Categorie archief: Interview

Interview met Aisha Scheuer van DIWMOTZ: “Ik kan heel goed loslaten.”

diwmotz
Ze is bedenker en oprichter van de populaire Facebook pagina DIWMOTZ (Dit Is Waarom Mensen Op Twitter Zitten, 116.000 volgers): Aisha Scheuer, een vrouw met een modern gezin, een neus voor grappige tweets, zakenvrouw met twee bedrijven, een achtergrond in de kinderopvang en een – tot voor kort verborgen – talent voor (slaap)coachen. Toch mag ik haar geen powervrouw noemen, tenzij ik succesvolle mannen ook powerman ga noemen. 

Hoe is het idee ontstaan voor DIWMOTZ?
DIWMOTZ is oorspronkelijk ontstaan als een grap. Ik werkte in die tijd nog in de kinderopvang. Ik ontdekte Facebook en op een gegeven moment ook hoe je een Facebook pagina kan starten. Voor de grap verzamelde ik grappige tweets en plaatste deze op mijn pagina. In het begin had de pagina maar 50 likes, voornamelijk van vrienden en familie. Maar opeens ging één van die tweets viraal, en kreeg de pagina in een paar dagen tijd 20.000 volgers.

Opvallend: op Facebook hebben jullie meer volgers dan op Twitter. Moet er dan niet ook een DIWMOFZ komen?
Het is wel eens door mijn hoofd gegaan. Mensen zeggen ook wel eens: “Moet je nu niet ook een pagina maken met Dit Is Waarom Mensen op Instgram of Facebook Zitten?”. Maar ik heb de pagina nooit zo willen uitbreiden. Daarbij vind ik dat ik dan van het begin af aan de pagina “Dit Is Waarom Mensen Op Internet Zitten” had moeten noemen.

Beheer je je pagina en website (www.diwmotz.nl) in je eentje?
In het eerste jaar deed ik alles alleen. Dat was op een gegeven moment niet meer te doen. Inmiddels werk ik met drie freelancers samen, waarvan één mijn vriendin Marleen is. Zij schrijven ook veel van de webcontent. Ik heb geen journalistieke achtergrond, het echte schrijfwerk moet je niet aan me overlaten: ik beleef daar ook niet echt plezier aan.

Werk je nog in de kinderopvang?
Nee. Sinds 31 december 2016 ben ik gestopt met mijn werk in de kinderopvang. Toen ben ik me gaan richten op de website en Facebook pagina. Daarnaast ben ik sinds kort aan de slag gegaan als slaapcoach. Een vrouw op Twitter vertelde dat haar zoontje zo slecht sliep. Ik had hier persoonlijk veel ervaring mee, vanuit mijn werk in de kinderopvang maar ook doordat mijn eigen zoon als baby ook erg slecht sliep. Hiervoor heb ik toen een slaapplan opgesteld, wat direct werkte. Voor de vrouw op Twitter heb ik een slaapplan opgesteld;  dit werkte ontzettend goed. Daarna ben ik steeds meer ouders gaan coachen. Het coachen is waar mijn talent ligt. Ik coach ouders overigens op afstand, telefonisch of via e-mail. Dit is de meest effectieve methode: ouders zitten er meestal niet op te wachten dat ik mee kom kijken. Bovendien werkt de aanpak erg goed. Ik ben me gaandeweg steeds meer in slapen en coaching gaan verdiepen, startte met een opleiding tot coach. Overige inkomsten genereer ik uit de website.Voor mij is het een combinatie die goed werkt. Af en toe geef ik social media trainingen, waarbij ik mensen inspireer met mijn levensverhaal.

080372ef-1f4d-4b7f-8085-02e30a96c5cfOp je website staat dat je ook in te huren bent om zalen leeg te laten lopen, haha.
Ja, haha, dat klopt. Dit is ook nog eens serieus zo overgenomen door een grote website: Aisha is in te huren voor feesten en partijen, haha. Ik werd ook eens genomineerd voor de VIVA400 award, als powerwoman. Ik las het laatst al op Twitter, waar iemand zei: zodra een vrouw iets bijzonders presteert is het opeens een powervrouw. Terwijl je nooit iets hoort over een powerman: succesvolle mannen noemen ze gewoon man.  Daar kan ik me ook echt over verbazen.

Je bent ook columnist voor KEK mama en LindaNIEUWS.
Klopt. Voor LindaNIEUWS schrijf ik geen columns, ik maak er overzichten voor van de leukste tweets. Voor KEKmama schrijf ik columns over mijn privéleven en ervaringen als moeder. Dit gaat bijvoorbeeld ook over de manier waarop Shai verwekt is: via een bekende donorvader. Mensen zijn vaak wel heel nieuwsgierig hoe dit dan in zijn werk gaat, maar durven het niet te vragen. Ik heb daar geen moeite mee: ik heb er nooit geheimzinnig over gedaan, ook naar Shai toe niet. Uiteraard bepaalt ieder koppel dit voor zichzelf.

Hoe ziet een gemiddelde doordeweekse dag er voor jou uit?
Sinds kort heb ik een kantoor. Daarvoor werkte ik vanuit thuis. Ik vind het prettig om een eigen kantoor te hebben: daar zit ik elke dag van negen tot vijf. De freelancers werken op afstand mee. Mijn kantoor is echt mijn eigen domein: door daar te werken creëer ik rust en afstand, een duidelijker afscheiding tussen werk en privé. Het coachen gebeurt ook vanuit mijn kantoor.

Doe je met jouw kanaal ook dingen voor de LGBT community?
Nee. Ik zie dit los van elkaar. Toen de pagina zo groot werd, heb ik nagedacht over welk standpunt ik ging innemen. Het enige waar ik nog wel eens een standpunt over kan hebben is bijvoorbeeld over Trump. Ik zal niet snel een politieke mening geven. Mijn site gaat over humor, over luchtige zaken. Politieke standpunten horen daar zo min mogelijk thuis, wat mij betreft.

