Hoera! We hoeven met Nieuwjaar niet meer te kussen!

Ieder jaar zag ik er weer oprecht tegenop: de Nieuwjaarswensen. Niet dat ik mensen niet het allerbeste wenste, of dat zij mij dit niet mogen wensen. Ik wens immers (bijna) iedereen altijd het aller beste. Ik heb alleen een gruwelijke hekel aan het “Gelukkig Nieuwjaar!”, standaard gevolgd door een hand (oké) en de drie verplichte wangkussen.

Laten we wel wezen: collega’s, zakelijke connecties en kennissen zijn nu eenmaal meestal geen familie of vrienden. Het zijn mensen waarmee je (vaak leuk!) zakelijk contact hebt. Het hele jaar hou je hoffelijk afstand van elkaar, maar op die ene dag in het jaar moet je iedereen drie keer op de wang kussen? Waarom?

Dan heb je ook nog een aantal vervelende bijkomstigheden. Zoals de man die een prikkende baard in je wang drukt, je hand fijn knijpt omdat hij geen slap handje wil geven of zijn roeping gemist heeft als kraker. Of de mensen die juist een heel slap, klam en zweterig handje geven. Voor corona wilde ik mezelf dan al desinfecteren. Dan heb je nog de mensen die wel de beweging maken van het zoenen op de wang, maar meer een soort fake kus geven. Luchtkussen. Je hebt zelfs mensen die niet eens meer het geluid maken van een zoen, maar alleen drie keer een wang tegen je aan drukken. Huh? Over de mensen met een slechte adem of lichaamsgeur heb ik het overigens nog niet eens.

En dan heb je de ergste mensen; de mensen die deze dag als een uitstekende gelegenheid zien om je veel te dicht tegen zich aan te trekken, waardoor je ongewild in een full body contact terecht komt.

Op een zakelijke nieuwjaarsreceptie waar ik 98% van de mensen niet kende, ontdekte ik een handig trucje. Mijn toenmalige collega wees me er op. “Als je je arm stijf gestrekt houdt tijdens het handen schudden, kunnen ze niet dichterbij komen. Werkt altijd. Probeer maar eens.” grijnsde ze.

De eerste onbekende kwam enthousiast op me af om me te zoenen. “Gelukkig Nieuwjaar!” riep ik vrolijk, terwijl ik hem mijn hand aanbood zonder een millimeter buiging in mijn arm te geven. Hij wilde naar voren leunen, maar het lukte niet. Even zag ik verwarring in zijn ogen, maar al snel herpakte hij zich. Het werkte! Hij ging door naar een nieuwe onbekende om ongewild af te lebberen.

Wat ook erg handig uit kwam, was het jaar waarin ik januari begon met een koortslip. “Gelukkig Nieuwjaar ik heb een koortslip!” riep ik naar iedere vage bekende die ik tegenkwam. Mensen deinen vanzelf terug als ze het woord koortslip horen, merkte ik tot mijn tevredenheid.

Als we dan toch met een vergrootglas zoeken naar de (weinige) voordelen van corona: de eerste maand van 2021 zal in elk geval niet beginnen met het zinloos verspreiden van allerlei bacillen via handen en talloze wangen van vage kennissen en zakelijke connecties. Hoera!

Stay safe!

Liefs,

Chrisje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.