Wat niemand zegt over bevallen

Alle vrouwen die bevallen zijn, dragen een collectief geheim met zich mee. Het geheim, dat kennen mannen niet. Ze zullen het ook nooit kennen. Misschien weten ze het wel, of proberen ze het te begrijpen, maar als ze het echt zouden kennen zouden ze massaal naar hun moeder gaan om haar te bedanken.
Er zijn veel verhalen over bevallen. De meeste gaan over het lichamelijke aspect, want laten we wel wezen: het is ook nog al wat. Je laat een mens in je buik groeien, en als het af is, laat je het er uit. Het klinkt als een soort sciencefiction filmscript, als je er over na gaat denken. Puur feitelijk gezien is het ook een bizar gegeven, ook al is het de reden van ieders bestaan.

Waar minder op in wordt gegaan is de andere kant van bevallen. En dan bedoel ik niet het “ik lag met dolfijnengeboortemuziek in bad en nam zelf mijn kind aan” gedoe.
Je zult, behalve op je laatste levensdag, nooit dichter komen bij de dood, dan bij een geboorte. Wat er met je gebeurt wanneer je gaat bevallen, is dat je in een soort isolement terecht komt, wat veel vrouwen “je eigen wereld” noemen. Je isoleert je totaal van de buitenwereld, omdat je al je kracht nodig hebt voor de wereld die in je lijf leeft. Je lichaam gaat iets ongekends doen en zowel je lichaam als je geest moeten zich samen spannen, als een vuist, om de allerzwaarste inspanning te leveren. Ik merkte het zelf ook tijdens mijn bevalling. Ik sloot me af, sloot me op in mijn eigen lijf.

Je bent nooit kwetsbaarder dan wanneer je aan het bevallen bent. Je lichaam neemt het van je over en begint met bevallen, of je er nu klaar voor bent of niet. Vergelijk het met een python achtbaan die begint te rijden terwijl je nog niet zeker weet of je beveiliging goed vast zit. Om te bevallen moet je alle controle loslaten. Alle besef van tijd ook. Je moet alles laten gaan en je concentreren op je taak; want iets anders is er niet. Je hebt amper controle over je eigen stem, over je hartslag, ademhaling. En of je nu wil of niet, je lichaam gaat verder. Het blijft een wonder. Op het moment dat je als vrouw voor de eerste (of enige) keer moeder wordt, staat de tijd stil. Je neemt daar ter plekke afscheid van de vrouw die je daarvoor was. Misschien niet bewust, op dat moment. Want vaak weet je nog niet welke gevoelens, zorgen en blijdschap je te wachten staat. Dat kindje dat op je buik wordt gelegd na het bevallen, dat is je nieuwe leven. Vanaf dat moment ben je moeder, en ziet je prioriteiten pakket er voor altijd anders uit. Zoals mijn vriendin een keer zei: “Het zorgeloze leven is voorbij op het moment dat je moeder wordt.” En niets is minder waar dan dat.

De stille seconden waarin ik besefte dat mijn kind geboren was, die paar seconden voor haar eerste geluidje, ging de wereld weer open. Waar ben ik? dacht ik even. Alsof ik uit een diepe slaap wakker werd. Hoe laat het was wist ik niet, hoe lang ik er over gedaan had ook niet. Wat mijn lichaam had gedaan, ook daar van had ik geen idee. Ik werd alleen overmeesterd door een – nooit eerder zo gevoeld – gevoel van respect voor mijn lijf. Dat het zulk natuurgeweld had aangekund.

En op het moment dat je kind op je buik wordt gelegd, wordt alles duidelijk. Dan ben je moeder. Onwennig wel nog. Onzeker ook. Als moeder word je constant met je eigen kwetsbaarheid en onzekerheid geconfronteerd. Maar ook dat zal wennen. De gordijnen gaan open, je bent niet meer alleen, het isolement ebt weg uit je lijf, via je benen. Je hoort weer stemmen, je voelt eens voorzichtig aan de vingertjes van je kind, en daar begint dan langzaam de tocht die de verdere rest van je leven zal duren: het leren kennen van je kind, het leren leven met de zorgen en het ervaren van een onvoorwaardelijke liefde, die dieper gaat dan welk ander gevoel dan ook.