Als je vanaf morgen nog maar één van je werkzaamheden mocht verrichten, welke zou dat dan zijn?
Het coachen. Oh, dat kwam er wel heel snel uit hè? Ja, het coachen is echt mijn talent. Mijn vriendin zei laatst trouwens, dat ik altijd heel kort en bondig antwoord kan geven en snel kan beslissen. Ik durf inderdaad duidelijk te zijn. Ik heb een burn-out gehad ten tijde van de geboorte van mijn zoontje. Misschien heeft dat er ook mee te maken: Ik heb geen geduld meer om lang te twijfelen. Je wordt ook nooit meer de oude volgens mij, na een burn-out.

Moet je dat willen dan?
Nee, ik denk van niet. Je bent immers niet voor niets in een burn-out terecht gekomen. Als je het niet nog eens wilt krijgen, zul je dingen moeten veranderen. Ik hak nu veel gemakkelijker knopen door.

Wat heeft de burn-out gedaan met jou als moeder?
Mensen doen soms zo hysterisch over hun kind. Ik vraag me dan altijd af:  hoe kun je die energie opbrengen? Ik heb niet de energie om alles zo perfect te doen. Ik ben ook heel open tegenover mijn zoon. Ik maak het leven niet mooier dan het is. Als ik druk in mijn hoofd ben, vertel ik hem dat. Dat hoort ook bij het leven. Ouders doen vaak richting hun kinderen alsof ze alles aankunnen: daarmee geef je zo´n vertekend beeld van het leven aan je kind. Hierdoor creëer je een generatie die denkt dat iedereen alleen maar altijd gelukkig moet zijn en dat alles altijd perfect hoort te zijn. Als je naar social media kijkt, zie je vaak ook alleen de mooie buitenkant. Maar schijn bedriegt: de realiteit is nu eenmaal vaak hard.

IMG-4932Daar heb je helemaal gelijk in! Om nog even terug te komen op je website en pagina. Om welke tweet moest jij zelf het hardst lachen?
De tweet van Arjen Lubach, over een uitje fruiten. En het gedichtje over pijnboompitten. Ik zal ze je doorsturen, wacht, ik app ze je nu direct even door. Daarnaast vind ik tweets over kinderen erg leuk. Op Twitter lijken mensen (goddank) veel eerlijker te zijn over opvoeden. Ik vind dat verfrissend en vaak hilarisch.

Je hebt een vriendin, Marleen. Samen met je ex heb je een zoon, Shai. Jullie zijn dus een echte ‘modern family’. Loop je tegen veel vooroordelen aan, of valt dat wel mee?

05bf4404-33a5-4f19-b187-8ad582eaf5fa
Aisha met haar vriendin, Marleen

Iedereen in onze omgeving weet hoe het zit, dus dat valt gelukkig erg mee. Toen ik nog in de kinderopvang werkte kreeg ik af en toe nieuwe collega’s; dan was het soms wel grappig om te zien hoe men reageerde als ze vroegen of ik een vriend had, en ik daarop antwoordde dat ik een vriendin had. Dan kwam ook ter sprake dat ik een zoontje heb: op dat punt werd het soms wat ingewikkeld. Toen ik een keer zei dat mijn vrouw zwanger was, kreeg ik wel eens een reactie van een heel gelovige collega,die zei dat ze daar vanuit haar geloof niets mee kon. Dat vond ik wel erg lomp: dan zeg je eigenlijk dat je vindt dat wij geen ouders zouden mogen zijn. Shai is het beste wat me overkomen is, dus daar raak je me dan wel mee, ja.

gaykrant-vlag-sloganZou je ook eens een gastblog willen schrijven voor de Gaykrant?
Oh, dat lijkt me heel leuk!

 


Waar loop jij trouwens als vrouw zijnde tegenaan in het zaken doen?
Ik heb twee bedrijven en waar ik tegenaan loop, is dat ik vind dat ik eigenlijk nog te soft ben. Ik heb geen zin om bijvoorbeeld mensen rond te commanderen. Dat zit niet in mijn aard. Ook onderhandelingen vind ik moeilijk. Vrouwen durven vaak niet te onderhandelen, heb ik gemerkt. Maar weet je wat het ook is: vrouwen die zichzelf ondergewaardeerd voelen gaan vaak zodanig uit hun plaat dat mannen daar van slag raken van raken en daar niets meer mee kunnen. Emotioneel gezien ben ik echt een vrouw, ik ben heel sensitief. Maar op het moment dat ik bij Marleen voel dat er wat gaande is en als ik dan vraag of er iets is en ze zegt nee, dan ga ik ook gerust slapen. Dat is dan misschien weer heel mannelijk van me, haha. Vrouwen wisselen vaker in hun emoties dan mannen. Als je qua emoties vijf lijnen hebt, zitten mannen meestal mooi op de middelste lijn. Vrouwen schommelen heel veel tussen de bovenste en de onderste lijn. Op het moment dat je helemaal onderin die lijn schiet heb je veel meer last van zaken zoals schaamte en schuldgevoel.

Hoe ga jij om met je eigen emoties?
Ik kan heel goed loslaten. Ik kon het altijd al best aardig, maar toen ik bewust werd van de stappen die je daarvoor moet zetten, werd ik er steeds beter in. Stel, je zit in een relatie en je wil loslaten maar je krijgt de boel niet veranderd, dan stop je met de relatie omdat je niet verder kan. De kunst is dan om dit te blijven volhouden, niet terug te krabbelen en diegene los te laten.  Veel mensen blijven veel te lang denken: ja, maar als dit nu verandert, dan zou het misschien toch kunnen werken.. terwijl dat meestal niet kan.

