Chrisje interview with Cindy Foster: the best lesbian comedian!

maxresdefaultCindy Foster, comedian from the USA, got famous overnight with her hilarious video’s about Lesbian Life. I was lucky enough to interview this funny lady with a huge heart, all across the ocean!

At what age did you find out you were funny?
“I found out I was funny back in highschool! I was voted class clown and spent a lot of time in detention, ha! My mother was pretty strict so whenever I was in detention, she would not pick me up and I would have to walk all the way home afterwards. I always loved making kids laugh: I’d walk through the halls and do “the goat”.”

Can you do the goat for me please?
“Sure, but then you have to do it too so we can bond!”
Okay! I will!
– Cindy does an incredible imitation of a goat – I laugh hysterically and forget my next question instantly.

33734884_10215519253524097_2764570384287137792_nWhen did you come out of the closet as a comedian?
“Ha, you had me there for a second! I came out of the closet as a comedian five years ago. It’s really not long ago, is it? Before that I used to work as a social worker and a preschool teacher. My neighbour told me about a stand-up class on Monday nights for a couple of weeks, and I decided to take it. We did a stand-up show at the end of the class. That’s when I really got the bug.”

I knew right then: this is what I want to do.

“I started booking some shows. The videos that I made actually started out accidentally! The first one I did was when they decided in Indiana, you didn’t legally have to serve gays if you were religious. So I thought about it, while I was in my car in Massechusets and I had in my mind, if I went to go get pizza, how would they know I was a lesbian? Would there be some sort of a test? So I sat in the car and did my little video for my friends, and I posted it on Facebook. A day later, my son said: “Your video has 5000 views!”, so it started to get picked up. People started sharing the video. It went viral. Within a few days it went up to 400.000 views. Then I started doing more video’s. Thats how I came up with Lesbian camping season. The video’s are mostly improvisation. I don’t have a script in mind before, I just talk about what comes up in my mind.”

Your video’s are hilarious! How do you manage to keep a ‘straight’ face while recording them?
“I get in a weird place where I am really really into it, you know? The lesbian meditation video for example was recorded in my daughter’s room, cause her room is so much more zen than mine, and then I did it and I was laughing really hard on the inside. By the way, my daughter saw it on Facebook later and she was like “What were you doing in my room?!” She was a little annoyed with me, but it was for a good cause.”

32186731_10215397083149914_5223738129625645056_nYou have a huge fanbase. You are working fulltime as a commedian now?
“I just stopped doing all of it. Now I only do comedy. This was really my dream. I am waiting to make my millions yet, though, haha! But yes, I’m doing more and more shows. I don’t have a manager yet, so it’s a lot of work. I will probably get to the point where I will need a manager.

Things have really picked up over the last year in a way that I didn’t see coming. I’m also getting recognized more now, that’s so bizarre, but I love meeting new people. I love doing pictures and talking to people. Before and after my show. I love that! What you see is what you get with me. And I love connecting with people and getting to know new people.

Provence town for example was really fun. This woman came to me late at night at a bar, asking me where my friend got her pizza. She was hungry for pizza I guess! But then she found out it was me and she lost it! She took me to meet her wife. Turns out I was on their “celebrity list”! I was her “pass”! So I was apologizing laughing, and her wife was like “it’s fine, I’m actually gonna get laid well tonight,” haha!”

Are you planning to visit the Netherlands any time soon?
“You know, I really am like a gipsy. I let my passport expire. I had been without a car since February. I borrowed cars, rented cars… I did actually get a car, finally, today. I am kind of chaotic and really easily distracted, usually I am just all over the place. I can yell squirrel! in the middle of something and bam! I am on a another project. It’s actually a funny story, we were once in school because there were some suspicions that my daughter would have ADHD. She didn’t though, but in that meeting I was diagnosed with ADHD on the spot, haha! I definitely believe I have ADHD. My mind is always bouncing all over the place.”

I think many of the most creative people have ADHD.
“Oh definitely! I do meditate now though. Not in an ‘ooohhmmmmm’ kind of way. I just sit in the garden or in nature. That calms me down. Oh, look, I forgot to answer your question! Hahaha!”

