Geen betuttelmoeder, maar ook geen kritiekkanon

In de opvoedkundige bladen lees ik dat het uiten van te veel lof voor je kind kan leiden tot narcistische trekken. Dat is natuurlijk niet de bedoeling, want een narcistisch kind wordt zelf niet gelukkig en zijn of haar omgeving evenmin. Toch wordt ook de kritische strenge aanpak niet bejubeld: ook daar kan je kind onzeker van worden.

Als moeder vind ik het best lastig om de balans te vinden. Je kind moet leren omgaan met kritiek, maar ook heeft het opbouwende feedback nodig en complimenten wanneer het ergens echt zijn of haar best voor gedaan heeft.

Sommige dagen voel ik me echter de eeuwige zeik- en zanikmoeder. Lijkt het alsof ik aan één stuk door commentaar lever. Terwijl dat helemaal niet is hoe ik als moeder wil zijn. Toch vind ik het ook belangrijk dat mijn kind leert dat het normaal is om achter jezelf aan op te ruimen, je bordje weg te brengen en met gesloten mond te eten.

Lees verder onder de afbeelding

Waar ligt dan die balans? Hoe zorg je er voor dat je geen zeurmoeder wordt, maar ook geen narcist opvoedt?

De manier waarop je feedback geeft aan je kind is ook een hele belangrijke om naar te kijken, denk ik. Benoem je het gedrag of de handeling en wat daar beter aan kan, dan is dit voor een kind leerzaam en niet direct schadelijk. Ook later in hun leven zullen ze om moeten kunnen gaan met commentaar op hun functioneren, op hun werk of tijdens hun studie.

Maar wanneer je negatief commentaar koppelt aan hun persoon of karakter (“Wat ben je toch ook een lui kind!” of “Jij snapt echt niks hè?”) programmeer je negatieve overtuigingen in het onderbewustzijn van het kind, waar hij of zij de rest van zijn of haar leven last van kan hebben.

Het antwoord op de zoektocht ligt denk ik in het elke dag opnieuw zoeken naar de balans. Bijsturen en opvoeden maakt je nu eenmaal niet de leukste mama of papa, wel de beste opvoeder. En complimenten geven is net zo belangrijk: je kind leert zo dat het niet alleen kritiek te horen krijgt als iets beter kan, maar dat het het óók te horen krijgt als het iets goed doet.

En sommige dagen? Sommige dagen ligt het antwoord in het accepteren dat die balans er soms gewoon ook even niet is. Dat maakt je geen slechte ouder: het betekent dat jij ook maar een mens bent.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.