39a40fe8-f1cf-41f6-bd10-969553d72c3eTen slotte: als je het stokje moest doorgeven, wie zou je aanraden om als volgende te interviewen? Waarom?
Ik was al aan het hopen dat je dat zou vragen! Zjos Dekker, zij is zo ontzettend leuk. Ze is autistisch, lesbisch, depressief: over het laatste wil ze graag vertellen. Zjos wil namelijk dat er meer ruimte komt voor mensen die depressief zijn en het is haar missie om zich er hard voor te maken dat mensen op een goede manier worden geholpen. Ze schrijft heel open over haar depressie. Ze is bovendien ook echt een leuk mens. Ik ga met haar midgetgolfen in het donker binnenkort.

Meer over Aisha of DIWMOTZ? Ga naar www.diwmotz.nl of naar de gelijknamige Facebookpagina.

Advertenties

Interview met Trendwatcher Lieke Lamb

27751709_1996612403688422_2558537857180198047_n
Trendwatcher Lieke Lamb voor RTL nieuws

Ik sprak met Nederlands bekendste Trendwatcher: Lieke Lamb. Een veelzijdige vrouw: spreker, trendwatcher, radiobekendheid, columnist en mede-eigenaar van het bedrijf Trendwatcher.com, dat zij samen met haar man Richard runt. Daarbij is ze moeder van vier kinderen en hoofdredacteur van de websites www.balancebabes.com en mama.nl. Geboren in Rotterdam in 1973, werkend en wonend met Richard en hun vier kinderen in Wassenaar. Een getalenteerde zakenvrouw met een neus voor trends, maatschappij en technologie. 

Je bent een veel gevraagd spreker. Hoe verliep jouw weg naar het podium?

“In de begin periode van ons bedrijf ging ik zelf het podium niet op. Ik vond dat niets voor mij. Er kwamen echter steeds meer aanvragen binnen voor lezingen over vrouwenzaken, waarop ik besloot het toch te doen. Mijn eerste lezing was meteen een grote: een zaal vol vrouwelijke CEO’s; de lezing moest bovendien in het Engels gegeven worden. Een echte sprong in het diepe dus, ontzettend spannend om te doen. Richard heeft me hier vanuit zijn ervaring in begeleid; ik heb er geen trainingen voor gevolgd. Na een heleboel lezingen te hebben gegeven over vrouwenzaken zoals het glazen plafond, ben ik ook langzaam steeds meer lezingen gaan geven met een technische achtergrond: ook over zaken waarmee ik vanuit mijn andere werkzaamheden (bijvoorbeeld adviestrajecten) te maken had.  Richard heeft aan de TU Delft gestudeerd: hij heeft van huis uit die technische achtergrond. Ik ben veel praktischer ingesteld en maak de vertaalslag naar de maatschappij: wat betekenen al deze ontwikkelingen voor het dagelijks leven? Hoe passen we de nieuwe technologieën toe?”
img_4705

Hoe heeft jullie bedrijf zich ontwikkeld?

“Als bedrijf zijn we snel gegroeid maar tegelijkertijd ook bewust klein gebleven. Er deden zich mooie kansen voor om ons bedrijf groter te maken, met een groter pand en personeel. Toch hebben we hier niet voor gekozen, ook vanwege onze vier kinderen. Ik ben naast zakenvrouw ook echt een familiemens. Mijn gezin staat voor mij altijd op één. Ik heb regelmatig nee gezegd tegen mooie carrière kansen. Ik zou dan zo veel in het buitenland moeten verblijven dat ik mijn kinderen amper zou zien. Dit was voor mij geen optie. Richard liet me hier overigens geheel vrij in: hij support alles wat ik wil doen.

16105560_1552721784744155_8533150096816045241_n
Lieke bij Omroep Max

Je gezin staat dus echt altijd op nummer één.

“Absoluut. Onze oudste dochter valt bijvoorbeeld buiten het onderwijssysteem. Wij hebben er een tijd voor gekozen haar toch zelf vanuit thuis  te gaan scholen. Dit jaar doet zij eindexamen aan het VMBO. Dat we haar op deze manier kunnen begeleiden kostte weliswaar veel tijd, maar ik zou het allemaal exact zo overdoen. Vanuit deze ervaring heb ik overigens ook de drive gevonden om het onderwijssysteem te wijzen op mogelijke verbeteringen. We moeten er voor vechten om kinderen die hun eigen manier van leren hebben, toch te laten leren.” 

14947892_1461215817228086_5988439113813996392_n

Samen wonen én werken. Is dat niet lastig? 

“Toen Richard en ik elkaar leerden kennen was hij al bezig met het oprichten van een eigen bedrijf, ik ben er dus vanuit mijn studententijd direct in mee gegroeid. We gingen samenwonen vlakbij een bedrijventerrein, waar we letterlijk briefjes in de brievenbus stopten van bedrijven, met de mededeling dat ze een website moesten hebben en dat wij die konden maken. Achteraf zo leuk om aan terug te denken! Richard en ik werken goed samen, onze huiskamer is ingericht in een L-vorm, waarbij de punt van de L met een glazen deur is afgescheiden: daarin zit onze werk-cockpit zoals we deze altijd noemen. Hierin werken wij samen. We weten altijd precies met welke projecten de ander bezig is, we vullen elkaar goed aan. Richard geeft me alle ruimte om te groeien. Ook met het betreden van het podium voor lezingen heeft hij me altijd gestimuleerd en gemotiveerd. Hij is dan heel trots. Ik heb geen trainingen gevolgd in het geven van lezingen, maar voordat ik het podium zelf betrad had ik wel al talloze lezingen bijgewoond en geanalyseerd, van Richard en andere sprekers. Toch is het dan weer anders om het zelf te gaan doen! Op een podium staan is confronterend; je kunt last krijgen van je eigen onzekerheden. Ik ben over die onzekerheid heen gegroeid, enerzijds door het opbouwen van steeds meer expertise en kennis, maar ook door het simpelweg te blijven doen. Wat mij in het begin hielp, was doen alsof ik een actrice was die speelde dat ze een spreker was met jarenlange ervaring. Klinkt gek, maar dat werkte onwijs goed.”