I forgot it, too. I’m an ADHD interviewer.
“Hahaha! What was it again? Oh yeah: when will I come to the Netherlands! Well, when you find a venue and agree to be my Dutch tourguide, I will for sure come to the Netherlands.”

On it!

18527522_10212310533948113_2009558852133357693_nWhat was the most negative experience you ever had being a lesbian?
“Let me think… well, it actually wasn’t even really horrible, but just really weird. I was eating icecream in Nothampton, Massachussetss, which is usually a really gay-friendly place. I was sitting on the sidewalk, just eating my icecream with my former girlfriend. These guys drove by in their car and they were shouting ‘Fucking dykes!’ out of the car window. So weird! I just kept eating my icecream, kind of flabbergasted by what just happened. I really haven’t had much bad reactions to be honest. But I know that’s not the case everywhere!”

Part of why I do what I do is to make people aware, there’s lessons to be learned in much of my content. I do what I do to to open up eyes. When you do it with comedy, people have their guard down. I hope to open up minds.

“I really do hope that I open up minds, and I love connecting with people, like this! I am here talking to you all the way over there in the Netherlands, that’s just beautiful, we get to connect. Facebook can be isolating, but in a way it can also be really connecting.”

Have you ever experienced stage fright?
“You know what’s silly? Before every show I get really really nervous, I start to feel like I have to pee all the time, I’m like a cat with a urine infection. Seriously, before a show you can picture me as a a cat with a urine infection on the litter box, peeing just a little every three minutes.”

But the second I get on stage it’s gone. I get really calm. Totally grounded. It’s my form of zen.

“I still curse myself before, I think what if, I start rewriting stuff. But when I get up there I know what to do.”

What was the most special moment in your carreer so far?
“It was a benefit show at my old highschool. I knew all these people, I grew up there, with them. Friends came, their parents came. All the people of my past were there. It was really cool, I did a lot of jokes about what the town was like back then. It was a benefit for the highschool band by the way, which is funny because I was never in the band in highschool. The band played on the bleachers and I was the girl who smoked weed under the bleachers, haha!”

We know you can’t throw or catch a ball and that you automatically duck when a ball is coming your way. Is there any other type of sports you really do like?

“I played field hockey in high school for like a year, I wasn’t good at it. In my heart I really want to be athletic, but honestly: I’m just not. I do like walking, hiking, but not on a mountain, haha! I like being on a boat, but I don’t like to do anything on it.”

Basically, you just want to go on a cruise?

“Haha, yeah! Totally! Wait, my daughter just reminded me of something! I do like to swim in the ocean, and she says proudly that I can do that all by myself. Haha! I am quite clumbsy! For example, we were on vacation in seaworld once, I just tripped, fell and broke my arm. It was actually hilarious, people were stepping over me all annoyed, like “Get out of the way, lady!” and the cleaning lady was sweeping around me!”

What do you want to say to the people in the Netherlands?

“I really just want to thank everyone for their support and I hope you will watch my video’s… and that I’ll be able to visit the netherlands soon!”

Cindy’s video’s en informatie over haar optredens vind je hier.

Interview met Kamilia (24) over haar nieuwe track “Samen zijn”

Voor de mensen die je nog niet kennen: Wie is Kamilia?

“Mijn naam is Kamilia en ik ben een singer/songwriter. Ik ben van Marokkaanse afkomst en ik ben 24 jaar. Ik ben in Enschede geboren in 1993. Verder ben ik opgegroeid in Rotterdam: daar heb ik ook mijn muzikaliteit ontwikkeld. Mijn relatiestatus is samenwonend met mijn vriendin.”

Jouw track “Samen zijn” komt vandaag uit. Gefeliciteerd! Hoe is de track tot stand gekomen?

“Dankjewel! De track is in samenwerking met de bekende producer Monsif tot stand gekomen. Hij stuurde mij een opzetje, een demoversie, zoals dat heet) en daar begon mijn vriendin lollig op te zingen “ik zag je staan in de regen” aangezien ik op dat moment geen inspiratie had en het toevallig op dat moment aan het regenen was. Nadat zij met dat zinnetje kwam heb ik de track in de auto verder geschreven, onderweg naar de studio van Monsif.”