Advertenties

150 gedachten over “Wat niemand zegt over bevallen”

  1. Dit artikel omschrijft helemaal wat ik ervaren heb, heel mooi!
    Ik ben ook nuchter, sta met beide benen op de grond. Heb mijn bevalling heel bewust beleefd, toch zat ik in mijn eigen wereld… Ik heb mezelf erdoor heen gedacht. Verzetten doet meer pijn, ik overtuigde mezelf om de pijn te aanvaarden, hoe meer pijn, hoe dichter bij het einde. En ookal ben ik bevallen zonder epidurale, mijn baby is er niet gewoon uitgevallen, zoals sommige dan denken. Het maakt niet zoveel uit hoe je het doet. Het belangrijkste is dat je het op je eigen manier kan doen en je jezelf er goed bij kan voelen.
    Ik heb ook echt niet moeten luisteren naar een gynaecoloog die zei dat ik moest persen. Ik heb dit zelf iedere keer aangegeven, want probeer maar eens niet te persen als de drang er is. Ons lichaam zit wat dat betreft volgens mij heel goed in elkaar. En ik ben ervan overtuigd dat we vaak sterker zijn dan we zelf denken.
    Ik ben ook echt pas moeder geworden op het moment dat mijn baby op mij gelegd werd. Toen ik een positieve test vast had was ik absoluut nog geen moeder. Mijn zwangerschap heb ik veel minder bewust beleefd. Pas toen ik mijn zoon voor het eerst zag, besefte ik ten volle dat deze kleine baby in mijn buik zat. Zo is het voor iedereen anders, en het is interessant om zoveel uiteenlopende reacties te lezen. Bewijst nog maar eens dat iedereen uniek is.

    Like

  2. Zo mooi beschreven!!
    En dank u..
    Omdat daar inderdaad niet over gesproken wordt, had ik ook nooit zo over nagedacht. We weten als moeders van elkaar dat dat moment bij andere moeders ook aanwezig is wat we benoemen als hét moment. Maar niemand denkt daar zo biologisch over na.
    En echt, nogmaals, dank u!
    Door jouw beschrijving besef ik dat ik dat moment steeds zwaar ondergewaardeerd heb. Dit oerinstinct. Van ons. Wij als moeders. Het brengt ons dichter bij elkaar.
    Het gelukkigste moment.

    Like

  3. Prachtige verhalen, maar wat als het anders gaat? Je kind wordt meteen bij je weggehaald om de couveuse in te gaan. Het moeizaam opbouwen van een relatie omdat de zorgen de overhand nemen. Waar blijft dan die roze wolk. Of het gaat allemaal goed en de zorg komt later.
    Ik heb het allemaal meegemaakt. Een kind krijgen is een stukje van jezelf op de wereld zetten. Een stukje wat uiteindelijk los moet komen, Van ieder kind blijft echter een klein deeltje in je achter. Dat speciale houden van wat een moeder heeft.

    Like

  4. Een prachtig verhaal. Hoe gezegend ben je als moeder (én vader) als dát de ervaring is van de geboorte van jullie kind.
    In mijn lijf groeide 2 nieuwe mensen. Opeens moesten ze eruit, al waren ze nog lang niet af.
    Met angst en beven werd ik plotseling in de Piton gezet, die al begon te rijden nog voordat ik kon gaan zitten. Hulpeloos, zonder enig houvast heb ik de loopings moeten ondergaan. Bij het eindpunt stopte de Piton echter niet. Nu bleek de route door een spookhuis te gaan, nog steeds zonder houvast, rechtop staand moest ik bukken om de obstakels en enge gedaantes te ontwijken.
    Bijna 12 weken lang heeft mijn Piton-rit geduurd. Onafgebroken, misselijkmakende rondjes. Geen enkele mogelijkheid om uit te stappen. Niemand die het onding uit kon zetten. Wanhopig wachtend tot het eind van de rit eindelijk daar is.
    Hoe een bevalling gaat; geen idee. Maar gelukkig zat ik niet alleen in de Piton. Naast mij stond, net zo wankel; hulpeloos en angstig als ik……. mijn man.
    Gelukkig zijn wij gezegend met een goede afloop van de helse rit. Helaas geldt dat niet voor alle vrouwen én mannen die bij ons in de Piton zaten.
    Al deze mannen delen een geheim, waar wij vrouwen niets van weten.

    Like

      1. Oh nee echt? Schandalig is dat! Als ik het vermoed meld ik het altijd maar even bij de blogger, het is mij ook weleens overkomen. Dit mogen ze niet doen natuurlijk. Je kunt ze hiervoor ook een factuurtje sturen. Beetje lullig nu je blog op hun site viraal gaat …

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s