Waarom WAS doen verschrikkelijk is!!!!

De was. Er is niets zo geestdodend en burgerlijk als de was doen.

Vroeger, toen ik net op mezelf woonde, vond ik het nog leuk. Ik voelde me dan heel volwassen en verantwoordelijk, terwijl ik mijn handdoeken met plezier en precisie opvouwde. Maar dat plezier duurde ongeveer net zo lang als twee machines was. Het vervelende van de was is namelijk, dat het elke keer weer terug komt. ELKE KEER WEER.

IEDERE GODVERGETEN keer opnieuw sta je weer diezelfde saaie handelingen uit te voeren. Met dezelfde kleren vaak, ook nog. En als ze dan gewassen zijn, dan begint de ellende pas!!! Dan moet het ook nog gedroogd worden! En dat kan in de droger of op een droogrek. Beide zijn gelijkwaardig irritant. En die droger, die heeft een pluizen filter. Dat moet dan ook weer leeg gemaakt worden! Breek me de bek bovendien niet open over de lekbak. Die moet ook al vaak leeg gemaakt worden. Het droogrek is ook vervelend, want het duuuuurt zooooo lannggggg. En daarna ben je nog niet klaar, want dan moet je nog vouwen!

Voor wie denkt dat het daarna afgelopen is: nee. Daarna moet het in de kasten ingeruimd worden. En dat is ook verschrikkelijk. Bovendien moeten sommige dingen eerst ook nog gestreken worden. Je zou er bijna een dagtaak aan hebben!

Een tijdje heb ik er over gedacht om de handdoek in de ring te gooien. Ik wilde niet meer. Ik werd zo depressief van de routine dat ik er werkelijk over heb gegoogled om in een naturisten reservaat te gaan wonen. Gewoon, om van die was af te zijn. Maar dat trok me toch ook niet genoeg.

Maar inmiddels heb ik me – na jaren worstelingen – neer gelegd bij de was.

Soms ga ik heel even liggen huilen in een wasmand. Maar ik fluister nog maar heel af en toe “Ik haat je.” tegen de droger. De routine heeft me gevangen. Als toppunt van de burgerlijkheid waar ik me al die jaren zo tegen verzet heb, vind ik het nu zelfs een beetje meditatief. Denk ik na over het leven tijdens het vouwen. Laatst zong ik zelfs zachtjes een wasverzachter reclame liedje tijdens het volhangen van het droogrek. Verschrikt sloeg ik mijn hand voor mijn mond.

Nog even en ik ben rijp voor een lekker kort, fris, sekseloos huisvrouwen kapsel en een fleecetrui.

Advertenties

One Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.