Wat is het verhaal achter de track?

“Het verhaal gaat eigenlijk over mezelf en mijn vriendin. Ik ben zelf twee jaar geleden uit de kast gekomen; daar kwamen heel wat obstakels bij kijken. Daardoor ontstond er ook een druk op mijn relatie. De boodschap achter mijn liedje is dat je lekker jezelf moet zijn, ongeacht wat of wie je bent. Stand up for who you are and what you believe in. De message is dat je niet moet opgeven en samen moet zijn/blijven, no matter what!”

Kunnen we meer van jou verwachten binnenkort, gaan we je ergens zien optreden?

“Ja zeker! Mijn videoclip komt volgende week uit. Ook ben ik bezig met een Nederlandse EP dus er volgen nog meer leuke nummers. En heel misschien sta ik 22 juli op Kwaku festival in Amsterdam.”

Je hebt zelf een relatie met een vrouw. Identificeer je jezelf als lesbisch? Hoe reageerde jouw omgeving op jouw coming out?

“Klopt. Ik ben nu twee jaar samen met mijn vriendin. De meerderheid van mijn omgeving reageerde positief, alleen mijn ouders hebben er erg veel moeite mee gehad, nog steeds wel.”

Durven jij en je vriendin hand in hand over straat? Hebben jullie wel eens negatieve of juist hele positieve reacties gekregen?

“Wij durven allebei hand in hand over straat te lopen. Tot nu toe en hopelijk in de toekomst hebben wij daar geen nare ervaringen mee. Wij krijgen juist hele positieve reacties op straat.”

Wat zou er volgens jou in Nederland moeten veranderen om Nederland tolerant(er) te maken?

“Communicatie is key! Er moet meer gepraat worden met jongeren en ouders. Heel veel dingen worden ontkend, niet gezien, of wil men niet zien.”

We zijn heel benieuwd naar je track! Waar kunnen we deze downloaden?

“Mijn track is zojuist uitgekomen op spotify/applemusic. Dit zijn de links:

Spotify :

Apple music:

Kamilia: Heel veel succes met je muzikale carrière!

Zo stap je uit een verwoestende relatie: gastblog door psychotherapeut Fabio

Een verwoestende relatie loslaten: hoe doe je dat? In deze gastblog geeft psychotherapeut en medium Fabio je tips en een stappenplan.

Dagelijks verneem ik hoe zowel mannen als vrouwen vastzitten in een verwoestende relatie. Ze weten niet hoe ze hiermee moeten omgaan of hoe ze de knoop kunnen doorhakken om zo naar bevrijding toe te werken en zich los te koppelen van de relatie die niet goed voor hen is.

Of je nu een relatie hebt met een narcist, iemand die verslaafd is of met iemand die een andere vorm van een persoonlijkheidsproblematiek heeft, op een bepaald moment is deze vorm van ‘relatie hebben’ uitputtend waardoor je geen energie meer hebt.

Iedereen die hier mee te kampen heeft stelt zich ongetwijfeld de vraag: hoe heeft mij dit nu kunnen overkomen? Hoe kan dit nu dat ik me zo heb laten lam leggen zonder een halt te roepen.

Dit zijn allemaal vragen die een begin signaal betekenen dat je er nu iets aan moet doen. Verwoestende of vernielende relaties zijn erg complex en zijn niet altijd makkelijk te begrijpen en zelfs vaak onpeilbaar.

Wat doe je eraan? Wat kan je ondernemen? Met deze blog wil ik jullie het één en ander toelichten over dit onderwerp.

Kies voor jezelf

Van zodra je beseft en inziet dat je in een vernielende relatie zit is de eerste stap om voor jezelf te kiezen. Je zult een balans moeten opmaken en eens nagaan voor jezelf wat er precies misloopt en wat er voor jou anders kan.

Voor jezelf kiezen is niet altijd makkelijk, schuldgevoelens tegenover jouw partner kunnen snel de bovenhand nemen. Toch is het belangrijk dat je de stap zet met het oog op het ‘genezen’ van het mentaal misbruik dat je geleden hebt.

