Waarom alleenstaande moeders Bazen zijn

bron: pexels.com
bron: pexels.com

In Nederland waren er in 2011 320.000 alleenstaande ouders, waarvan 87% vrouw is: dat betekent dat er ongeveer 278.400 vrouwen in Nederland zijn die hun kinderen alleen opvoeden.

Ga er maar aan staan: je kind(eren) alleen opvoeden. Het lijkt me loodzwaar. Als ons kind bijvoorbeeld ziek is, en ik trek het even meer niet na slapeloze nacht nummer drie, dan neemt mijn man het van me over. Als alleenstaande ouder heb je die hulp lang niet altijd, of is dat in elk geval niet vanzelfsprekend: Het leeuwendeel komt op jou neer. Dat lijkt me verre van gemakkelijk.

Maar ook de rest; de dagelijkse verzorging, het huishouden, de administratie, de regel dingen, het naar school brengen en weer ophalen, de doktersafspraken, de begeleiding bij het huiswerk, de tandarts afspraken, gesprekken op school…. de pijntjes, de was, de strijk, de maaltijden die bereid moeten worden.

Ik herhaal het nog maar eens: ga er maar aan staan. Ik heb er een immens respect voor, die moeders (en ook de vaders!) die deze verantwoordelijkheid alleen dragen. Je moet er stevig voor in je schoenen staan, zowel emotioneel als fysiek.

Ik ben benieuwd naar de ervaringen van alleenstaande moeders: waar loop je tegen aan, wat zijn de problemen / uitdagingen, wat zijn de mooie kanten?

Heb je een sociaal vangnet waar je gebruik van maakt om toch ook tijd voor jezelf te creëren? 

Advertenties

6 Comments

  1. Alleenstaand moeder zijn is niet altijd makkelijk, maar het is minder zwaar als je op denken, maar dat is ook maar een persoonlijke opinie. Mijn oudste is inmiddels 13 jaar en mijn jongste 7, dat betekent ook dat ze wat meer onafhankelijk zijn als hele jonge kinderen. Neemt niet weg dat jij er moet zijn als ze ziek zijn, als ze naar sport moeten, als ze hulp met huiswerk nodig hebben, noem het maar op. Je kunt altijd wel eens iemand bellen die je even uit de brand helpt maar als moeder doe je het toch liever zelf.. De liefde die je ervoor terug krijgt is het meer dan waard 😉

    Like

  2. Ik vind het heel zwaar om alleenstaande moeder te zijn! Mijn man is 3 maand geleden overleden aan een zwaar hartinfarct, we hebben 2 kindjes, Quinn die is 4 jaar en Logan is 2… We missen hem ook verschrikkelijk! Nu is het mijn taak om onze 2 kleintjes groot te brengen… Ik kan het niet even uit handen geven, 24 uur per dag er zijn voor ze, dat vind ik een zware taak… Aan mezelf kom ik bijna niet toe, en de kinderen hebben ook geen opa’s en oma’s meer, waar ze even naar toe zouden kunnen… En de mensen om me heen hebben ook allemaal hun eigen gezin, daar kan ik ook niet van verwachten dat ze altijd maar klaar staan… Ik hoop dat de tijd het een beetje makkelijker zal maken…

    Like

    1. Sterkte zeg.. Pff dat lijkt me lood en lood zwaar. Mijn vader is overleden aan een hartstilstand. Wij waren toen 13, 11 en 6. Ik hoop dat je lieve mensen om je heen hebt die jou helpen.

      Groetjes maroeska

      Like

  3. Hier een single moms, en jah het is soms zwaar ennee ik heb geen back up of iets, integendeel zelfs, kan en moet alles alleen doen, dus ook dat schilderijtje ophangen, midden in de nacht er uit etc etc.

    Maar ik meot om eerlijk te zijn er NIET meer aan denken om met iemand samen te wonen, geen verantwoording tegenover een ander geen volwassen partner om rekening mee te houden etc etc Je groeit er in en je leert er mee leven, ik kan tegenwoordig alles zelf, inplaats van te zittten wachten op mensen die van alles en nog wat beloven en toch NIKS nakomen waardoor je het alsnog zelf moet doen, je leert je vrienden en familie kennen, en kan zo al vertellen er blijven er bar weinig over! (kan ze op 1 hand tellen)

    Dusse snap goed als je geen sociaal vangnet hebt, je heeeel erg zelfstandig er door wordt iets te zelfstandig soms, want zomaar hulp vragen en er op vertrouwen dat anderen hun woord houden… is er dus niet meer.

    Ruby

    Like

  4. Ik ben een chronisch zieke alleenstaande moeder van vier kinderen (14-13-12-10 jaar)
    Het klinkt misschien vreemd maar ik vind het zwaar om alleen de verantwoordelijkheid te dragen. Elke beslissing alleen nemen en je afvragen “doe ik hier goed aan? ” Ook bijvoorbeeld regels en welke manier je hanteert in de opvoeding.
    Mijn kinderen zijn behoorlijk zelfstandig en dat is ook logisch in deze situatie.
    Paar jaar geleden snakte ik vaak naar een weekendje zonder kinderen, dat had / heb ik niet omdat er geen omgang is met hun vader. Ik heb geleerd om hulp te vragen en en de lat niet altijd zo hoog te leggen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.