Voeten in het zand

Wanneer ben je gelukkig? Is geluk eigenlijk wel te vangen? Zijn er mensen die elke dag gelukkig zijn?
Ik denk dat geluk meer schuilt in momenten. Misschien ben je wel gelukkiger dan je denkt, alleen zie je het soms pas als je achterom kijkt op een moment dat je het niet voelt. Dan denk je, ah, toen was ik gelukkig. 
Het is net als met gezond zijn; vaak merk je pas hoe gezond je was op het moment dat je ziek wordt. Verdomme, denk je dan, waarom stond ik er niet bij stil hoe gezond ik was toen ik nergens last van had? Nou, precies daarom. Je had nergens last van, dus stond je er ook niet bij stil.

Zo gaat het vaak ook met vriendschappen en relaties, vrees ik. De neiging om zaken vanzelfsprekend te gaan vinden is menselijk, maar ook gevaarlijk. Vanzelfsprekend vinden moet niet omslaan in voor lief nemen. Want als je denkt dat je niets meer hoeft te doen voor je vriendschappen of relaties, dan juist loop je het risico ze kwijt te raken.

Een van de plekken waar ik al van kinds af aan altijd direct geluk voel, is het strand. Mijn voeten in het zand, door het water lopen, het geluid van de golven, los rennende honden die zich duidelijk net zo voelen als ik; vrij, kalm en gelukkig. Dus ga ik zodra ik de kans krijg naar de zee. Het maakt me niet uit waar. Ik kan uren naar de zee kijken. Dat kost geen enkele moeite. Mijn hoofd wordt er stil van; mijn hart blij. Terwijl ik daar laatst zat, met mijn voeten in het zand, dacht ik er over na hoe raar wij mensen eigenlijk zijn. Gezondheid wordt pas gewaardeerd bij ziekte, de waarheid wordt pas gewaardeerd bij leugens, mensen worden te vaak pas gewaardeerd als ze weg vallen.

Alles wat recht voor je neus staat lijkt er niet toe te doen, want we lijken altijd wel onderweg naar het volgende doel, de volgende aankoop, het volgende succes. Terwijl dat allemaal zo onbeduidend is. Als je later ooit op je sterfbed ligt en terug kijkt, zie je geen bezittingen, geen spullen. Dan zie je die mensen waar je van houdt. Dan hebben al die voorwaarden, eisen en controle drang totaal geen nut meer, want dat doet er immers niet meer toe.

Ik hoop dat ik tegen die tijd vaak genoeg op het strand heb gezeten, met mijn voeten in het zand.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s