Vaak wordt me de vraag gesteld: “Fabio, hoe kies je nu eigenlijk voor jezelf?” Wel ik zal jullie hier een aantal tips meegeven die ik zelf ook al heb toegepast in de praktijk.

  • Open communiceren.
  • De dingen niet laten aanmodderen.
  • Eerlijk zijn wat het met jou doet.
  • Een time-out inlassen (Op deze manier kan jouw partner ook nadenken en heb jij alle ruimte om je emotioneel te gaan loskoppelen).
  • Zelf een coach of psycholoog onder de arm nemen.
  • Voet bij stuk houden (anders neemt jouw partner je niet serieus).

Heb je besloten om er een punt achter te zetten? Verbreek dan alle mogelijke vormen van contact. Ga niet in op zijn/haar berichten en blijf ook steeds je grenzen aangeven.

Een kwestie van gewoontes

Als je beseft dat alles een kwestie van gewoontes is dan ben je al een heel eind ver. Tenslotte is samen zijn met iemand gedurende een aantal jaren niet iets dat je van vandaag op morgen afbreekt. Er zijn intussentijd heel wat gewoontes ontstaan die ook heel erg snel eigen worden aan ons. Hierdoor is het eens zo moeilijk om de relatie te verbreken.

Deze gewoontes zijn dan ook niet makkelijk te doorbreken waardoor het van uiterst belang is dat je nagaat waarom je niet voor jezelf kan kiezen. Veel voorkomende problemen die ik in mijn praktijk verneem van cliënten:

  • Ze denken dat ze de partner financieel nodig hebben.
  • Ze hebben angst dat ze niet alleen kunnen zijn (hierdoor vervaagt de autonomiteit).
  • Hebben angst omdat er kinderen in het spel zitten (vaak zijn kinderen het slachtoffer van één van de manipulerende ouder).
  • Willen zorgen voor de ‘ongezonde houding’ van de partner (vaak gaat dit gepaard dat de zorgzame persoon zelf heel wat dingen heeft meegemaakt in het verleden en deze zorg dan ook op zich wilt nemen).
  • De partner heeft een persoonlijkheidsstoornis.
  • De partner dreigt met zelfmoord.
  • De partner gaat vreemd (in de hoop jouw op die manier niet te laten gaan zodat je nog wat afhankelijker wordt).

Bovenstaande problemen komen dus ook heel vaak voor. Van zodra je één of meerdere van deze dingen verneemt of meemaakt in jouw relatie dan is de relatie niet meer gezond. Vanaf dat moment is het belangrijk om voor jezelf te gaan kiezen en de gewoontes die je hebt ontwikkeld doorheen de jaren ook te gaan loslaten.

Beslissen om de relatie stop te zetten

Deze beslissing is niet de makkelijkste die er is en gaat dan ook gepaard met onzekerheid en angst hebben om er alleen voor te staan. Deze mensen staan niet stil bij de ernst van de situatie omdat ze dusdanig de gewoonte hebben om te leven in het mentale misbruik van hun partner. Het basisfundament van ‘een gezonde relatie’ hebben is een vraag die niet meer gesteld wordt want de dagelijkse beslommeringen (gewoontes) komen hier op de eerste plaats.

Het is zeker niet simpel om de knoop door te hakken maar het is ook niet onmogelijk. Je hebt doorheen de relatie een onveilige ‘hechtingssysteem’ ontwikkeld waardoor jouw partner jouw zwakheden van in het begin al door had. Hechtingssystemen komen voort uit ons verleden: wat wij hebben meegemaakt en hoe wij onze opvoeding hebben ervaren, zijn belangrijke punten om naar te kijken. Hechtingsproblemen komen altijd vanuit een moeilijk verleden, daarin hebben wij nooit echt geleerd om voor onszelf op te komen en hebben wij nooit een veilige manier van leven kunnen ervaren. Dit kan ook vanuit een allereerste relatie voorvloeien die wij als zo extreem pijnlijk ervaren hebben maar kan ook voortvloeien uit een gebrek aan liefde van de ouder/ouders, verstoten op school, er nergens bij horen, enzovoort…

Ook wanneer dat je dit kan inzien is de stap ‘makkelijker’ te zetten tot het verbreken van de relatie. Op deze manier weet je ook vanwaar het komt. Veel mensen zijn zich niet altijd bewust vanwaar sommige dingen uit kunnen voortvloeien. Nu kan ik jullie wel meedelen dat het vaak voorvloeit van ons verleden.

