Halfvolle melk, en toch vol. 


Sinds dochter kan lezen is het hek van de dam. Ze leest de hele dag door alles wat voorhanden is. Leuk, zou je denken. Leerzaam, dat ook. Positieve ontwikkeling ook. Absoluut. Zeer trots. Ook leest ze nu de ondertiteling op televisie mee. Dat is goed voor het leren snel lezen, natuurlijk. Want ondertiteling gaat verrekte snel hoor, als je een groep 3 leerling bent en alleen een paar woorden Dora-Engels kent.
Heel trots is ze dan ook als het haar lukt om hele zinnen kan lezen, of woorden in de ondertiteling die ze eigenlijk van ons niet mag zeggen, zoals godverdomme. “Als ik het zeg weet ik pas wat ik lees hoor!” volgt er verontschuldigend en ondeugend achter aan. 

“Spoel eens even terug, dat ging te snel om te lezen!” Dat gaan we natuurlijk niet te vaak doen.

Maar soms is het wel eens een beetje ingewikkeld. Zo moest ik laatst in het spitsuur in de supermarkt aan haar uitleggen waarom er halfvolle melk op de melkfles stond. 

Want die fles was toch echt helemaal vol, niet half vol. 
Er gaat een wereld voor haar open, en voor mij ook. Maar hoe veel extra tijd dit ook kost, ik kan er als schrijfster en moeder niet omheen dat ik dit toch een hele leuke ontwikkeling vind. Dus zie ik het glas maar halfvol, als ik voor de zevende keer even moet wachten omdat ze de ingrediënten lijst van etenswaren staat te ontcijferen. 

Bijna zomervakantie. (Of moet ik zeggen herfstvakantie?).

Proost! 

Advertenties

One thought on “Halfvolle melk, en toch vol. ”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s