Pas op voor Fakebook: alles lijkt perfect…

Op Facebook lijkt alles perfect. Alle koppeltjes zijn na honderd jaar nog steeds smoorverliefd, alle huizen zijn opgeruimd en netjes, alle levens zijn gelukkig. Althans, zo lijkt het als je op je tijdlijn kijkt. 

Dat de waarheid daar vaak best ver van af ligt weten we allemaal wel. Toch? 

Toch vraag ik me wel eens af in hoeverre we niet gehersenspoeld worden door al die zogenaamd gelukkige berichten. Vertwijfeld krab je je zelf dan toch eens op je hoofd; doe ik het verkeerd? Vast wel. Want als iedereen continu zo blij is, wat doe ik dan verkeerd? Is mijn blij stuk? Heb ik een defect geluksdinges? 

Toch werk je er dan zelf ook aan mee, merk ik. Oh, shit, iedereen is weer blij hoor. Dan zal ik maar een blije foto er op zetten, want als ik nu als enige er tussen door ga roepen dat ik me redelijk ruk voel vandaag, dan ben ik natuurlijk de digitale dorpsgek. 

Maar weet je, kan mij het ook schelen eigenlijk. Nee, Facebook and friends, ik ben niet altijd blij. Er zijn zelfs dagen bij dat ik ontzettend onblij ben. Dat mijn haar niet wil en dat mijn lijf kraakt en rammelt, dat ik niks nuttigs doe en dat alles wat ik voor het avondeten kook er uit ziet alsof het al eens eerder gegeten is. There, I said it! 

Zo, en nu eens kijken wie nog meer durft. 

Advertenties

3 Comments

  1. Je hebt helemaal gelijk , maar weet je wat het ergste is ( dat als je je gevoel een een plaatje , of verteld wat je meemaakt in je leven wat dan niet zo leuk is op facebook ) dat er dan wordt gezegd : wat is er met haar allemaal ! Blijkbaar kan dat ook al niet … blijf lekker in je pyama lopen met je haren nog recht op 😂 Ik heb ook van zo,n dagen ! Lekker toch..

    Like

  2. Zoooo herkenbaar (en btw goed geschreven!).. ik betrap me er ook vaker op dat ik wel eens denk “Goh, hoe doen die mensen dat allemaal, qua tijd, qua energie, qua love, qua werk, etc.”
    De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik ook geen foto’s post op insta of FB van een pyjamadag en/of bad-hairday. En mijn “donkere dagen” (emo, depri, ontslag, ruzie/discussie thuis, drukke “lastige” kids of whatever) houd ik ook liever voor mezelf. Nu ben ik geen actieve post’er, maar dan nog…
    De mensen die dan toch iets emotioneels posten respecteer ik zonder enig oordeel! Je kunt namelijk niet oordelen over iemands situatie of ‘rugzakje’: you’ve never been in their shoes!
    Maar misschien moeten we gewoon ook eens iets meer persoonlijks posten…. Who’s first??? 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.