Het beëindigen van de relatie

Hier gaan we een stappenplan overlopen hoe je op een goede en constructieve manier de relatie kan beëindigen.

Als je zover bent om de relatie te beëindigen, neem deze verantwoordelijkheid dan ook volledig voor jezelf. In veel gevallen wachten mensen tot hun partner zelf de relatie zal verbreken: zo hoeven zij niet uit hun comfortzone te stappen.

  • Spreek met je partner hierover dat je dit wenst te stoppen en voer dit gesprek dan ook face-to-face. Reden hierachter is dat wij op die manier de dingen meer kunnen toelichten, onze partner zijn/haar vragen kunnen beantwoorden als er dingen onduidelijk zijn. Bij een facce-to-face gesprek is de non-verbale communicatie ook belangrijk.
  • Maak het niet uit via sms, facebook, whatsapp, enzovoort… Er is niets zo erg en onvolwassen om het op deze manier te doen! Behandel elkaar met respect en heb ook respect voor elkaars keuzes.
  • Een relatie beëindigen zorgt er altijd voor dat emoties de hoogte ingaan en niemand zit erop te wachten om gedumpt te worden. Het feit dat jij de vernielende relatie inziet en er ook mee wilt stoppen is de kans vaak ook groot dat jou partner zich niet bewust is van de destructieve relatie. Daarom is het belangrijk dat je uitlegt waarom je deze stap wenst te zetten.
  • Zeg de zaken eenmalig en val niet steeds in herhaling van wat er wel en niet goed ging. Op deze manier start je een welles-nietes-spelletje en zullen jullie mekaar ongetwijfeld weer overhalen om mekaar toch terug een kans te geven. Op deze manier geef je valse hoop.
  • Beloof je partner niet “wij zullen vrienden blijven”, hij/zij zal hoop koesteren. Vaak doen mensen dit omdat ze de situatie en de gevoelens van hun partner willen verzachten.
  • Laat de ‘friends with benefits’ buiten schot. Door intimiteit te onderhouden na een relatiebreuk loop je het gevaar dat oftewel jij of je partner terug gevoelens gaan koesteren. Dit wordt een kat en muis spel en zo voorkom je mekaar om verder te gaan.
  • Accepteer de beslissing of jij er nu een punt achter stelt of je partner. Belangrijk is dat je acceptatie toont en dat je niet in tranen uitbarst in de hoop dat hij/zij van gedachten verandert.
  • Accepteer jouw rouwproces en dat je de komende dagen en weken nog wel hartzeer kunt ervaren en het gemis wel eens de kop op kan steken. Het is een normaal gegeven.
  • Denk niet dat je mekaar ‘nodig’ hebt. Liefde laat zich niet dwingen en maak jezelf of je partner ook niet wijs dat jullie de enige zijn/waren voor mekaar. Dit behoort ook in het stuk ‘gewoontes’ die jullie gezamenlijk gedeeld hebben.

Ik wens jullie veel succes en liefde toe. Moest je overhoop geraken met het lezen van mijn blog of je zou ergens wat meer diepgang in willen hebben.

Dit artikel is geschreven door medium Fabio. Neem zeker ook een kijkje op de andere blogberichten. Daar kan je allerlei informatie terugvinden over spirituele en relationele thema’s.

Lees het originele artikel hier.

Mensen die tegen hun huisdieren praten…

Mensen die tegen hun huisdieren praten. Ja, ik geef toe: ik ben er ook zo een.

Als ik thuis kom begroet ik mijn hond en kat. Ik vertel mijn hond dat hij een lief hondje is, als hij komt nadat ik hem roep. Niet alleen omdat hij mijn commando’s lang niet altijd zo braaf opvolgt, maar ook omdat ik heb gelezen dat honden letterlijk een stress verlagend geluksstofje in hun hersens aanmaken als je met een vriendelijke stem tegen ze spreekt.

