Categorie archief: Chrisje quotes

Ook zo wintermoe?

image

Advertenties

Ik maak niet vaak ruzie…. maar….

Ik maak niet vaak ruzie. Echt niet. Sporádisch. Maar als ik ruzie maak, dan doe ik het ook goed. En goed betekent in mijn geval (wie zich erin herkent mag zich melden): met heel wat oude koeien, gesnotter, voldoende stemverheffing en een argumentenstroom die zo onontkoombaar en snel langs dendert dat iemand erg knap is als hij die nog feitelijk op waarheden kan controleren.

image

Waar ze vandaan komen, die argumenten, verwijten en oude koeien? Al sla je me dood. Fysiek voel ik ze ergens vanuit mijn tenen omhoog kruipen. En het probleem is: als ik eenmaal een keer echt boos word, raak je nog niet zo makkelijk van me af. Dan bijt ik me vast als een valse poedel en ga ik door totdat alles er uit is.

Oh, en totdat ik gelijk heb gekregen. Want uiteraard word ik alleen boos als me Groot Onrecht is aangedaan, of als ik zeker weet dat ik gelijk heb en verdien, maar het niet krijg. Wat dan weer gelijk staat aan Groot Onrecht natuurlijk.
Maar afgezien van die paar Valse Poedel incidenten per jaar ben ik heel gemakkelijk om mee samen te leven.

Vraag het maar aan mijn echtgenoot: hij zal me gegarandeerd gelijk geven.

WhatsApp Man versus Vrouw

Ik WhatsApp graag. En veel. Ik ben tevens een fanatiek gebruiker van de bijbehorende smileys. Uit nader onderzoek (van mijn eigen telefoon) is gebleken dat ik bijna bij elke zin die ik typ wel een smiley er aan toe voeg om, tja, extra weer te geven wat ik voel, vermoed ik.
Ik typ ook geen korte zinnen. Nee, het zijn hele epistels. Ik ben niet voor niets schrijfster natuurlijk. Eerst tikte ik heel veel zinnen achter elkaar, en verstuurde ze allemaal apart, totdat ik van mijn echtgenoot te horen kreeg dat zijn telefoon van al die losse berichten letterlijk van zijn bureau af was getrild. Sindsdien combineer ik alles wat ik wil zeggen in één appje.

image

Probleem is dan alleen, als je meerdere vragen stuurt, en je krijgt een “Oké.” terug, je nog niet weet waarop hij oké zegt. Dus dan moet je wel weer een appje sturen, om te vragen wat hij bedoelde met oké.

Sommige vrouwen die ik ken worden er gek van. Stuur je een prachtig verhaal met veel gevoel en hartjes en zo, krijg je “dank, tot straks” terug. Niets zo teleurstellend als zo’n kort, efficiënt mannen antwoord. Zonder smileys.

Maar in plaats van je daar aan te gaan lopen ergeren, kun je het ook in je voordeel gebruiken, bijvoorbeeld door er stiekem en zeer terloops een vraag zoals “Jij kookt vanavond toch?” tussen alle andere vragen in te zetten. Kun je meteen testen of hij wel echt leest wat je geschreven hebt.

Ik heb dit overigens uiteraard van een kennis gehoord, en zal in het geval van een confrontatie met mijn echtgenoot altijd ontkennen dat ik dit zelf bedacht heb en regelmatig probeer.

Ouder worden we allemaal: Volwassen is een heel ander verhaal.

Gisteren werd mijn echtgenoot veertig. We vierden dat zoals we bijna alles vieren in het leven: met onze vrienden en familie.
Tijdens dat feest kwam het onderwerp leeftijd natuurlijk nog al eens voorbij. Een aantal uit de groep waren de veertig al gepasseerd, een aantal nog niet. “Weet je nog, vroeger?” verzuchtte ik tegen een vriendin. “Toen vonden we iemand van dertig al OUD.” Ze knikte.  “Stokoud.”

image

Ik ging er over na denken. Ik ben nu zelf vierendertig, maar ik voel me niet veel anders dan toen ik twintig was. Wat zelfverzekerder wel, meer levenservaring ook, maar volwassener? Mwah. Niet echt. Ik geef nog steeds graag feestjes, ga graag naar feestjes, plan graag feestjes, en zo verder. Ik kan nog net zo hard en onbedaarlijk de slappe lach krijgen als toen ik vijftien was, ik kan me ergens op verheugen als een klein kind, kan genieten van een goed gesprek maar ook heerlijk oppervlakkig doen, als het zo uitkomt.