22688887_1866740123342318_2409836117543477088_n - kopie

Wat is jouw grootste talent?

“Met humor kort en krachtig informatie overbrengen. Daarnaast ben ik goed in het toepassen van de informatie op de luisteraar. Ik weet snel voor welk publiek ik spreek, wie mijn doelgroep is. Ik praat gemakkelijk, dat helpt. Ik zet de boodschap altijd duidelijk neer met concrete voorbeelden.”

Je bent van heel veel markten thuis en doet ontzettend veel. Als je vanaf vandaag nog maar één ding mocht blijven doen, wat zou dat dan zijn?

In het leven: Mijn kinderen begeleiden. Op werkgebied: Spreker zijn. Televisie maken is heel leuk maar ook eng: voor een zaal staan is veel fijner dan ik vroeger ooit zou hebben gedacht. De energie die je direct uit de zaal krijgt, de interactie met het publiek en daarop inspelen. Dat blijft uitdagend, ontzettend leuk en leerzaam. Een zaal meekrijgen geeft elke keer weer een enorme kick.”

Je richt je in je werk ook op trends rondom de feminisering van de maatschappij. Waar moeten we dan aan denken?

“Ik heb ontzettend veel lezingen gegeven over feminisering: lezingen over het glazen plafond en de work life balance. In eerste instantie was ik niet zo geëmancipeerd: ik was bijvoorbeeld de eerste van mijn vriendinnen die trouwde, ik nam Richards achternaam aan en startte als eerste met een gezin. Wel had ik een geëmancipeerde familie. Een van mijn tantes was zelfs een van de eerste gynaecologen in Nederland. Mijn moeder hamerde er ook altijd op dat vrouwen hun eigen broek moesten kunnen ophouden: mijn zus ging dan ook medicijnen studeren en werd huisarts. In de loop der jaren ben ik gegroeid in mijn emancipatie; door de lezingen die ik bijwoonde én zelf gaf, ging ik steeds meer nadenken over feminisering. Ik vind het belangrijk om onderwerpen bespreekbaar te blijven maken. Ik ben daar ook ontzettend mee aan de slag gegaan in de periode dat ik lezingen over deze onderwerpen gaf en heb een enorme liefde voor vrouwen vanuit de historie die iets groots hebben gepresteerd. Deze voorbeelden gebruikte ik dan ook in mijn lezingen. De maatschappij richt zich op een bepaalde manier in; ik vind het dan interessant om te kijken naar of iets heel gefeminiseerd of juist heel onderdanig is? Waar ligt de grens?”

23905636_1907024252647238_3138319992146646327_nWat is jullie toekomstvisie?

“Elk jaar geven wij een trendverwachting uit (gratis te downloaden op Trends2018.nl) waarin we ontwikkelingen samenvatten en op papier zetten. Richard en ik worden vaak geleefd door ons bedrijf en gezin. Eigenlijk willen we graag voor ons eigen bedrijf eens een heidag organiseren om met zijn tweeën onze toekomstvisie ook helder in kaart te brengen, maar het komt er tot nu toe nog niet van. Van de andere kant zijn we allebei ook erg flexibel en blij met hoe goed we kunnen inspelen op de behoefte vanuit de markt. Daar ligt ook onze kracht: we kijken wat er op ons pad komt. Zo vond ik het bijvoorbeeld fantastisch toen ik  politici mocht onderwijzen over wat er op technologisch gebied gebeurt: dit was echt onwijs gaaf om te doen en leverde weer een bak aan kennis en ervaring op. Onze manier van werken in combinatie met dat we klein zijn gebleven, maakt ons erg flexibel en snel. 

Die flexibiliteit past dus echt bij je bedrijf.

“Absoluut. Ook op persoonlijk vlak bleken we overigens enorm flexibel te zijn:  Vorig jaar hadden we een grote brand in ons huis, waardoor we acht maanden lang met ons gezin en bedrijf in andere huizen moesten bivakkeren. We hebben in die periode echt per dag geleefd. We moesten wel: iedere dag was het weer afwachten of het huis waar we in woonden nog wel beschikbaar zou zijn. Het was lange tijd ook maar afwachten wanneer ons eigen huis weer bewoonbaar zou zijn. Mijn kracht is om daar dan ook weer iets leerzaams uit halen. Ik vond het een waardevolle ervaring om mee te maken. Ik heb Syrische mensen Nederlandse les gegeven, die alles achter hadden moeten laten. Pas toen ons eigen huis in brand vloog, we onze eigen spullen kwijt waren, voelde ik zelf hoe je blijkbaar dus toch hecht aan je huis en spullen. Hier heb ik heel veel met de Syrische mensen over gepraat: zij lieten niet alleen hun huis achter, maar maakten daarbij natuurlijk ook nog verschrikkelijke dingen mee. Het relativeert je eigen situatie.”

Wat kunnen we nog verwachten? 

“We zijn momenteel bezig met de opstart van www.Trendwatcher.TV, omdat we zien dat veel kleine bedrijven zoeken naar een uitlaatklep in de media om zich te uiten. We willen via een eigen kanaal, Trendwatcher TV, bedrijven de kans geven om hun verhaal te doen.”

Voor meer informatie over Lieke en haar werk kun je terecht op haar website, www.liekelamb.nl

Chrisje interviewt Mariska Bauer!