Het hebben van een kat of hond verlaagt bovendien je bloeddruk, verbetert je welbevinden en reduceert stress bij mensen. Even een vriendelijk woord tegen je dier zeggen is dus wel het minste wat je terug kunt doen, als baas zijnde. Voor wat hoort wat.

Daarbij heeft mijn hond de neiging om heel wijs te gaan kijken als ik op vrolijke toon tegen hem praat. Zijn hoofd draait dan zo, dat het soms bijna lijkt alsof het er af gaat vallen. Dat vind ik elke keer weer grappig.

Mijn kat negeert overigens structureel alles wat ik zeg. Ze negeert me sowieso, behalve als ik paté uit de koelkast pak. Toch praat ik ook tegen haar. Want ooit kende ik een kat die op alles wat je zei antwoord gaf, en ik heb de hoop nog niet opgegeven dat zij dit ook gaat doen.

Mensen die tegen hun huisdieren praten zijn overigens vaak hele lieve mensen, heb ik geleerd. Daarbij is het hebben van huisdieren ideaal tegen eenzaamheid: er is altijd iemand thuis die blij is om je te zien (en de kat is er ook.)

Dierenpraters zijn dierenvrienden, en dierenvrienden zijn vaak ook lief tegen medemensen.

Dat is mijn conclusie, en daar zult u het mee moeten doen.

Burn-out: de wereld door een waas

Er wordt zoveel gezegd en geschreven over het begrip burn-out: het zou een hype zijn, mensen zouden veel te snel roepen dat ze een burn-out hebben.

Ja, het lijkt nu inderdaad veel vaker voor te komen. Maar dit kan ook te maken hebben met de hoeveelheid aan keuzes die onze generatie heeft, de crisis en het feit dat mensen sinds de crisis met minder uren meer werk moeten verrichten. Of simpelweg met het feit dat er minder taboe heerst en mensen er dus vaker openlijk voor uit komen dan vroeger. Wie zal het zeggen.

Ik zelf heb een burn-out gekregen in december vorig jaar. Opeens kon ik geen antwoord meer geven op vragen van mensen: ik, die daarvoor overal ja op zei.

Opeens kon ik geen drukte meer aan: ik, die altijd de drukte juist op zocht en het niet druk genoeg kon hebben. Mijn hoofd leek te ontploffen; zelfs een bezoekje aan de supermarkt zorgde al voor hevige paniek.

Dat is overigens een minder besproken onderwerp; de symptomen van een burn-out. Voordat ik zelf een burn-out kreeg, dacht ik dat een burn-out hebben inhield dat je alleen nog maar kon huilen en slapen. Nu zijn dat zeker wel symptomen, maar lang niet de enige.

Een korter lontje, geheugenproblemen, paniekaanvallen, hoofdpijn, buikklachten, duizeligheid, hyperventilatie en slaapproblemen hoor je veel minder over, maar zijn net zo heftig.

Ook een depressie ligt op de loer; daar zit je dan met je verantwoordelijkheidsbesef en je perfectionisme: thuis, op de bank, als een bang, ziek vogeltje. Je hebt zoveel verantwoordelijkheden en opeens kun je amper nog iets aan. Als iemand aan je vraagt of je volgende week wil afspreken, moet je van triestheid bijna lachen: je weet immers niet eens wat je vanmiddag kunt!

Er bestaan heel veel “oplossingen” voor een burn-out: gedragstherapie, meditatie, wandelen, rustgevende middelen om te slapen, etc. Ook online beloven veel bedrijven dé oplossing voor je te hebben, als je je inschrijft voor een tien weken durend peperduur programma bijvoorbeeld.

Want uiteraard wil iemand met een burn-out er zo snel mogelijk weer van af: er wordt handig ingespeeld op het karakter van de persoon met de burn-out: zelfs in het herstel willen we zo goed mogelijk zijn.