Ik moet nog steeds lachen om Elmo, de muppets, en als ik met ons kind een animatie film kijk zoals Madagascar, lig ik soms nog harder in een deuk dan Kind. En als u denkt dat ik alleen paardje en vliegtuigje met Kind speel wegens goed ouderschap, dan moet ik u teleurstellen: daar zit ook een aanzienlijk deel eigenbelang bij.

Wanneer word je volwassen? Wanneer ben je officieel oud? Misschien ben ik in ontkenning, maar ik vind mensen er tegenwoordig ook veel jonger uitzien. Mijn moeder ziet er nu, jaren later, nog altijd jonger uit dan hoe ze er uit zag op mijn communie foto’s. Toen was de kledingstijl veel ouwelijker: degelijke rok, schoudervullingen tot naast de oren. Vroeger zag iemand van zeventig er al uit als een bejaarde (qua kledingstijl en permanentje dan), tegenwoordig kan ik vaak het verschil niet meer zien tussen iemand van vijftig of vijfenzestig. Iedereen wordt steeds moderner oud. Worden wij de instagrandma’s van de toekomst?

Ik peins er nog even over door. Is leeftijd dan echt niet meer dan een nummer? Blijf je je van binnen echt altijd zo jong voelen? De tijd gaat al zo snel… Ik kan me nu niet voorstellen dat ik me over tien jaar veel anders of ouder zal voelen dan nu.

Ik ga er over nadenken. Althans, nog even. Niet te lang, want voor je het weet ben ik ook veertig. Of zeventig.

Vrouwendingetje

Je kent het misschien wel: je bent op zoek naar een pincet. Die zoektocht leidt je naar de slaapkamer, waar je bij het zoeken in kasten twintig andere dingen tegenkomt. De was die nog gevouwen moest worden: oh, die kan ik ook snel nog even doen. Voor je het weet ben je je kledingkast aan het uit sorteren, heb je de badkamer tussendoor gepoetst, en kom je beneden met alles behalve die pincet.
“Wat ging ik nou eigenlijk boven doen?” vraag ik dan wel eens hardop aan mijn spiegelbeeld, maar zij weet het meestal ook niet.

image

En iedere keer weer denk ik: nu is het afgelopen! Vanaf nu ga ik het niet meer doen. Vanaf vandaag ben ik een zeer gestructureerd en goed georganiseerd mens die zich niet laat afleiden door ieder klein dingetje. Vanaf nu ga ik mindful zijn, en zen, en relaxt. Ik ga goed plannen, dingen bijhouden, de kasten op orde houden.

Meestal lukt dat ook wel.

Totdat ik een onafgemaakt fotoalbum tegen kom en de zoektocht naar de resterende foto’s begint, waardoor ik er via diverse omwegen achter kom wat voor fascinerende zaken er nog op zolder liggen. Of totdat ik het weer vergeten ben.

Voornemens… of eh…

image

Psst… Heb jij ze nog, je goede voornemens? Of liggen ze al weer achter je?

Het slechte nieuws: de meeste goede voornemens blijven bij hun naam: voornemens.

Het goede nieuws: je hebt nog een heel jaar voor je liggen om je doelen waar te maken. Dat hoeft niet per definitie op 1 januari te starten. 1 februari mag ook, of 1 maart.

Mamantwoorden

image

Moeder zijn is super leuk. Er is niets mooier dan je kind te begeleiden en te zien opgroeien.

Maar… als moeder krijg je vaak honderden vragen per dag. Zeker in de waarom fase vliegen de vragen je om de oren! In deze quote een samenvatting van de gemiddelde antwoorden die je zoal geeft aan je kind op een dag.

Welke vragen vind jij het moeilijkst te beantwoorden? Wat is de grappigste vraag die jij ooit van je kind gekregen hebt?

Moeder

image

Moeder zijn is de zwaarste, en vaak meest onderschatte taak ter wereld. Als moeder ben je coach, bied je troost, advies (dat vaak toch niet gevolgd wordt!), probeer je je kind zo goed mogelijk te begeleiden in het opgroeien tot een zelfstandig denkend mens met eigen normen en waarden. Het is de zwaarste, maar ook mooiste taak die er is. Vanaf de eerste seconde en de eerste ademhaling ben je onvoorwaardelijk en voor altijd verbonden aan je kind. Hulde aan moeders!