manier neer op exact die woorden; alleen – geen zorgen! – wel met een tegenovergestelde betekenis. Mijn brief “Sorry, liefMeer lezen over “Wie niet horen kan, moet maar voelen! De Horen, Zien en Zelf Ervaren-methode voor anders lerende kinderen”

Aan de starende volwassene – ja, mijn kind is anders!

Ik zie de statussen op mijn tijdlijn voorbij komen, over kinderen met speciale behoeften. Misschien lijkt het weer zo’n kettingstatus waar niemand iets aan heeft, maar ik begrijp dat mensen die status kopiëren en op hun tijdlijn zetten. Kinderen met een handicap – lichamelijk of psychisch – hebben behoefte om geaccepteerd te worden. Precies zoalsMeer lezen over “Aan de starende volwassene – ja, mijn kind is anders!”