Nee, compleet vreemde, je hoeft mijn kind niet op te voeden!

Als ik een ding moet noemen dat irritant is aan moeder zijn, dan staat met stip op 1: anderen die denken je kind te moeten opvoeden. Meestal compleet vreemden die niets beters te doen hebben dan zich in de supermarkt te gaan bemoeien met jouw struggle.

Want ja, de struggle is soms real, als je een kind hebt. En soms, als de struggle iets te lang real is geweest, heb je wel eens iets minder geduld over. Zo kun je bijvoorbeeld eens een keer helemaal klaar zijn met het gedrag van je kind, midden in de supermarkt. Als je voor de derde keer je kind moet vermanen omdat het niet luistert, en je bent het echt zat, dan wil zo’n kind wel eens denken: dit is een goed moment om hartverscheurend te gaan huilen.

En nee, complete bemoeizuchtige vreemde (waarom zijn dat trouwens meestal vrouwen?); dat is niet – ik herhaal: niet! – het moment voor jou om je er in te mengen. Ook niet als je mijn kind zielig vindt. En ook niet als je vindt dat ik te streng ben. Oh, en ook niet als je denkt dat ik te soft of toegeeflijk ben.

Want laten we wel wezen: je krijgt vijf seconden van mijn dag mee. En ook maar vijf seconden van het gedrag van een kind. Je weet niet wat er allemaal gebeurd is, gezegd is en geprobeerd is. Je hebt dus geen flauw benul waar je je mee bemoeit. Maar een ding staat vast:  niet met je eigen zaken. Terwijl dat de dag van veel ouders een stuk gemakkelijker zou maken, als ons kind geen ongevraagde bijval van een complete vreemde zou krijgen tijdens zijn of haar tantrum.

Want weet je, complete vreemde; ik heb dit kind op de wereld gezet. Ik doe mijn stinkende best het goed op te voeden. Op mijn manier. Je hebt geen enkel recht om iets over mijn opvoedingsmethode te zeggen. Of je me nu te streng vindt of te soft. Niet jouw kind, niet jouw zaak.

image

Advertenties

2 gedachten over “Nee, compleet vreemde, je hoeft mijn kind niet op te voeden!”

  1. Zo niet waar.
    Als jij om wat voor reden dan ook het niet voor elkaar krijgt om je kind stil houden of te krijgen, dan mag je verwachten dat sommige mensen er wat van zeggen.
    Of dit nou gewoon hun manier van hulp is of hun manier om aan te geven dat je wat harder of anders moet optreden.

    Je bent op een publieke plaats, een winkel, waar andere mensen het heel normaal vinden om zonder krijsende kinderen (en moeders) hun boodschappen te halen.
    Als een kind een schap leeg staat te trekken en de moeder nergens te bekennen is zeg ik daar ook wat van.
    Dat jij dan aan komt lopen en het niet normaal vindt dat een vreemde tegen jouw kind praat komt omdat jij de 5 seconden daarvoor weer gemist hebt omdat je te druk was met je boodschapjes of je mobieltje.

    Ja onbekenden zullen commentaar geven op jouw kind. Of het nou is om ongevraagd te helpen of om nodig te corrigeren.
    Deal with it.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s