IMG_8198 KL
Chrisje op de bank bij Mariska Bauer              Foto door: TwinFlame Photography

Voor mijn blog mocht ik Mariska Bauer, echtgenote van de bekende zanger Frans Bauer, interviewen in hun huis in Noord-Brabant. What you see is what you get, dat is wat me het meest bij is gebleven van de ontmoeting met deze hartelijke, spontane vrouw. Naast vrouw van een van de meest geliefde zangers van Nederland is ze vooral ook trotse vrouw en moeder met een grote liefde voor haar gezin.

Mariska leer ik kennen als een vrouw die midden in het leven staat en met veel liefde zorgt voor haar gezin; nuchter, met een grote dosis humor en gastvrijheid. Geen sterallures hoor, al helemaal geen kapsones: gewoon een hele leuke vrouw met een net zo leuk gezin. 

Vier kinderen hebben, een druk bezette echtgenoot: hoe krijg je dat allemaal geregeld?
Dat gaat eigenlijk vanzelf! Mijn motto is: gewoon doorgaan. Ik heb ook een flexibele instelling. Ik rijd met de kinderen 35.000 kilometer per jaar. Ik vind het eigenlijk helemaal niet erg dat het druk is; ik ben dat zo gewend! Als moeder ben je politieagent, chauffeur, huiswerkbegeleider, Wikipedia, verpleegster… haha! Dat hoort er bij, en ik geniet er van.

Lukt het jullie om met al die drukke schema’s nog quality time te hebben als gezin en als koppel?
Ja hoor. Dat hoeven we overigens niet te plannen; dat doen we gewoon. Frans en ik gaan graag winkelen; in Rotterdam, Antwerpen of Eindhoven.. heerlijk vinden we dat! We gaan ook heel graag samen uit eten. We zijn gewend aan veel reizen, dus dat vinden we niet erg. Als we thuis zijn eten we elke dag om vijf uur gewoon samen. Dat vind ik belangrijk. We maken ook graag regelmatig uitstapjes naar het strand, of naar Alphen aan de Rijn voor de sushi! Heerlijk.

Is er binnen zo’n druk gezin ook tijd voor jezelf? Wat doe je om te ontspannen?
Een goede vriendin van me heeft een kapsalon. Daar ga ik graag naar toe, alleen heb ik niet altijd even veel geduld. Vroeger speelde ik het zelfs wel eens klaar om met de haren nog in de verf naar huis te rijden. Alleen, als er dan toevallig net een camera ploeg voor je deur staat, rijd je vanzelf een blokje om, haha! Dat doe ik dus maar niet meer. Ik heb eigenlijk niet echt specifieke hobby’s. Die heb ik ook niet echt nodig, want ik vind eigenlijk alles leuk wat ik doe. Ik kan gerust een tijdje fanatiek gaan hardlopen bijvoorbeeld, om het vervolgens weer weken niet te doen. Maar dat vind ik ook prima.

Als jij Frans in vijf woorden moest omschrijven, welke vijf woorden zou je dan kiezen?
Geweldig, lief, romantisch, humoristisch, maatje! En als ik het in één woord moest doen: Alles!

Foto door: TwinFlame Photography (www.twinflame.nl) En als Frans jou in vijf woorden moest omschrijven, welke vijf woorden denk je dat hij zou kiezen?
Dezelfde! Frans en ik zijn al samen sinds ik 16 jaar was. We zijn echt samen volwassen geworden. We zijn beste vrienden, en echt met elkaar vergroeid. We hebben aan één blik genoeg.

Wat is jouw beauty geheim?
Ik kan niet echt één geheim noemen. Ik zorg graag goed voor mezelf. Maar ik loop er heel graag casual bij hoor! Ik loop echt niet altijd perfect gekapt rond. Ik ben ook gewoon een moeder en ik heb er geen problemen mee om zonder make-up de boodschappen te gaan doen bij de Jumbo in het dorp. Het is niet allemaal zo glitter en glamour als mensen verwachten. Althans, niet bij ons!

Wat is je grootste angst?
Dat er iets met mijn kinderen gebeurt. Ik heb mijn broertje op zeventienjarige leeftijd verloren, de pijn die daarbij komt kijken hoop ik nooit meer mee te maken. Ik heb enorm respect voor mijn moeder, dat ze ondanks dat grote verlies toch de kracht vond om door te gaan, iedere dag weer opnieuw. Het maakt niet uit hoe oud je kind is; je hoort je kind niet te overleven. Dat is gewoon niet natuurlijk.

Foto door: TwinFlame Photography (www.twinflame.nl)

Hoe ervaar je het om BN’er te zijn?
Ik weet niet beter. Ik ben daar samen met Frans in meegegroeid. Ik vind het ook helemaal niet erg als mensen me herkennen of aanspreken. Sommige fans van Frans, de fans van het eerste uur, zijn zelfs vrienden van ons geworden. Ik vind het helemaal geen probleem, ben er helemaal aan gewend! Wel houd ik rekening met de privacy van de kinderen. Zij hebben recht er op om op te groeien in een zo normaal mogelijke gezinssituatie. Daarom zal ik niet meer zoals vroeger iedereen zomaar verwelkomen. Zij hebben ook recht op hun rust. Dat moet je respecteren als ouders zijnde.

Waar gaan jouw nekharen van overeind staan?
Mensen die hun kinderen of dieren in de auto achterlaten op een warme dag. Vréselijk! Je vergeet je autosleutels niet, maar je kind of dier wel? Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Je weet toch dat die auto een oven wordt op warme dagen?
Of mensen die hun hond in het bos aan een boom binden. Daar kan ik écht niet tegen! Als je dan zo graag van je hond af wilt, breng hem dan op zijn minst naar het asiel, dan heeft het beestje nog kans op een nieuw leven. Ik begrijp dat gewoon echt niet.

MariskaMariska’s Favorieten

Favoriete kleding: Jeans.
Favoriete eten: Vietnamese loempia’s. Héérlijk!
Favoriete merk: Heb ik niet. Ik koop wat ik leuk vind.
Favoriete film: The Hobbit!
Favoriete boek: Alles van Saskia Noort. Fantastische boeken!

Waarop ben je het meest trots als je naar jullie kinderen kijkt?
Op alles eigenlijk, alle vier, alles wat ze doen! Ik vind ook alle leeftijdsfasen leuk! Toen mijn oudste zoons nog zo klein waren dacht ik vaak, bleven ze maar zo klein! Maar nu ze ouder worden denk ik: ook die fase is weer zo ontzettend leuk!

Waarop ben je het meest trots van jezelf?
Ik zeg altijd: als je niet van jezelf houdt, kun je ook niet van een ander houden. Ik ben er trots op dat alles hier thuis goed loopt .Ik ben wel een perfectionist, dat geef ik eerlijk toe. Als Frans kookt moet ik eigenlijk maken dat ik de keuken uit kom, anders ga ik me overal mee staan bemoeien, ha ha! Ik ben gewoon heel blij met ons leven en hoe alles loopt. Ik ben zelf opgegroeid in een groot gezin waarin iedereen zijn steentje bij moest dragen. Dat probeer ik onze kinderen ook bij te brengen.

Heb je een gouden tip voor andere moeders?
Adem in, adem uit! Ha ha! Dat zeg ik wel eens tegen mezelf als alles in het honderd loopt. Je moet gewoon doorgaan. Klagen helpt toch niet, ha ha!

Wat zijn jouw persoonlijke ambities?
Als de kinderen groot zijn, wil ik misschien ooit wel weer iets voor mezelf gaan doen. Wellicht iets in de kleding, daar heb ik veel affiniteit mee.

Als je een dag voor jezelf hebt, wat doe je dan?
Als de kinderen op school zitten, ga ik graag boodschappen doen, lunchen met een vriendin of ergens koffie drinken. Maar ik ben ook gewoon heel graag thuis; je zou mij wel een echte huismus kunnen noemen! There’s no place like home.

Als je als dier terug mocht komen in een volgen leven, welk dier zou je dan kiezen en waarom?
Een hond! Heerlijk lijkt me dat. Lekker wat rennen, languit liggen, af en toe een aai over mijn bol krijgen, zalig, haha!

Foto’s door: TwinFlame Photography

ALS je vader ziek is… Kim rent voor onderzoek naar de ongeneeslijke ziekte ALS.

image
Kim met haar vader

Ontmoet Kim. Moeder van twee zoontjes, getrouwd met Ruud. Een gelukkig gezin met alles er op en er aan. Hun leven werd vorig jaar op zijn kop gezet door het nieuws dat de vader Kim lijdt aan de ongeneeslijke ziekte ALS. Een enorme klap.

Kim: “De zoektocht naar wat er aan de hand was, duurde op dat moment al heel lang. Het is geen gemakkelijk proces om de ziekte vast te stellen. Daar gaan allerlei onderzoeken aan vooraf, en het uitsluiten van andere ziektes. Toch kwam de definitieve diagnose als een mokerslag.”

De ziekte maakt zich sluipend steeds meer zichtbaar. Aanpassingen aan de ouderlijke woning, fysieke symptomen, vermoeidheid en lage weerbaarheid tegen virussen.

“Het gaat met ups en downs. Mijn ouders zijn heel realistisch en houden zich tegelijkertijd enorm sterk. Het is een proces als gezin: iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. We lachen ook veel, op de een of andere manier krijg je soms het gevoel, laten we ook maar lachen,  want alleen maar huilen, daar schiet niemand iets mee op.”

In het afgelopen jaar ging Kim hard aan haar eigen gezondheid werken en viel 18 kilo af.

image
Kim met haar vader

“Het was niet gemakkelijk om mijn nieuwe levenswijze te blijven doorzetten, zeker niet na het nieuws over mijn vader. Je hebt toch de neiging om over te gaan op het oude vertrouwde emo-eten. Toch heb ik dat niet gedaan, daar ben ik best trots op. Ter ondersteuning van het afvallen begon ik ook onder begeleiding met hardlopen. In het begin dacht ik: waar begin ik aan? Ik had amper conditie. Maar inmiddels heb ik de smaak te pakken en biedt het hardlopen zelfs een uitlaatklep. Wie had dat gedacht!”

Langzaam ontstond het idee om het hardlopen in te zetten voor de stichting ALS. Op 7 juni gaat Kim meedoen aan de 5 kilometer ronde van Maastrichts Mooiste. Inmiddels hebben al meer dan 50 mensen haar gesponsord.
image

“Ik kan op mijn eigen manier helpen om geld in te zamelen voor onderzoek naar deze ziekte. Zodat deze vreselijke ziekte hopelijk ooit de wereld uit geholpen wordt. Mijn vader heeft me beloofd dat hij me op zal wachten aan de finish. Ik heb hem beloofd dit voor hem te doen. Een betere motivatie is er niet. Het zal emotioneel worden, maar ik vind het ook mooi dat ik dit mag doen. Inmiddels hebben mensen al meer dan €900,- gesponsord. Die steun uit allerlei onverwachte hoeken doet me enorm goed.”

Wil jij Kim ook steunen in haar strijd tegen ALS?

Hier kun je haar sponsoren: https://www.alsacties.nl/actie/kim

Chrisje interviewt: Emile Ratelband

Een tijd geleden interviewde ik Emile Ratelband over zijn werk, zijn kinderen, positief blijven en nog veel meer. 

Na Sterren Springen in het Water heb je  onlangs meegedaan aan Sterren Springen van de Schans. Hoe was die ervaring voor jou?