Het antwoord is niet zo simpel. Dé instant oplossing bestaat ook niet. Het herstel heeft tijd nodig. Als je een burn-out hebt ben je vaak maanden of zelfs jaren over je eigen grenzen heen gedenderd: dat herstel je niet in een paar weken.

Je zet soms twee stappen vooruit en weer drie terug. Je wil soms de haren uit je hoofd trekken omdat je je gewoon weer “normaal” wilt voelen, zoals voor je burn-out. Maar dat gaat niet. Dat accepteren is misschien wel het moeilijkste van een burn-out.

Ik ben nog herstellende, en daar ben ik me volledig bewust van. De ene dag kan ik me al best aardig concentreren en de andere dag lukt dat voor geen meter. De ene dag kan ik de drukte best aardig aan, de andere dag wil ik al huilend weg rennen als er drie mensen om me heen staan, of als ik een gesprek moet volgen.

Dan welt de paniek op en wil ik het liefst mijn bed in kruipen. En het meest frustrerende hieraan is dat ik het zelf ook niet wil; ik wil me gewoon alleen maar weer de oude voelen. Maar de oude zal ik denk ik nooit meer worden. Dan hopelijk in elk geval een assertievere versie van mijn oude zelf, die goed voor zichzelf zorgt en opkomt. Ook al kost me dat nu nog heel veel energie.

Help, mijn kind maakt SLIJM!

YouTube vloggers zijn hot, zelf slijm maken is dan ook al een tijd dé rage onder kinderen.

Ook ik ontkwam niet aan de slijmfase: gewapend met een hele lijst gingen we op pad, op jacht naar slijm-ingrediënten. Volgens Dochter moest er lijm, scheerschuim (geen gel!) en lenzenvloeistof in, eventueel aangevuld met verf en of glitters.

Bij de Action aangekomen dacht ik daar wel alles te kunnen halen, maar helaas: de lijm was helemaal uitverkocht. “U wilt zeker slijm maken?” vroeg de verkoopster. “Velen anderen gingen u voor, alle lijm is uitverkocht.”

Crap. Achter ons stonden een vader en zoon al net zo beteuterd te kijken als wij: ook zij kwamen voor slijm ingrediënten.

Zeven winkels en een halve rolberoerte later – om precies te zijn drie winkels nadat mijn geduld op begon te raken – vonden we eindelijk lijm. Ik was toen al vrij ver klaar met de slijmhysterie. Nog eens drie winkels later hadden we overigens nog steeds geen lenzenvloeistof mét borax kunnen scoren. (Want zonder borax werkt het prutje blijkbaar niet).

Op de parkeerplaats – met een dochter die verdriet had omdat we geen lenzenvloeistof vonden – kwam de vader met zijn zoontje ons buiten adem achterna gerend: “Hebben jullie de lenzenvloeistof ook nog gevonden?”. Het zweet stond bij hem inmiddels al net zo dik op het voorhoofd als bij mij.

“Nee, jullie?”

“Ja!” Blij om ons te kunnen helpen vertelde hij bij welke winkel we lenzenvloeistof met borax konden vinden. “Maar opschieten hoor, want er waren er niet meer veel!”

Wat een klopjacht. Dus daar gingen we weer, bezweet en moe, met een humeur om op te schieten, up tempo het hele winkelcentrum door, op jacht naar het laatste ingrediënt.

Tien spontaan grijs geworden haren later kwamen we thuis met alle benodigdheden. Toen was het feest pas echt compleet. Eerlijk: ik snap niet hoe andere moeders dit doen: na een half uur plakte alles: de muur, de tafel, de kom, lepels, mijn kind, ik, mijn telefoon en de buurjongen. Een week later veegde ik nog slijmspetters van de muur en de deurklinken af.

Als je trouwens denkt dat het daar ophoudt, dan denk je het verkeerde. Want het slijm wordt in een plakkerig bakje bewaard, en dan wordt er nog heel veel mee gespeeld. Ik ben slijmresten tegengekomen in de bekleding van de bank, op deurklinken van toilet en badkamer. Laatst was er zelfs eentje uitgelopen op het bureau op haar kamer.

Ik dacht niet dat ik dit ooit zou zeggen, maar ik mis de fidget spinner.