“Het was leuk, maar ook grensverleggend! Sterren Springen in het water vond ik hartstikke leuk om te doen. Voor Sterren Springen van de Schans heb ik hard getraind. Ik heb 3 weken lang elke dag 7 uur getraind. Je kunt namelijk achterwaarts vallen en je nek of rug breken. Een paar dagen voor de eerste opnames was ik er klaar voor! Ik had me kapot getraind en voelde me in staat om het te doen. Helaas zei de coach, Hans Paul, vlak voor de sprong, dat ik het niet moest doen. Wat een teleurstelling! Ik had alles er voor gegeven. Voelde me er ook echt klaar voor. Maar je moet luisteren naar de coach die je begeleidt. Die heeft er verstand van. Ik vond het wel echt jammer!”

Je werd bekend met NLP en met name TJAKKA. Hoe heb jij je verder ontwikkeld sinds die tijd?

“In 1986 bracht ik NLP naar Nederland. Ik heb twee jaar er over gedaan om de vertaalslag te maken van wat ik geleerd heb in Amerika. Al datgene wat ik sindsdien gedaan heb is eigenlijk een herhaling van mijn eerste werk. Ik heb in de loop der jaren wel mijn eigen ik ontdekt door NLP. Eerder was ik altijd bezig met het materiële, geld, spullen. Door NLP heb ik gemerkt dat ik meer op het sociale gericht ben. Er zijn groepen NLP’ers in Nederland die mij vijandig benaderen, omdat ik NLP niet ingewikkelder maak dan het is. Een methode die in feite zo simpel is, hoeft niet moeilijker gemaakt te worden dan nodig. Het wordt te theoretisch gemaakt. Ik houd het liever simpel en efficiënt.  De trend is tegenwoordig om alles ingewikkeld te maken. Niet alleen in NLP maar ook bij de overheid en in het zakenleven. Ik vind dat je zaken juist zo simpel mogelijk moet houden. Zo kom je sneller tot de kern.” 

Je bent een positiviteitsgoeroe. Vind je het nooit vermoeiend om altijd positief te zijn?

“Nee! Echt niet. Ik ben gewoon zo. Ik heb in mijn leven al zo veel ellende meegemaakt, als kind al, dat ik heb geleerd hoe positief zijn je kan helpen. Door positief te blijven, kom je overal doorheen. Toen ik nog een kind was, stierf mijn vader, met kerstmis. Kerstmis is dan ook een beladen tijd voor mij. Mijn moeder had totaal geen geld, we hadden dus ook geen geld voor een kerstboom. Dus hebben we een boom uit het bos gehaald. Die heb ik zelf versierd, met wasknijpers en stukjes gevouwen krant. Het was de mooiste kerstboom die ik ooit tot nu toe gezien heb. Ik weet uit ervaring hoe het is om arm te zijn en in de ellende te zitten. Ik weet ook uit ervaring hoe je er sterker uit kunt komen door positief te zijn!

Een van jouw lijfspreuken is “Zet je masker af, wees gewoon wie je bent.” wat bedoel je daar precies mee?

“Tegenwoordig lijkt het alsof het alleen maar draait om de buitenkant! Extensions, nepnagels, tattoo’s, piercings, botox, borstvergrotingen, noem maar op. Daar is niets mis mee, iedereen moet natuurlijk doen wat hij of zij zelf wil met z’n lijf! Maar vaak verwachten mensen volgens mij dat hun persoonlijkheid dan ook zal veranderen. Dat gebeurt niet. Je blijft wie je bent, van binnen. Mensen moeten hun innerlijk durven te laten zien. De buitenkant is niet zo belangrijk. Uiteindelijk gaat het er om wie je van binnen bent. Dat vind ik veel interessanter.”

Hoe ervaar jij het om bekende Nederlander te zijn?

“Het heeft voordelen, maar je betaalt er ook een prijs voor. Dat hoort er bij. Als jouw gezin morgen onterecht door het OM van het bed gelicht wordt, hoort niemand er iets van. Bij mij is het meteen voorpagina nieuws. Dat is de prijs die je betaalt voor het BN’er schap. Maar het heeft ook veel voordelen. Ik maak ook gebruik van mijn bekendheid om me hard te maken en in te zetten voor minderheden. De armen worden armer en de rijken worden rijker. Ik kan slecht tegen onrechtvaardigheid, daar zal ik altijd tegen in actie komen!”

Als je jezelf in drie woorden moet omschrijven, welke drie woorden zou je dan kiezen?

“Een lieve, zorgzame man.”

Je bent vader van 7 kinderen en echtgenoot van een supervrouw. Wat vind je de beste eigenschap van je vrouw?

“Dat ze me tegenspreekt. Dat is voor mij heel belangrijk. Ik heb overal wel een mening over, en onderbouw die dan ook. Maar ik kan – in tegenstelling tot wat veel mensen denken – ook goed luisteren en een debat voeren. Ik sta open voor tegengas. Sterker nog, dat heb ik ook wel nodig!”

Wat wil jij jouw kinderen meegeven?

“Dat ze zichzelf kunnen zijn en worden, dat ze zichzelf kunnen ontwikkelen binnen de kaders die ik voor ze mag creëren.  Mijn dochtertje van 5 en mijn zoontje van 3 gaan bijvoorbeeld naar twee verschillende basisscholen. We hebben bewust voor scholen gekozen die bij hun verschillende karakters passen. Het is wel wat lastiger met naar school brengen, maar het werkt perfect. Ze voelen zich beiden thuis op hun school en floreren. Daar doe je het uiteindelijk voor! Een van mijn zoons wilde bijvoorbeeld naar het gymnasium. Uit de CITO toets uitslag kwam het advies MAVO. Toch wilde hij naar het gymnasium. Ik dacht ook dat hij dat kon. Dus heb ik er voor gezorgd dat hij naar het gymnasium kon. En hij ging over! Maar in het tweede jaar zei hij, pap, ik heb er geen zin meer in. Toen wilde hij terug naar het VWO. Hij heeft het VWO met twee vingers in zijn neus afgemaakt, en kwam daarna voor mij werken. Nu runt hij een bedrijf met 20 man personeel in Frankrijk en is hij zeer succesvol. Hij doet het super! Ieder kind is weer anders; de kunst is om te kijken naar wat het kind goed kan en hem daar in te steunen.”

Je was de eerste public speaker in Nederland. Je bent veel gevraagd spreker in Duitsland, Turkije, Dubai, Rusland en sinds kort ook in Thailand en China. Hoe ervaar je het vele reizen? En hoe combineer je dit met je gezin?

“Mijn werk is mijn leven. Dat gaat voor. Het gezin komt op de tweede plaats. Dat is niet zo populair. Tegenwoordig draait alles om balans vinden. Ik zeg: balans vind je pas als je in de kist ligt. Ik zoek geen harmonie of balans. Mijn werk is daar te druk en te belangrijk voor. Mijn vrouw moet haar eigen leven leiden. Dat doet ze ook. Het is misschien heel traditioneel, maar het werkt voor ons. En dat is het belangrijkste!”

Is er iets in je carrière waar je achteraf gezien spijt van hebt? Zo ja, waarom?

“Nee. Ik heb nergens spijt van. Ik leef namelijk van dag tot dag. Aan het eind van de dag sluit ik af, en ga ik verder. Ik ben echt zo iemand die vandaag niet meer weet wat hij vorige week gedaan heeft. Ik leef met het moment. Ik leef nu. Spijt hebben is zo zonde van je energie. Ik heb heel veel gedaan, en dus ook heel veel fouten gemaakt. Maar al die fouten waren ook nodig voor mij om te komen waar ik vandaag ben!”

Welke van de NLP technieken vind jij de sterkste methode?

“Het veranderen van submodaliteiten. Die staat met stip op nummer één. Het helpt bij psychische klachten, bij angsten, depressies en in crisis. Het kan je weer overeind helpen!”

Je hebt ook veel boeken geschreven… zit er nog een boek in de pijpleiding?

“Ik heb inderdaad veel boeken geschreven, 18 stuks in totaal tot nu toe. Momenteel ben ik bezig met een boek voor de Chinese markt, “My Chinese Dream”.  Ik verwacht dat het deze zomer klaar zal zijn. Doordat ik in zo veel landen werk, maak ik veel mee. Maar ik pas me altijd aan aan de cultuur van het land waar ik werk. Zo mag je in Saoudi Arabië niemand zomaar aanraken of strak aankijken. Dat doe ik dan ook niet. Je moet respect hebben voor de cultuur van het land waar je verblijft. Rekening houden met culturele verschillen.”

Er zijn momenteel veel werkelozen in Nederland. Welke tip wil je aan deze mensen meegeven?

“Allereerst klopt het niet wat men zegt, er zijn geen 600.000 maar 1,5 miljoen werklozen in Nederland. Er zitten 600.000 mensen in de WW, 800.000/900.000 mensen zullen ongeveer in de bijstand zitten, althans dat is een schatting, daar geven ze geen cijfers van prijs. Dan zijn er nog 80.000/90.000 mensen die in de deeltijd WW zitten. En dan heb ik het nog niet over de ZZP’ers die geen volledige werkweek rond krijgen of de huisvrouwen die wel willen werken, maar er niet eens aan durven te beginnen om te solliciteren, omdat ze toch weten dat er geen werk is. De overheid faalt, the system sucks. Mijn tip: Zelf aanpakken! Mensen moeten meer op zichzelf en hun landgenoten gaan vertrouwen. Er moeten collectieve systemen komen, om op grotere schaal werk te zoeken. Mensen moeten niet schromen om zich hierbij aan te sluiten. De VVD zou zoiets moeten promoten. Socialisten staan niet meer voor socialisme, liberalen staan niet meer voor liberalisme. Ik predik een revolutie, maar het volk is daar nog niet klaar voor.”

Er is momenteel veel te doen in de media over pesten. Wat is jouw mening daar over?

“Pesten heeft een functie. Het is er om kinderen te leren om te gaan met het leven. Het leert je assertief te worden, voor je zelf op te komen. Het is een leerschool voor kinderen. Later in je leven krijg je er vaak ook mee te maken; of het nu als tiener is of als volwassene, door je baas bijvoorbeeld. De sterkste mensen nu werden vroeger als kind gepest. Je kunt er heel sterk uit komen. Het is net als met klimrekken. Vroeger had je klimrekken, en als je daar uit viel, liep je wat schaafwonden en een buil op. Toen werd gezegd; dat is te gevaarlijk! Nu ligt onder elk klimrek een mat. Zodat je je geen pijn doet als je valt. Maar misschien is dat juist niet goed, begrijp je? Misschien is juist het doel van een klimrek dat je leert hoe je goed moet klimmen, omdat je ervaart dat het pijn doet als je valt. Natuurlijk is het vreselijk wat sommige jongeren meemaken. Daar ben ik ook geen voorstander van. Maar het normale plagen en pesten hoort bij het proces dat jongeren doormaken om op te groeien tot assertieve volwassenen. Van tegenslag word je sterker.”

Ten slotte: Zijn er nog misverstanden over jou die je de wereld uit wilt helpen?

“Iemands werkelijkheid is altijd een tweede interpretatie van de werkelijkheid. Een oordeel vellen is erg gemakkelijk. Vaak is het onwetendheid van mensen. Als iets vragen oproept, zeggen die vragen vaak iets over jezelf. Het enige wat ik doe is challengen, uitdagen.”

Meer informatie over Emile vind je op zijn website: http://www.ratelband.com.

Je kunt Emile ook volgen op Twitter: @EmileRatelband