Gastblog Ellen deel 2: de Vrouwelijke Pubervariant

De vrouwelijke variant wordt nooit vervelend, dwars of puberaal. Dat zijn haar eigen woorden. Ik heb ze direct vastgelegd, schriftelijk, ondertekend en in drievoud.

Het is wel waar, ze is heel gemakkelijk in de omgang. Ze snapt dat het leven een stuk prettiger is wanneer ze meewerkt. Ze gaat mee boodschappen doen, dekt zonder commentaar de tafel, en eet wat de pot schaft.

Daar zit dus een klein probleem. De mannelijke puber leeft voornamelijk van de P’s. Patat, Pizza, Pasta, Pannenkoek, en, toegegeven, Paksoistamppot. Maar de vrouwelijke variant. Zij lust dat dus allemaal niet. Ook geen appelmoes, mayonaise, alles wat nagenoeg alle kinderen lusten, dat hoeft ze niet. Zij zat als tweejarig hummeltje naar mijn asperges te kijken en vroeg: “Mama, wat zijn dat voor een stengels?” Weg asperges. Inclusief biefstuk, aardappeltjes, ham en ei.

Het is dus nooit goed, qua eten. Maar dat ligt niet aan de vrouwelijke puber.

Ze is ook inderdaad nooit heel erg vervelend. Soms dan, als je haar wakker maakt vóór 12 uur ‘s middags. Ze heeft een masterclass uitslapen gedaan. Misschien maakt dat het zo makkelijk, ze is er gewoon niet, want ze ligt tot minstens 12 uur in bed.

Ze kan ook heel goed haar broer opvoeden. Dat leidt tot discussies. Ik vraag me dan af waarom ze niet allebei perfect zijn, aangezien ze het beiden heel goed blijken te weten. Maar zelfreflectie is nog een brug te ver. Logisch ook, het zijn pas pubers. Ze beginnen wel steeds meer op echte mensen te lijken, dat wel.

Min dochter stapte vorig jaar al met een vriendin in de trein om te gaan shoppen in Venlo. Of in Maastricht. Of in Den Bosch. En natuurlijk vind ik dat stoer, maar kom op zeg. Ze is nu pas 13. Ik wil haar vervoeren in een kinderzitje achter op mijn fiets, niet zelfstandig in de trein. Ze krijgen beiden kleedgeld. Dus dan komt ze thuis, met lamme armen van alle tassen, die ze ook allemaal meesleept in de trein. Ze heeft haar eerste piercing. Dat mag vanaf 12. Ze ontdekte dat toen ze nog 11 was. Met 12 jaar en twee dagen zaten we in de tattoo shop, om een gat in haar oorschelp te laten schieten. Wanneer je mij nu een onverantwoordelijke moeder vindt, dat mogen ze vanaf 12 jaar zelf regelen, zonder toestemming van ouders. Het leek me dus verstandig met haar mee te gaan en een gedegen shop uit te zoeken, om te voorkomen dat ze zelf een breinaald in haar oor zou steken.

De vrouwelijke puber gaat wel een weekje naar lenteschool, in de meivakantie. Om wat vakken bij te spijkeren. Ze heeft namelijk nooit huiswerk. Ook nooit proefwerken. Zelfs niet in de proefwerkweek. Nooit hoeft ze iets te doen. Ze weet alles al. Ze wilt medicijnen gaan studeren, en ik zie al heel veel geld verdwijnen in een studentendispuut. Want het is een feestbeest. Ze mist geen enkel uitje, geen enkel feestje, ze is overal bij, en wanneer ze er niet bij kan zijn, dan zorgt ze wel dat het verzet wordt. Het lijkt wel een voorbeeldige puber, maar ik houd mijn hart vast voor de toekomst.

Kortom, pubers. En kleinkinderen. Niet vermoorden dus, die pubers, denk eraan. Dat is momenteel mijn mantra.

Ellen Boonstra

Wil jij ook als Gastblogger jouw blog delen met 30.000 volgers? Stuur dan je leukste blog via e-mail naar de redactie!


%d bloggers liken dit: